نگاهی به فیلمهای جشنواره جهانی فجر/۱۰
«مربی زندگی»؛ روی دیگر سرمایهداری
«مربی زندگی» سراغ الکساندر میرود. اما او از مسیری که همواره به عنواه مسیر بهینه به او معرفی میشود، منحرف شده و به زندگی فرودستان جامعه سرک میکشد. اینجاست که روی دیگر سرمایهداری را میبیند.
به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس، فیلم سینمایی «مربی زندگی» در سی وششمین جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش در آمد که در ادامه نگاهی به آن داریم:
مربی زندگی ساخته «روث مدر» کارگردان زن اتریشی است.
الکساندر کارمندی موفق است که خانوادهای نمونه دارد. زندگی او به روال عادی خود پیش میرود تا اینکه نماینده شرکت «مربی زندگی» سراغ او و خانوادهاش میآید. «مربی زندگی» شرکتی است که به سراغ افرادی میرود که بر اساس معیارهای آنها، میل خود را برای «بهتر شدن» از دست دادهاند. این شرکت سعی میکند با انجام تمرینهایی این افراد را به مسیر درست زندگی بازگردانند.
فیلم از آینده ای شاید نزدیک حکایت می کند. آینده ای که در آن کمال، رسیدن به وضعیتی بهینه در تمام شئون زندگی از منظر سرمایه داری است. در دنیای فیلم خبری از ماشین های پرنده و ربات های خدمتکار نیست. فیلمساز بر خلاف جریان فعلی آینده نگاری در سینما، که بر پیشرفت تکنولوژی تکیه دارند، وضعیتی را ترسیم کرده است که در آن تمام شعارهای سرمایه داری محقق شده است. همه چیز باید به سوی بهترین حالت و سریع ترین و دلپذیرترین مسیر به حرکت درآید. معماری پست مدرن بناها و برخی جزئیات تکنولوژیک در کنار سبک فیلمبرداری فیلم، بار اصلی بازنمایی آینده را بر دوش می کشند.
در جهان فیلم اداره امور به دست افرادی باهوش، مثبت اندیش و کمال گراست که حداکثر کارامدی را در امور جامعه رقم می زنند. این وضعیت جامعه را به سمت و سویی کاملا طبقاتی سوق داده است که هر کس در جایگاهی از قبل تعریف شده قرار دارد. آزادی و شفافیت به ظاهر ارزش های اصلی این جامعه هستند اما در باطن «منفعت» ارزش اصلی این جامعه است که بر تمام عرصه ها، از اقتصاد گرفته تا اخلاق، حاکم است. انسان ها چنان درگیر افزایش کارایی خود و مراحل از پیش تعریف شده زندگی هستند که فرصتی برای فکر کردن درباره ماهیت زندگی خود ندارند.
الکساندر همان «وینستون اسمیت» در رمان 1984 جورج اورول است که این بار در سیستمی محصور شده که ادعای اعطای آزادی به همه افراد برای رشد را داده است؛ اما در باطن همانند دنیای اورول سعی دارد همه انسانها را در طبقه خود یک شکل و از اندیشه تهی سازد.
او از مسیری که همواره به عنواه مسیر بهینه به او معرفی می شود، منحرف شده و به زندگی فرودستان جامعه سرک میکشد. اینجاست که روی دیگر سرمایهداری را میبیند. معنویتی گمشده او را به سوی خود میخواند اما سیستم بر همه چیز نظارت و کنترل دارد به سرعت این امکان را از الکساندر میگیرد. آن هایی که در اصل سیستم شک کنند و نسبت به اهداف آن دچار شک شوند، با برچسبهایی که در افکار اطرافیان آنها به رویشان زده میشود، یا ترد میشوند یا میپذیرند افکار خود را دور بریزند و تبدیل به شهروند مطلوب سیستم شوند.
یادداشت: محمد احمدخانلو
منبع: فارس
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.