فصلنامهای تخصصی درحوزه چهره پردازی؛
«صورتک» مسیر آکادمیک چهره پردازی را هموار میکند
تهران- ایرنا- صورتک، فصلنامهای تخصصی در حوزه چهره پردازی است که با هدف نقد و ارائه مطالب چهرهپردازی و شناساندن علمی و عملی این هنر تلاش میکند مسیر آکادمیک این رشته را برای متخصصان، دانشجویان، هنرجویان و علاقهمندان هموار کند.
ثمین سالک مدیر مسئول و سردبیر مجله صورتک که قرار است به شکل حرفهای به مقوله چهرهپردازی و تأثیر آن بر لباس و صحنه بپردازد در گفتگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا گفت: در هر شماره تلاش میکنیم که گامی در جهت آشنایی بیشتر مخاطبان با تکنیکهای جدید گریم سینما، تئاتر، عکس، مد و زیبایی برداریم و همچنین با اختصاص صفحاتی در هرشماره به یک نمایشنامه کوتاه قصد داریم از دانشجویان ادبیات نمایشی و نمایشنامهنویسان در سرتاسر ایران حمایت کنیم. سالک افزود: بعد از چاپ هر نمایشنامه از مجریان، هنرجویان و کسانی که تازه وارد این حرفه شدهاند، تقاضا داریم تا طراحیهای خود را در رابطه با هر شخصیت نمایشنامه برای ما ارسال کنند. بهترین کارها در شماره بعد به چاپ خواهد رسید. همچنین قرار است در پایان هر سال جشنوارهای در رابطه با این هنر برای جوانان این رشته برگزار کنیم. تاریخ و قدمت چهره پردازی، به تئاترهای یونانی و رومی باز میگردد، در جایی که بازیگران از ماسک به عنوان ابزاری برای نقشهای خدایان و قهرمانان اساطیری استفاده می کردند و گاهی بازیگران و نقشپوشان در قرون وسطی و در نمایشهای آیینی- مذهبی چهرهی خودشان را شبیه خداوند یا مسیح رنگآمیزی میکردند و نمایش خودشان را اجرا میکردند. برخلاف غرب، سنت طراحی چهره در نمایشهای آیینی شرقی نقش مهم و پررنگی را دارد و در بیشتر تئاترهای قرن هفدهم برای آرایش صورت و نزدیکی به نقش از سیماب و گچ استفاده میکردند، در حالیکه سنت نمایشی شرقی به تنوع گستردهای از رنگها و نحوه نقاشی صورت برای خلق یک کاراکتر آیینی رسیده بود. مدیر مسئول و سردبیر مجله صورتک با تشریح تاریخ چهره پردازی در ایران گفت: در ایران مصرف سرخاب در دوره مادها و مصرف سرمه در دوره هخامنشیان معمول شد و در تخت جمشید تصاویر زنان نشان داده نشده است، اما ریش و موهای پادشاهان و سربازان نشان میدهد که آنها از موهای مصنوعی استفاده میکردند. «این گزارهها را میتوان در نگارههای هخامنشیان دید و دست کم «سرمه چشمها» و «فِر موها» تا به امروز باقی مانده است.» سالک افزود: در تاریخ ایران آرایش برای مردان نه تنها ناهنجار نبوده، بلکه هنجار بزرگی نیز بوده است و هیچ تناقضی با مردانگی یا قدرت محسوب نمی شد و در دوره هخامنشیان پیرایشگران و چهره پردازان چیره دست چون رامشگران و خنیاگران مقامی پر ارج در میان گروهها و طبقات مختلف درباری داشتهاند. گزنفون در مورد کورش بزرگ میگوید: «کورش خط هایی زیر چشمهایش می کشید، خود را آرایش میکرد و یک کلاه گیس به مانند مادها میپوشید.» شاهان ایران موهای فِر شده شان را در تور می پیچیدند و بالای سر جمع میکردند و گوشوار و گردنبند به خود می آویختند و این رسم حتی تا دوره قاجاریان و فتحعلیشاه ادامه داشت و وی نیز در آرایش خود از سورمه و سرخاب استفاده میکرد. اولین کالسکه گریم توسط یکی از شاهزادگان قاجار و در زمان ساخت «تکیه دولت» وارد ایران شد، اما از آنجا که این ساختمان برای مراسم تعزیه بود و از شیوههای سنتی معمول استفاده میشد، کالسکه و مواد مورد نظر در عمارت شاهزاده مذکور ماند و از بین رفت. پس از ساخت سالنهای تئاتر نیاز به این حرفه احساس شد و به صورت حرفهای از زمان ساخت برنامههای تلویزیونی هنرمندان در این هنر مشغول به کار شدند و تاریخ حرفهای و جدید این هنر به صورت جدی به دهه چهل و سالهای تأسیس تلویزیون و تالار وحدت باز میگردد. مدیر مسئول و سردبیر مجله صورتک افزود: امروز در آموزشگاه ها و حتی دانشگاههای گریم بیشتر جزوههای شخصی اساتید با تکیه بر تجربه های شخصی تدریس میشود، درحالی که هنر چهرهپردازی با عمر کوتاه یکصد ساله هر روز در حال پیشرفت است و گاه چهرهپردازان صاحب نام با مواد و روش های جدید آشنا نیستند و از آنجایی که جز چند مجله در سراسر جهان که به طور تخصصی به این مقوله میپردازند بیشتر مجلات پرطرفدار در مورد مقوله زیبایی و آرایش و فشن و مد است، نیاز به مجلهای برای هنرمندان سینما اعم از کارگردان، بازیگر، طراح لباس، طراح صحنه و چهرهپرداز ضروری است. سالک در ادامه افزود: از دوره هنرجویی و طی کردن روند حرفه ای در این حوزه، نبود یک نشریه، مجله و منبع تخصص در کشور ذهنم را درگیر کرده بود و اولین باری که واقعا، فقدان چنین مجلهای را حس کردم چیزی نزدیک به ده سال پیش بود، زمانی که طراح گریم فیلمی بودم که در رابطه با اسبکاسپین ساخته میشد و نیاز به کتاب، یا مرجعی که بشود درباره چهره مردمان آن دوره از طریق آنها اطلاعاتی به دست آورد، همگی باعث شد تا آرزوی چاپ چنین مجلهای در دلم بیدار شود. وی با اشاره به فقر منابع مکتوب در حوزه چهره پردازی افزود: در ایران به جز کتاب خانم مهین نویدی و چند کتاب دیگر در این حوزه کمبود داریم و هنرمندان این حرفه با فنون و تکنیکهای جدید این رشته آشنا نیستند، در حالی که تلاش ما در مجله صورتک این خواهد بود که فضای پیشرفت را برای دانشجویان و حرفه ای های این رشته مهیا کنیم. مراسم رونمایی از مجله صورتک شامگاه جمعه 9 شهریور ماه در گالری زرنا با حضور جمعی از اهالی سینما برگزار شد. منبع: رد پای هنر چهره پردازی، نوشته مایکل ژیلت ترجمه علی شمس فراهنگ**9031** 9053
منبع: ایرنا
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.