اخبار آرشیوی
مسئول پدافند سلاحهای شیمیایی قرارگاه خاتم(ص) اعلام کرد؛ حملات شیمیایی رژیم صدام علیه ایران ۱۰ هزار شهید و یکصد هزار مصدوم شیمیایی برجای گذاشت
فارس نوشت: سردار محمدباقر نیکخواه که در دوران دفاع مقدس مسئولیت پدافند سلاحهای شیمیایی قرارگاه خاتمالانبیاء (ص) را بر عهده داشته و در زمینه سلاحهای شیمیایی و جنگ نوین نیز تحقیقاتی کرده است، در خصوص روند استفاده از سلاحهای شیمیایی در جهان اظهار داشت: سلاحهای شیمیایی برای نخستین بار در جنگ جهانی اول در سال 1914 میلادی توسط متفقین علیه آلمانها استفاده شد و معروفترین این حملات شیمیایی، حملهای بود که آلمانها در 22 آوریل 1915 در جبهه ایپر بلژیک انجام دادند. وی ادامه داد: در این حمله آلمانها، 5 هزار سیلندر حاوی گاز کلر را در جبههای به طول 8 کیلومتر پرتاب کردند که 1700 تن گاز کلر به صورت ابر سبز تیره رنگ بالای جبهه متفقین منتشر شد و باعث کشته شدن 5 هزار نفر و مصدومیت 60 هزار انگلیسی، کانادایی و بردههایی که برای انگلیس از کشورهای مختلف میجنگیدند، شد که این امر عقبنشینی این نیروها را در پی داشت. * کشته شدن 120 هزار نفر در جنگ جهانی اول این کارشناس سلاحهای شیمیایی بیان کرد: همین طور در مقابل، انگلیسیها و فرانسویها از سلاحهای شیمیایی استفاده کردند و تا پایان جنگ در سال 1918 این استفادههای متقابل در
جبهههای مختلف صورت گرفت؛ در جبهه ایپر، آلمانها از گاز خردل استفاده کردند و این گاز خردل به دلیل اینکه در منطقه ایپر بلژیک استفاده شده آن محل به «ایپرس» معروف است؛ در نتیجه در جنگ جهانی اول 120 هزار نفر در اثر سلاح شیمیایی کشته و یک میلیون و نیم انسان دیگر مصدوم شدند. وی بیان کرد: کشورهای آسیایی و آفریقایی جنگ طلب نبودند و عمدتاً کشورهای اروپایی و آمریکایی جهان را قربانی اهداف خود کردند؛ بعد از جنگ جهانی اول در سال 1925 در بلژیک جلسهای برای جلوگیری از استفاده از گازهای شیمیایی صورت گرفت که پروتکلی با امضا 40 کشور نتیجه این جلسه که در ژنو برگزار شد، بود؛ البته آمریکا فریبکارانه این پروتکل را امضا نکرد؛ ایران نیز در سال 1939 و عراق در سال 1931 این پروتکل منع کاربرد سلاحهای شیمیایی را امضا کرد. * استفاده از عوامل شیمیایی آتشزا توسط آمریکا در جنگ جهانی دوم سردار نیکخواه خاطرنشان کرد: در فاصله زمانی بین جنگ جهانی اول و دوم، کشورها به رغم اینکه این پروتکل را امضا کرده بودند به مسابقه وحشتناک تحقیق، تولید و ذخیره انواع گازهای شیمیایی تاولزا، خردل، اعصاب و خستهکننده پرداختند؛ چرا که مشاهده عوارض، حوادث و
صدمات استفاده از سلاحهای شیمیایی، عدم برخورداری از تجهیزات پدافندی کافی در مقابله با این سلاحها، عدم درمان مناسب و مهمتر از همه ترس از مقابله به مثل، باعث شد که با شروع جنگ جهانی دوم، کشورها از سلاحهای شیمیایی استفاده نکنند اما آمریکاییها نوعی از عوامل شیمیایی آتشزا و محرق را در شهرها هامبورگ و درستن آلمان استفاده کردند که 400 هزار نفر از مردم در آن حملات کشته شدند. وی یادآور شد: بعد از جنگ جهانی دوم آمریکا در سال 1951 تا 1953 از عوامل شیمیایی برای مقابله با کره شمالی استفاده کرد؛ مهمترین استفاده آمریکا از سلاح شیمیایی در جنگ ویتنام بود که در سال 1965 تا سال 1975، از عوامل سمی موسوم به توکسین، دی توکسین و بیوتوکسین و انواع سمهای کشنده که در ارتش آمریکا موسوم به عامل نارنجی و دیاکسین بود، استفاده کردند. *از هر 4 مادر ویتنامی یک نفر شانس مادر شدن را از دست داده یا صاحب فرزند ناقصالخلقه شده این کارشناس سلاحهای شیمیایی اضافه کرد: این جنگ در نهایت 4 میلیون قربانی ویتنامی بر جای گذاشت که همه این قربانیان به نوعی معلول یا در معرض مصدومیتهای شیمیایی شدید بودند؛ تاکنون نیز عوارض آن به صورت ژنتیکی وجود دارد
به طوری که از هر 4 مادر ویتنامی یک نفر شانس مادر شدن را از دست داده یا فرزند ناقصالخلقه و معلول ذهنی و جسمی به دنیا آورده است و تا به حال 12 هزار نفر از مادران ویتنامی کشته شدهاند؛ محیط زیست ویتنام و خاک کشاورزی آن به رغم گذشت حدود 40 سال از آن اتفاق هنوز مساعد نیست. * چراغ سبز مجامع بینالمللی در استفاده عراق از سلاحهای شیمیایی علیه ایران وی بیان داشت: عراق به رغم اینکه پروتکل منع استفاده از سلاحهای شیمیایی را امضا کرده بود، به صورت رسمی و بدون واهمه از مجازاتهای بینالمللی از ابتدای جنگ تحمیلی علیه ایران در صدد استفاده از سلاحهای شیمیایی بود اما چون تجهیزات و تولیداتش کافی نبود در سال 61 به صورت موردی و آزمایشی از این سلاحها استفاده میکرد. سردار نیکخواه اظهار داشت: عراق در سال 62 در عملیات «والفجر 2» در پیرانشهر، حاج عمران و ارتفاعات قنیطره از 17 مرداد به مدت یک هفته از سلاحهای شیمیایی استفاده کرد که منجر به شهادت بیش از 100 نفر و مجروحیت حدود یک هزار تن از مردم و نظامیان این منطقه شد و در ادامه، در عملیات «والفجر 4» در منطقه پنجوین و اطراف مریوان از سلاحهای شیمیایی علیه ایران استفاده شد. وی
خاطرنشان کرد: نخستین استفاده رسمی و گسترده صدام از سلاحهای شیمیایی، در ششم اسفند 1362 در عملیات «خیبر» بود که عراق با بیش از 33 فروند هواپیما در بالای جزایر مجنون شمالی و جنوبی، هورالهویزه و جادههای اهواز خرمشهر، پادگان حمید، جفیر، تمام منطقه عملیاتی و خطوط پشتیبانی از عرصه جهاد، سپاه، بسیج، ساختمانهای تدارکاتها، کمپ اسرا و بیمارستانها را به مدت 40 روز بمباران کرد و بر اثر سلاحهای شیمیایی عامل خردل از نوع سولفورموستارد نزدیک به یک هزار نفر در عملیات خیبر به شهادت رسیدند و 7 هزار نفر نیز مصدوم شدند. * اطمینان عراق از عقبنشینی نیروهای ایرانی از فاو با حملات شیمیایی این کارشناس سلاحهای شیمیایی ادامه داد: عراق از اسفند 1363 تا اردیبهشت 1364 به مدت 39 روز نزدیکیهای اهواز ـ خرمشهر و هویزه و کل منطقه را به عمق 80 کیلومتر شیمیایی کرد که صدمات زیادی به رزمندگان وارد شد؛ عملیات «والفجر» نیز یکی از گستردهترین و بینظیرترین حملات شیمیایی عراق علیه ایران بود. وی یادآور شد: کارشناسان و صاحبنظران در بصره جمع شده بودند و به صدام اطمینان میدادند با این هجمه سلاحهای شیمیایی اکثر ایرانیهایی که در فاو هستند، کشته
شده یا از صحنه خارج میشوند و شما میتوانید فاو را بگیرید؛ آنها با این منظر با 50 فروند هواپیما فاو، اطراف فاو و شبه جزیره آبادان را شیمیایی کردند که متأسفانه بیشترین قربانیان سلاحهای شیمیایی در عملیات فاو بودند و حدود 3 هزار شهید و بیش از 20 هزار مصدوم در این عملیات داشتیم. * انتقام عراق با بمبارنهای شیمیایی جبهههای خوزستان سردار نیکخواه خاطرنشان کرد: صدام، در سال 1365 بعد از عملیات فاو و لو رفتن عملیات «کربلای 4» در سوم دی ماه، منطقه عملیاتی در امتداد اروندرود را در شمالغربی خرمشهر در جزایر امالرصاص که نیروهای ما در آنجا مستقر بودند را شیمیایی کرد؛ عراق در ادامه استفاده از سلاحهای شیمیایی در عملیات «کربلای 5» از 19 دی 1365 مناطق شلمچه، شهرک دوئیجی عراق، کانال زوجی، پاسگاههای بوبیان، کود سواری و آبگرفتگی تا پاسگاه زید و پاسگاه کوشک، از طرف دیگر جاده شلمچه ـ خرمشهر، خرمشهر، جادههای مواصلاتی شهید صفوی، شهید ذوالفقاری، جاده امام رضا (ع)، جاده شهید گلزاری، اطراف کانال شهید ادب، کانال شهید شیردم و عقبهها را به صورت وحشیانه با چندین هواپیما اسکادران روزانه صبح و غروب بمباران میکرد. وی به علت تعیین زمان
این بمبارانها اشاره کرد و گفت: این بمبارانها صبحها قبل از طلوع آفتاب و غروب نزدیک شفق صورت میگرفت چرا که استفاده از سلاحهای شیمیایی به شرایط جوی بستگی دارد و در این زمانها استفاده از سلاحهای شیمیایی اثرات پایدارتری داشت؛ عراق حملات شیمیایی خود را به قدری ادامه میداد تا رزمندگان اسلام را از منطقه دور کند. مسئول جنگهای نوین و پدافند شیمیایی قرارگاه خاتمالانبیاء (ص) در دوران دفاع مقدس بیان کرد: در سال 1365 و عملیات «کربلای 5» رزمندگان اسلام تا نزدیکی بصره پیشروی کرده بودند؛ عراق برای انتقام در عملیاتهای شکست خورده، در اسفند ماه 1365 تمام جبهههای خوزستان را در دو روز بمباران شیمیایی کرد که این مناطق شامل منطقه عملیات فتحالمبین، محرم، بیتالمقدس، والفجر 8، آبادان، خرمشهر بود و این حملات تبعاً خسارات و تلفات قابل توجهی در پی داشت. * اقدامات پدافندی ایران در مقابله با سلاحهای شیمیایی وی در خصوص اقدامات پدافندی ایران در مقابله با سلاحهای شیمیایی، اظهار داشت: بعد از فتح فاو چند تیپ پدافند با هدف خنثیسازی اثرات ناشی از بمبهای شیمیایی، هشدار رفع آلودگی، کشف بمبها، اقدامات پدافندی حفاظتی نیروها و
منطقه ساماندهی شدند؛ تیپهای 21 امام سجاد (ع)، 11 والعادیات، 114 حجربن عدی و تیپ 23 نصرت به علاوه گردانهای پدافند شیمیایی مستقل جهاد و یگانها با آمادگی، داشتن تجارب و در اختیار داشتن تجهیزات انفرادی و تخصصی یگانی، دامنه تلفات را در حد توان کاهش دادند؛ از سوی دیگر پزشکان مجربتر شده بودند و امداد و درمان سریعتر و کارآمدتر انجام میگرفت. سردار نیکخواه افزود: برای درمان مجروحان شیمیایی اورژانسهایی در 4 تا 5 کیلومتری جبههها مستقر بود که نیروها پس از مواجهه با عوامل شیمیایی لباسهایشان سوزانده میشد، آنها را به حمام میبردند و با استفاده از محلولهایی، آلودگیها را میزدودند و سپس متناسب با نوع بمبهای شیمیایی پوستی یا اعصاب، مجروحان درمان میشدند و سپس کسانی که احتیاج به مراقبت بیشتر داشتند به نقاهتگاههای سیدالشهدا (ع)، پایگاه منتظران شهادت و دیگر نقاط منتقل میکردند؛ این اقدامات آمار تلفات شیمیایی را به شدت کاهش داد. * بمباران شیمیایی بافتهای شهری ایران توسط صدام وی افزود: عراق به دنبال عملیات «کربلای 8» در 18 فروردین، شبانه با هلیکوپتر شهر خرمشهر را بمباران شیمیایی کرد؛ چراکه ماندگاری اثرات شیمیایی در
اماکن مسکونی و بافتهای شهری بیشتر بود؛ در این حمله مردم و نیروهای فرمانداری، شهرداری و کارگران از این همه خباثت رژیم بعث عراق غافلگیر و مصدوم شدند؛ این حمله 100 شهید و صدها مصدوم برجای گذاشت. مسئول پدافند سلاحهای شیمیایی قرارگاه خاتم (ص) در دوران دفاع مقدس بیان کرد: عراق از فروردین 1366 دامنه حملات شیمیایی خود را از جبههها به مناطق غیرنظامی و مرزی از جمله خوزستان، ایلام، کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی به خصوص روستاهای کردنشین انتقال داد؛ از آنجا که اقداماتی از سوی سازمانهای بینالمللی برای این جریان صورت نمیگرفت، صدام این جرأت و وحشیگری خود را در 6 تیر 1366 در سردشت به اوج خود رساند. وی یادآور شد: فاجعه یکشنبه سیاه سردشت، از تبعات چراغ سبز شورای امنیت و سازمان ملل به عراق بود، زیرا تا قبل از حمله عراق به سردشت، رژیم بعث حملات شیمیایی به مناطق غیرنظامی را ادامه داد؛ بنا به درخواست ایران در سه نوبت هیئتهای کارشناسی از سوی سازمان ملل به ایران آمدند و گزارشات این سفر را به دبیرکل سازمان ملل مبنی بر تأیید شهادت و مصدومیت غیرنظامیان و رزمندگان اسلام ارائه دادند؛ حتی در این گزارش درباره وضعیت یک زن کُرد
که به همراه چهار دخترش در بانه بر اثر حملات شیمیایی مصدوم شده بودند و در پی معاینه نیز یکی از این دختران که 4 ساله بود، بر اثر شدت جراحات به شهادت رسید، نیز مسائلی ذکر شده بود. * سکوت سازمان ملل در برابر حملات شیمیایی عراق سردار نیکخواه افزود: دبیرکل شورای امنیت به دلیل اغراض سیاسی از عراق حمایت کردند و به درخواست ایران جواب مساعد نداد؛ درخواست ایران این بود که به گزارش هیئتهایی که برای معاینه به ایران آمدند و تأیید کردند که ملت ایران از قربانیان سلاحهای شیمیایی است، ترتیب اثر داده شود و دبیرکل شورای امنیت باید با محکومیت این موضوع، متجاوز را تنبیه کند و تدابیری اتخاذ کند که از ادامه حملات شیمیایی عراق علیه ایران جلوگیری شود و از کشورهای غربی و حامی عراق بخواهد تا از ارائه تجهیزات شیمیایی به این کشور ممانعت کنند. وی اضافه کرد: سازمان ملل و شورای امنیت نه تنها به خواستههای به حق ایران پاسخ نداد و قطعنامهای صادر نکردند بلکه یک بیانیه مبنی بر دعوت طرفین به خویشتنداری صادر کردند و در حالی که ایران قربانی جنایت بود، شورای امنیت کشورهای متجاوز و قربانی با یک دیدگاه، نگاه کردند؛ بر اساس مقررات بینالمللی
لاهه و ژنو این یک نوع نسلکشی بود که متأسفانه به هیچ کدام از اینها اشاره نکردند و در نتیجه این اقدامات منجر به فاجعه سردشت شد. * 10 هزار نفر از شهدای دفاع مقدس با عوامل شیمیایی به شهادت رسیدند این محقق سلاحهای شیمیایی یادآور شد: بنابراین مسبب اصلی در حمله شیمیایی عراق به سردشت و به شهادت رسیدن 200 نفر و مصدومیت صدها نفر سازمان ملل و شورای امنیت است؛ چرا که اعضای ثابت شورای امنیت، انگلیس، شوروی، آمریکا، فرانسه و چین بودند و این کشورها در طول جنگ تحمیلی با ایران ضدیت داشتند و خودشان عراق را تجهیز کردند و رژیم بعث عراق مباشر آنها بود. وی ادامه داد: عراق در ادامه جنایات خود به روستاهای اطراف سردشت نیز حمله کرد و تعداد زیادی از مردم به شهادت رسیدند و هزاران رأس گاو، گوسفند و طیور تلف شد؛ زمینهای کشاورزی قابلیت رویش را از دست دادند؛ در ادامه صدام شهر حلبچه را بمباران شیمیایی کرد و مردم مظلوم این شهر را به شهادت رساند و تعداد زیادی مجروح شدند. سردار نیکخواه خاطرنشان کرد: در دوران دفاع مقدس 10 هزار شهید شیمیایی نظامی و غیرنظامی و 100 هزار مصدوم شیمیایی داریم و علاوهبراین نزدیک به 300 هزار نفر در معرض سلاحهای
شیمیایی قرار گرفتند. 7 هزار و 250 نفر از مردم کُرد عراق در بمبارانهای شیمیایی صدام شهید شده و 22 هزار نفر از مردم کُرد نیز مصدوم شیمیایی شدند.