اخبار آرشیوی

کدخبر: 253596

عضو موسسه آموزشی - پژوهشی امام خمینی(ره) در یادداشتی، دلیل اصلی ادعای ناسازگار بودن بطن مدرن دانشگاه‌ها و ریشه سنتی طرح تفکیک جنسیتی را بایکوت کردن این طرح در جامعه توصیف کرد

برهان نوشت: «جنگ سنت و مدرن » واژگانی است که در تهاجم فرهنگی ناتوی لیبرالیسم همواره به عنوان عامل تعیین کننده در درگیری پدیده‌های دینی و سکولار القا شده است. به این صورت که با تکیه بر اشتراک لفظی سنّت به معنای پدیده‌های مندرس و کهنه با سنّت به معنای روش‌های نیکوی برجامانده از گذشته و مدرنیسم به معنای مکتبی که بر اساس اومانیسم شکل گرفته است با مدرن به معنای پدیده‌های پیشرفته، جدید و ایجاد مغالطه بین دو مفهوم متفاوت بر جنگ همیشگی روش‌های نیکویی که از گذشته مانده است و پدیده‌های جدید و حاصل پیشرفت بشری تأکید کرده و هر آن‌چه که از حیث زمانی گذشته است را محکوم به فنا و هر چه که در جبر موج‌های اجتماعی غرب بر بشريّت تحمیل شده است را جدید و زندگی بدون آن را عقب ماندگی میدانند. به عنوان مثال وقتی در گزارشی تلویزیونی از کارخانه‌ای قدیمی سخن گفته میشود که «سنّتی» اداره میگردد و در کنارش از کارخانه‌ای «مدرن» سخن رانده میشود و از معایب آن یکی و از مزایای این یکی گفته میشود ناخودآگاه ذهن مخاطب به نامطلوب بودن هر آن‌چه که نام سنّت بر آن گذاشته میشود، منحرف شده و واژه‌ی مدرن نیز همواره یادآور پیشرفت، شادابی و تازگی است و مغالطه کاران با تکیه بر همین اشتراک لفظی هر آن‌چه که از حیث زمانی متعلق به گذشته است را سنّت و رو به نابودی میدانند و از آن جا که پیدایش دین و احکام آن به گذشته باز میگردد. آن را نیز در همین تقسیم‌بندی قرار میدهند، بنابراین همواره پا فشاری بر دین‌داری، احکام اسلام و واضحات اخلاقی آن را به دروغ، جنگ با مدرن میخوانند. البته اگر مدرن را به معنای مکتب سکولار «مدرنیسم» بدانیم این مناقشه صدق میکند ولی بیش‌تر مواردی که از مدرن سخن گفته میشود معنای آن پدیده‌ای پیشرفته، جدید و جدای از مکتب مدرنیسم است که متأسفانه در غالب مکالمات و رسانه‌ها به آن توجه نمیشود و هر پدیده‌ی جدید و متمدنی را محصول مدرنیسم میانگارند. به عنوان نمونه به تازگی بحث پیرامون «تفکیک جنسيّتی در دانشگاه‌ها» داغ شده است، عده‌ای موج سوار که اصرار دارند آنان را سخن‌گوی دانشگاهیان تلقی کنند «تفکیک جنسيّتی» را پدیده‌ای سنّتی دانسته که به جنگ دانشگاه که پدیده‌ای مدرن است آمده و با تکرار مغالطه‌ی ستیز سنّت و مدرن مدّعی هستند که: «چون دانشگاه زایشش ریشه در مدرنیسم دارد بنابراین چاره‌ای جز تن دادن به لوازم فرهنگی مدرنیسم که سکولار است نداشته و هیچ‌گاه نمیتوان اخلاق سنّتی دینی چون تفکیک جنسيّتی را با آن جمع کرد بنابراین اگر بخواهید حریم محرم و نامحرم حفظ شود باید دانشگاه را حذف کنید !!!» حکایت «موج سوم»، مدّعیان اصلاحات را موجی کرده و ریشه‌ی این مغالطه در نظريّه‌ی «الوین تافلر» تئوریسین موج سوم مدّعیان اصلاحات نهفته است. اگرچه نظريّه‌ی «ساموئل هانتینگتون» که به رفرم و آموزش اصلاحات پرداخته در بخش سیاسی بیش‌تر مورد علاقه‌ی مدّعیان اصلاحات بوده است و اساساً پیدایش واژه‌ی «اصلاح طلب» نیز برگفته از کتاب «موج سوم جمهوری» وی میباشد و حتّی در فتنه‌ی 88 نظريّه‌ی وی به عنوان شعار انتخاباتی جریان نفاق سبز مطرح و بر سر در ستادهایشان عنوان «موج سوم جمهوری» نصب شده بود. اتاق فکر این جریان بارها به تقدیس نظريّه‌ی «موج سوم» تافلر آمریکایی نیز پرداخته و از کتاب «موج سوم» وی قطعه برداریهای زیادی در مباحث اجتماعی و فرهنگی این جریان مشاهده میشود، بنابراین بررسی نظريّه‌ی موج سوم این نویسنده و روزنامه نگار سفارشی و دسته چندمی غرب که بسیاری از پیش گوییهایش هم تاکنون غلط از آب درآمده و با دوکتاب «شوک آینده» و «موج سوم» در دهه‌ی 90 میلادی به شهرت رسید، در این موضوع قابل تأمل است. در نظريّه‌ی «موج سوم» تافلر ما شاهد هستیم که او بیش‌تر به فرآیند گذار اجتماعی و فرهنگی جوامع به جامعه‌ی موج سوم میپردازد و با تقسیم امواج جهان مدرن به: 1- موج کشاورزی 2 - موج صنعتی 3 - موج رایانه و جهان مجازی آدمی را بیاراده و اختیار محکوم احکام و قوانین جامعه‌ی موج سومی دانسته و تمام سنّت‌ها را از سرعت جهان موج سوم جا مانده تلقی میکند. حتّی در بحث «جمهوری موج سوم»، تافلر نظريّه‌ی «قدرت اقليّت» را مطرح کرده که جیغ اقليّت اشرافی شکست خورده در فتنه‌ی 88 به نوعی انعکاس ناقص نظريّه‌ی وی بوده که قائل است در جمهوری موج سوم نظام اکثریت زایل میشود و: «‌‌این نه اکثريّت‌ها بلکه اقليّت‌ها هستند که به حساب میآیند و نظام‌های سیاسی باید به مقدار زیاد این واقعيّت را منعکس کنند.»[1] فروپاشی خانواده و گسترش روابط نامشروع، لازمه‌ی موج سوم: در گذاری که تافلر آن را تشریح میکند، خانواده به عنوان زیرساخت جامعه و مقدس‌ترین نهاد از شکل هسته‌ای متشکل از والدین و فرزندانی که از ازدواج مشروع حاصل شده‌اند خارج شده و محکوم به زندگیهای توافقی نامشروعی است که برای تنوع تولید میتوان در شکل‌گیری آن‌ها نیز تنوع به خرج داد، میشود و در عمل اساس خانواده‌ی سالم را در چنین جامعه‌ای محال و این بیبندوباری مدرن را نیز شرط پذیرش پیشرفت در موج سوم پیشرفت میداند و به کسانی که میخواهند برای حفظ حریم خانواده مقاومت کنند توصیه‌ی هشت‌گانه‌ای دارد که برخی از آن توصیه‌های هجو آمیز عبارت‌اند از: «جلوگیری از پیشرفت تکنولوژی و خرد کردن تمام رایانه‌ها» و خطرناک‌تر دانستن رایانه برای تحکیم خانواده از آزادی سقط جنین و آزادی هم‌جنس‌بازی و با این کلام کسانی را که میخواهند اساس خانواده را حفظ کنند قهقهرا گرا و فراری از تکنولوژی میانگارد و در خرده‌ی توصیه‌های دیگرش برای حفظ خانواده‌ی هسته‌ای میگوید: «باید به زور زن‌ها را به آشپزخانه‌ها برگرداند، باید حقوق آنان را به حداقل ممکن کاهش داد و مقررات اتحادیه‌های کارگری را به نفع مردان تغییر داد» و جامعه‌ی انبوه از ایده‌ها را مغایر با خانواده‌ی مشروع میداند و لازمه‌ی پذیرش موج سوم پیشرفت را به هم ریختن اساس خانواده‌ی مشروع و ایجاد روابط داغ و نامشروع صنفی دانسته و حتّی رسانه‌ها وکلیساها را فرا میخواند و آن‌ها را اندرز میدهد که: «باید تصمیم‌گیری درباره‌ی زندگی در خارج از چارچوب زندگی خانواده‌ی هسته‌ای (مشروع) تسهیل گردد نه این‌که مشکل‌تر شود ... و به جای برانگیختن احساس گناه ناموجه آن را کاهش دهند.»[2] و این هجویات تافلر همان منطقی است که امروز میگوید: «اگر کسی تحصیل در دانشگاه که دست آورد جهان مدرن است را پذیرفته است باید اختلاط و روابط نامشروع را هم بپذیرد و این‌گونه است که متأثران فرهنگ «لیبرالیسم و اومانیسم» که ادّعای آزادی و انسان‌گرایی دارند، آدمی را برده‌ی موج‌های اجتماعی دست آوردهای خودش دانسته و هیچ کرامت و حق انتخابی برای وی قائل نیستند بلکه در جامعه‌ی مدرن ِاین‌ها این ابزار و پدیده‌های دست ساز بشر است که برایش تعیین تکلیف میکند و بنابر این منطق غلط، دوستیهای نامشروع جای خود را به خانواده‌ی مقدس میدهد که اگر توجه شود کم میلی برخی از طبقه‌ی مرفهین دانشگاهی ما به ازدواج که موانع مادی تشکیل خانواده هم ندارند در همین انحراف فکری و روانی نهفته است. در جنگ اراده‌ها، خورشید اسلام هرگز غروب نمیکند: در پاسخ این منطق غلط که آدمی را ملزم به حرکت در چارچوب اخلاقی سازندگان فن‌آوریهای تازه و مدرن غرب میدانند و دین که نام سنّت بر آن مینهند را کهنه و غیر قابل انطباق با این دوران میدانند باید گفت اگر هر چه که قدمتش به گذشته باز میگردد از صحنه‌ی روزگار محو شود پس چگونه است که همین فن‌آوران مدرن برآنند که امروز از خورشیدی که خود مدّعی هستند میلیون‌ها سال از پیدایش آن گذشته با روش‌های نوین بهره‌ی بیش‌تری ببرند ولی دین خدا و اسلام ماندگار که به برکت ولایت و اجتهاد پویا زنده‌تر و شاداب‌تر مانده را مندرس میدانند؟! اگر ما این قدر ضعیف هستیم که باید مرعوب دست سازهای بشری باشیم پس قهرمانان ملّی و انقلابی ما چون «شیرودی، بابایی» و امثال ایشان با ابزاری چون «بالگرد کبری» و «هواپیمای اف 14» که دست‌آورد جهان مدرن است نمیبایست و نمیتوانستند جهاد فی سبیل الله کنند بلکه فقط و فقط مجبور بودند که ژاندارم جهان مدرنیسم در منطقه باشند، در صورتی که شهید شیرودی پس از حماسه‌ی سرپل ذهاب در پیامی به حضرت امام(ره) گفت: «فرزندان شما با تسلیحات ساخت آمریکا چنان حماسه‌ای آفریدند و بر آن‌ها تاختند که سازندگان آن‌ها هم که با ما مصاحبه میکردند نیز از این قابليّت ساخته‌های خود بیخبر بودند.» بنابر منطق موج زدگان موج سوم، پس در تمام محصولات، ابزار رسانه‌ای و رایانه‌ای که دست آورد آنان است کاربران آن نمیتوانند در چارچوب اخلاق اسلامی و احکام آن مثل حفظ حجاب و حریم‌های شرعی حضور داشته و آنان را به کار گیرند، در صورتی که ما شاهد هستیم که مدیران خلّاق جهان اسلام و آنان که مرعوب موج‌های غرب نبوده‌اند با تسلط بر همین ابزار از توانی که حاصل جهان مدرن بوده است بر ضد مکتب مدرنیسم استفاده کرده‌اند و آن‌ها را تا حدّی مرعوب فرهنگ ناب محمدی(صلیالله‌علیه‌وآله) کرده‌اند که مدّعیان آزادی بیان مجبور به سانسور و قطع پخش ماهواره‌ای و حتّی اعمال فیلترینگ شده‌اند. پس بنابر آن چه که در خارج نیز اتفاق میافتد، شرط استفاده از ابزار مدرن، تن دادن به احکام سکولار مدرنیسم نمیباشد و کسانی که انسان امروزی را برای استفاده از ابزار مدرن محکوم به تن دادن به قوانین نامشروع مدرنیسم میدانند با توان و اراده‌ی آدمی آشنا نیستند و به گزاف نام خود را «انسان‌گرا» گذاشته‌اند ولی متأسفانه با جنبش ترجمه که در دولت خاتمی روی داد و کتاب‌های پیامبران دروغینی چون هانتینگتون، تافلر و امثال این‌ها به مجامع دانشگاهی ما سرازیر شد، پیش از هر اقدام عملی برای تفکیک جنسيّتی باید توهم جنگ سنّت و مدرن را زدود و با این مسأله همان طور که دلسوزان تذکر داده‌اند ریشه‌ای برخورد کرد و افکار عمومی دانشگاهیان و مردم را از تزریقات فکری سالیان طولانی، سم زدایی کرده و به تبیین ضرورت حفظ سنّت‌های مبتنی بر دین بپردازیم و با مشاهده‌ی گرفتاری رسانه‌هایی مانند صدا و سیما به این باورهای غلط نسبت به اختلاط زن و مرد که گویا رسالت برنامه سازان عادی انگار ارتباط کلامی و دیداری نامحرمان است، میتوان عمق نفوذ این افکار غلط را یافت و همان‌طور که رهبر معظم انقلاب اسلامی در آستانه‌ی محرم سال 88 با مبلغان حوزه مطرح فرمودند: «کار فرهنگی اگر بر اساس موج آفرینی و حرکت همگانی نباشد اثر گذار نیست. بنابر این ابتدا باید موانع و شبهات فکری را که موانع جدّی ای هم هستند شناخت و رفع شبه کرد و سپس به تبیین صراط مستقیم دین پرداخت.» [1] ـ ر.ک، کتاب «موج سوم»، الوین تافلر، ص 579 [2] ـ ر.ک، کتاب «موج سوم»، الوین تافلر، صص 289 - 311 (*) مسعود شفیعیکیا؛ عضو موسسه آموزشی - پژوهشی امام خمینی
ارسال نظر: