اخبار آرشیوی
آیتالله صافی گلپایگانی در پیامی به مناسبت هشتم شوال، سالروز تخریب قبرستان بقیع توسط وهابیون پیشنهاد کرد این روز به عنوان "روز بقیع" نامگذاری شود
به گزارش «نسیم» به نقل از پایگاه اطلاعرسانی دفتر آیتالله صافی گلپایگانی، در بخشهایی از پیام این مرجع تقلید آمده است: شیعیان برای به یادماندن این اسناد تاریخ و این اهانتی را که در حرمین شریفین به اهل بیت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله شده و هنوز هم ادامه دارد، این روز را روز حزن اهل بیت علیهمالسلام و روز مصیبت و حمله و هجوم به تاریخ اسلام دانسته و با اجتماعات با شکوه و اقامه مجالس عزاداری و عرض تسلیت به ساحت مقدس حضرت بقیة الله الاعظم ارواح العالمین له الفداء، این جنایتی را که علیه اسلام و قرآن و شخص پیغمبر اکرم و اهل بیت آن حضرت بوده، محکوم کنند و فراموش ننمایند که این جنایت، فراموششدنی نیست و این روز را، روز بقیع اعلام کنند. باید این واقعهی دلخراش را همه ساله مسلمانان روز عزا و مصیبت اعلام کنند و آن را محکوم نمایند. باید تا وقت نگذشته، این آثار نوسازی شود، مخصوصاً مشاهد و مقاماتی، مثل محلّ ولادت نبی اکرم در مکه مکرمه و مدفن جدّ بزرگوار و عموی عالیمقام و همسر فداکار آن حضرت و محله بنی هاشم بازسازی شود. و در مدینه منوره، أحد، مشهد حضرت حمزه و سایر شهدا و بقیع مظلوم باید احیاء شود؛ مخصوصاً مقام و حرم
ائمه طاهرین؛ حضرت امام حسن مجتبی و امام زین العابدین و امام محمد باقر و امام جعفرصادق علیهمالسلام؛ این مفاخر بینظیر عالم اسلامیت و بشریت تجدید شود. خانه امام جعفر صادق علیه السلام که از همان خانههای آیه قرآن مجید است به حال اول باز گردد. هدف شوم دشمنان در این اهانت بزرگ و در این سیاست، از بین بردن پشتوانههای تاریخ اسلام و اسناد و آثار خارجی و عینی تاریخ بود؛ آثار و ابنیه و مقامات و مشاهدی که تا دنیا برقرار است باید محفوظ بماند و در پاسداری از حریم و حرمت آنها، کمال اهتمام مبذول شود، متأسفانه این مشاهد مقدسه را منهدم نمودند. هیچ کدام از ادیان، افتخار این پشتوانهها را نداشت؛ این آثار و بناهای مقدس حصار محکم و استواری بود که در حقیقت حافظ سوابق امجاد و جریان عصر اول اسلام بود. شخصیت پیغمبر اکرمصلی الله علیه و آله و اهل بیت آن حضرت و هویت این دعوت و روزهای بزرگ آن تاریخ، همه از این مشاهد، ظاهر بود. هیچ تاریخ مکتوبی نمیتواند جایگزین این آثار باشد. هر ملت دیگری اگر در حدّ یکی از این آثار و کمتر و کمتر هم داشت، حفاظت آن را سرلوحه سیاست خود قرار میداد. تخریب این مشاهد و به فراموشیسپردن حتی قبة الخضراء،
یکی از مقاصد مهمّ سیاستهای اسلامستیزی دشمنان بود. چه نقشهی پر خسارتی بود که به توطئهی استعمار و به دست گروهی جاهل اجرا شد؛