اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم» به نقل از مرکز خبر حوزه، آیت‌الله محسن اراکی، صبح امروز در همایش روابط فقه و اصول با علوم انسانی که در موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی برگزار شد، اظهارداشت: علم اصول در همه علوم انسانی که با متن سر و کار دارد و حتی بدون قید اسلامی هستند، کاربردی است. وی افزود: آنجا که علوم انسانی متن محور هستند و با دلالت های متنی ارتباط دارند، از علم باستان‌شناسی گرفته تا حقوق ، اصول و قواعد اصولی حوزه شیعه کاربرد بنیادین دارد. رییس مجمع اندیشه اسلامی ادامه داد: اصولاً علم معناشناسی به معنای واقعی در جهان، همین علم حوزوی اصول است، آنچه در غرب به عنوان علوم معنا شده است، علم نیست، بلکه دسته ای از معلومات است که در کنار هم گردآوری شده است. آیت‌الله اراکی با بیان این‌که علم اصول حوزه، بخش عظیمی از قواعد معنا شناسی را دربر دارد، اظهار داشت: بر خلاف اختلافاتی که در معناشناسی غربی وجود دارد و حرف ها و نظرات یکی نیست و قاعده و محور ندارد، علم اصول حوزوی بر پایه های مستحکم و قوی بنا شده که از آنها می توان قواعد و اصول متقن استخراج کرد. وی افزود: حوزه های علمیه باید به اصول و فقه بها دهند و این شایعاتی که در باره بی فایده بودن برخی علوم در حوزه رواج پیدا کرده، شیطنت های غربی است، متاسفانه امروز توسط علم حوزوی در جهان، با علم حوزوی مبارزه می شود. وی بیان داشت: علم امروز نسبت به موضع گیری های سیاسی و اعتقادی بی طرف نیست؛ بنابراین به علم اصول ما در جهان امروز بها داده نمی شود؛ در حالی که اصول ما از علوم دیگر اثرگذارتر، مفید‌تر و مهم‌تر است، ولی غرب و غرب زده ها به این علم نگاه تحقیرانه‌ای می‌کنند. آیت الله اراکی با اشاره به جایگاه فقه و رابطه آن با علوم انسانی، گفت: علم فقه بخشی از علوم انسانی است و فقه قواعد شهروندی انسانی ملک خدا را بحث می کند. وی افزود: فقه از دورن علوم انسانی اسلامی بیرون می آید و بخشی از علم فقه به طور مستقیم با بسیاری از قضایای علم انسانی ارتباط دارد، فقه مربوط به کلان رفتارهای جامعه است و همین مطلب بخش عظیمی از علوم انسانی را تشکیل می دهد مانند اقتصاد و جامعه شناسی و حقوق و سیاست و ... آیت الله اراکی ادامه داد: حذف علم فقه از میان علوم معاصر، خصومت دیگری است که دانش سکولار زده غرب نسبت به آن روا داشته و نگاه غرب به این علم بسیار خصومت بار است. وی در پایان خاطرنشان کرد: متاسفانه به جای رفتار منطقی، عقلی و نقادانه نسبت به علم فقه، از همان ابتدا به دلیل اتصال این علم به خدا، مورد بی مهری قرار گرفته و از دایره علوم بیرون رانده شده است، آیا چنین رفتاری از مجامع علمی، منطقی و بدون موضع گیری اعتقادی و سیاسی است؟