اخبار آرشیوی
مسعود دهنمکی: مدیریت میانی سینما کاملاً دست جریان روشنفکری است و در این فضا و با این بازیگران و کارگردانها، نمیتوانیم حرفهای خودمان را بزنیم/ برخی سیاستمدارهای ما به اسم جذب حداکثری، همه چیز را دارند میفروشند
رجانیوز نوشت: این کارگردان سینما با بیان این مطلب اظهار داشت: - یک عده در این سینما هستند که مسئولین نظام ما را از این میترسانند که اگر ما در این سینما نباشیم یا میافتد دست امثال کیارستمی و پناهی و مخملباف و... یا میافتد دست یک عده بچهمسلمان کمسواد که هنر ندارند، ما یک گروهی هستیم که هم انقلابی هستیم و هم هنر داریم. همهی رانتهای دولتی هم مال همین گروه است. - همزمان با اینکه ما در نشریات "شلمچه" و "جبهه" به خاطر انتشار مطالبی درمورد فقر و فحشا، دادگاهی و توقیف میشدیم، به آقای رحیم پور ازغدی هم میگفتند که تفکر سوسیالیستی دارد و نباید ایشان را در دانشگاهها راه داد. - یکی از علمایی که در آن زمان در توقیف کتاب "فقر و فحشا" تأثیر داشت و معقتد بود که این حرفها نباید رسانهای شود، امسال در برنامهی تلویزیونی ماه رمضان یک ربع جلوی 70 میلیون بیننده، دربارهی تبعات فقر که به فحشا منجر میشود، سخنرانی کرد. اگر این بزرگوار ده سال پیش همین حرفها را میزد، به جای مستند «فقر و فحشا»، حرفهای ایشان گل میکرد. - بر هم زدن قواعد بازی توسط سیاستمداران، حاکی از رعایت نکردن آداب دموکراسی است که ظاهراً خودشان دنبالش
هستند. اینها وقتی که میبازند، مثل لاتها زیر میز میزنند و مردم را قربانی میکنند. وگرنه آقایان الان در خانهی خودشان میخورند و میخوابند. بیچاره کسی که در خیابان قربانی شد. مصداق بارز این اتفاق تلخ را در سکانس کلانتری در فیلم میبینیم. همانجا که کاراکتر حسام نواب صفوی حاضر نمیشود در حالی که آقازادهها و شتردزدها رها هستند و در لندن میچرند، مردم را به خاطر آتش زدن یک سطل آشغال راهی کهریزکها کند. - چند سال قبل بود که یکی از همین نویسندگان نشریات روشنفکری سینمایی در یکی از این فرهنگسراها گفته بود که روشنفکران حتی با ساخت فیلمهای سطحی هم شده باید این لکهی ننگ را که «اخراجیها» پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران است پاک کنند. اتفاقا بعد از همین سخنرانی بود که کارگردان اِند روشنفکریشان آمد و «پوپک و مشماشاالله» را ساخت. - چطور کروبی سیاسی مانکن را به ستادش میآورد؟ یا آدمی که در دههی 60 به جوان مردم گیر میدهد که چرا آستینت کوتاه است، حالا چطور خودش بتاکس میزند، که مثلا خط خندهاش و خط اخمش معلوم نباشد؟ یعنی همه چیز فقط برای مردم بد است؟ - حاجی گیرینف نماد کسانی است که جنگ را تحریف کردند. من کسی را
میشناسم که در جنگ سردار بوده، ولی بعد از جنگ حاجی گیرینف شده و پول روی پول گذاشته و شکم گنده کرده است. حتی پروندهی او به سازمان قضایی نیروهای مسلح هم منتقل شد! جالب است که همین آدم وقتی «اخراجیهای1» را دید، تعریف میکرد و زنگ زد گفت من آدمهایی را میشناسم که مجید سوزوکی پیش آنها چیزی نیست؛ ولی وقتی «اخراجیهای3» ساخته شد و او خودش را در فیلم دید، علیه فیلم مصاحبه کرد. - در اخراجیهای 3 اسم "مهندس اکبر دباغ وجه" تسمیه 3نفر قرار دارد، یعنی از حرفهایی که «اکبر» معروف میزند تا حرفهایی که سروش (دباغ) و حلقهی کیان میزدند و مهندس هم که معلوم است. - درباره حوادث بعد از انتخابات بصیرت به مرور به مردم داده شد. از روزی که حدود یک میلیون نفر در تهران تظاهرات کردند تا روزی که تعدادشان به 50 نفر رسید، یک سال طول کشید. این فاصله باید طی میشد و به مردم بصیرت داده میشد. - مردم سر بزنگاههایی ممکن است که 20 میلیون رأی به خاتمی بدهند. همین مردم یک جای دیگر، به احمدی نژاد رأی میدهند. بالأخره هم 20 میلیون رأی خاتمی مردم هستند و هم 24 میلیون احمدینژاد. راه صحیح بصیرت دادن مردم برای انتخابهای درست سر بزنگاهها با
همین شیوهای است که در اخراجیها هست. یعنی میخواهیم بگوییم مردم در معادلات سیاسی فریب قرمزها و آبیها را نخورید. - جریانی که تا دیروز در کف خیابان ها نتوانسته بود نتیجه بگیرد، حالا به دنبال یک پیروزی کم هزینه تر بود. به همین سبب یک فیلم را به عنوان پرچم خود برگزیدند و حدسشان این بود که این فیلم در تهران و کلانشهرها تحت تاثیر همین فضای دوقطبی بیشتر هم میفروشد و چون فروش فیلمها در کلانشهرها رقم میخورد نه در روستاها، آنها میتوانند شعار "ما بیشماریم" را در یک رقابت بدون تقلب ثابت کنند و نشان دهند که در انتخابات هم تقلب شده است! برای همهی اینها از قبل رسانهسازی و برنامه ریزی شده بود. در تشدید فضای دوقطبی ابتدا برنامهی هفت شروع میکند و بعد خبرآنلاین در این آتش میدمد و بعد بالاترین و... هیزم این تنور فضای دوقطبی میشوند. جالب آن است که درست مثل انتخابات، اینها از قبل و بدون توجه به اینکه اکران این فیلم سه چهار روز زودتر آغاز شده بود، خود را پیروز اعلام کرده بودند و در برنامهی هفت با شعف اعلام میکنند که فروش این فیلم بیش از اخراجیها بوده است. وقتی فروش اخراجیها بالاتر رفت، اولین بحثی که مطرح میکنند
این است که آمار دروغ است. - در خصوص برخورد با قاچاق "اخراجیهای 3" کوچکترین اقدامی نشد و عوامل آن شناسایی و دستگیر نشدند. - سینما و یا به معنای بهتر عالم هنر، حیات خلوت جریان شبه روشنفکریست. آقای صفارهرندی در زمان وزارت به نقل از مقام معظم رهبری میگفتند که حوزهی فرهنگ و هنر خاکریز فتح نشدهی انقلاب است و کسانی که در این حوزه کار میکنند، مثل کسانی هستند که از صف اول رد شدند و در دل دشمن دارند عمل میکنند. آنجا هم وقتی تنها گیرشان میآورند از همه طرف روی سرشان آتش میریزند. - مدیریت میانی و تمام امکانات دست جریان شبه روشنفکریست، تمام خروجیها همان چیزی است که آنها میخواهند. در جشنوارهها به فیلمهایی جایزه میدهند که آنها میخواهند، در اکران همین اتفاق میافتد. هرجا هم که یک نیروی انقلابی بخواهد وارد شود سریع فریاد میزنند که هنر دولتی در مقابل هنر خصوصی! سینمای حکومتی در مقابل سینمای مستقل! شما هیچگاه نمیبینید که اینها از ضعیفترین آثار خودشان انتقاد کنند ولی هر موقع یکی از اعضای جریان شبه روشنفکری کمی به حرفهای نظام متمایل شود، به بدترین شکل به آن حمله میکنند. شما فکر میکنید چرا وقتی بهرام
بیضایی که اینها آنهمه "استاد استاد" به او میگفتند، هنگامی که "وقتی همه خوابیم" را میسازد، آنطور در جشنواره او را هو میکنند و مورد بدترین حملات قرار میدهند؟ چون یک ذره حرف فیلمساز با دفعات قبل فرق میکرد. چون به خودشان انتقاد میکرد، بیضایی را هو میکنند. یعنی چنان مرعوبش میکنند که دیگر جرئت نکند از این کارها بکند. - در زمان اکران فیلم «حاجی واشنگتن» در سینما آزادی پنج نفر حزباللهیوار آمدند داخل و شروع کردند به گفتن مرگ بر آمریکا! یکی از آن پنج نفر مخملباف است. کسی که تا دیروز سوار موتور میشد و با تیغ موکتبری پنجه تو صورت مردم میانداخت، حالا سخنگوی جریان روشنفکری شده است و جالب آنکه اینها هیچ موقع هم گذشتهاش را به رخش نمیکشند و در جشنهایشان یک ربع برایش دست میزنند. - در همین ماجرای کوی دانشگاه که چپیها، جوانها را به خیابانها ریختند که هزینهی تعطیلی سلام را بالا ببرند. خب خیلیها ماهی خودشان را از این جریانها گرفتند و امثال «میثم سعیدی» و تحکیمیها نمایندهی مجلس شدند. اما کمی بعد که دانشجویان قصد نقد دولت خاتمی را داشتند، خود همین حجاریان گفت که دانشجویان بهتر است بروند به درسشان
برسند. - آنجایی که از رزمندهها برای حرف زدن دعوت میکنند، فقط حرفهایی میخواهند که بیخطر باشد و فقط میگویند خاطره تعریف کنید و بگویید چطور روی مین میرفتید. تا این آدم میآید حرف جدی بزند، مجری میگوید وله پخش کنید و حرف را قطع میکند. - فکر میکنید چرا انصار حزبالله 10 تا بیانیه میدهد که فلانی از ما نیست. چون روشهای من با روشهای آنها فرق میکند و خیلی از رفتارهای آنها را هنوز هم قبول ندارم. - وظیفه بچه حزباللهیها به جای نقد ملت، نقد دولت است.