اخبار آرشیوی
مسعود فراستی، منتقد: متاسفانه مخلوط کردن سیاست و نقد و بیان این مطلب که منتقد با نقد خود محکوم به طرفداری از یک جبهه سیاسی میشود، کار نقد در سینما را تخریب میکند/ برخی مسئولان فرهنگی، نقد را توطئه تلقی میکنند
به گزارش «نسیم»، نوزدهمین نشست اتاق رسانه سینمای ایران با موضوع "آسیبشناسی نقد فیلم امروز ایران" با حضور مسعود فراستی، علی معلم، جواد طوسی و امیر قادری شب گذشته در فرهنگسرای رسانه برگزار شد. مسعود فراستی منتقد سینما با اشاره به این مطلب که مسئولان نقد فرهنگی را توطئه میدانند، گفت: نقد از سوی متولیان فرهنگی توطئه شناخته شده و امروز به نوعی اینترنت بازی جای خود را به مدیوم اصلی نقد که قلم و کاغذ بود، داده است. وی با بیان این مطلب که نقد به معنی جدی آنالیز محسوب میشود، اظهار داشت: اکنون دیگر به آن معنا منتقد فیلم نداریم و بیشتر نقدها ضعیف بوده که بخشی از تقصیر آن بر گردن اینترنت است. وی با بیان این مطلب که یکی از مشکلات منتقدان بحث عیارکشی است، افزود: متاسفانه اگر دو یا 3 بار یک فیلم منصوب به دولت را نفی کنی جور دیگری روی منتقد با توجه به سلیقه مسئولان حساب شده و لقب چپ یا راست را به او نسبت میدهند. فراستی با ادامه روند فوق و عدم بوجود آمدن فردیت برای منتقد، تصریح کرد: متاسفانه مخلوط کردن سیاست و نقد و بیان این مطلب که منتقد با نقد خود محکوم به طرفداری از یک جبهه سیاسی میشود کار را تخریب میکند. وی ادامه
داد: در این تقسیم بندی ما شاهد تفکر و زندگی و فردیت منتقد نیستیم که این یک شکست بزرگ برای منتقد محسوب میشود. همچنین، علی معلم منتقد سینما در خصوص اشکالات مدیریت ایرانی و رسانه ها، اظهار داشت: متاسفانه ما در نقد عقب افتاده ایم و مسئله معاش و یا به نوعی "چند میگری نقد بنویسی" در این حرفه رایج شده است. وی افزود: گاهی نقدها سرشار از سکه و هدیه است و بعضی از منتقدان با این هدایا به نوشتن نظرات و گسترش عقاید مدیران دست میزنند. وی با اشاره به مسئله فردیت منتقد گفت: مشکل ما اهمیت ندادن جامعه به فردیت منتقد و احترام خود منتقدان به خود است، چون لازمه موفقیت ما در کارمان، بحث فردیت و احترام جامعه سینمایی و خود جامعه است. معلم با بیان این مطلب که در ایران منتقد را نماینده مردم می دانند، تصریح کرد: معتقدم منتقد مخاطب فهیمی است که اگر به سطحی از ادبیات برسد ماندگار شده و نباید منتقد که نماینده مردم بوده را منسوب به افراد و یا ارگانی خاص دانست. وی ادامه داد: جامعه ما فردیت را در پرتوی نظر شخصی خود دانسته به این معنا که اگر نقدها مورد پسند بود ما فردی خوب و در غیر این صورت افرادی ضد ارزش ها هستیم. معلم با توجه به حجم
بالای تولیدات رسانه ها افزود: اکنون حجم بالای رسانه ها باعث شده که نظرات و ایده های منتقدان برجسته نشود و افرادی مشخص و معین به اعلام نظر بپردازند. وی ادامه داد: در دنیای امروز اگر من به کسی اجازه حرف زدن را ندهم او در وبلاگ خود به ابراز نظر و عقیده میپردازد. این منتقد سینما افزود: خوشبختانه کشور ما جزء 5 کشور دارای ادبیات غنی و قوی سینمایی است و در ایران نیز منتقدان به خوبی موج ها و گرایش ها را تشخیص میدهند. همچنین جواد طوسی منتقد سینما در ادامه اظهار داشت: متاسفانه نسل ها به تکثرگرایی گرویدند و مدیر مسئول یا هیئت تحریریه در روزنامه ها در بخش ادب و فرهنگ یک تشخص به وجود نمیآورند. وی با اشاره به حضور دائم یک منتقد در یک مجله یا روزنامه اظهار داشت: من معتقدم باید یک ستون یا دو بخش در یک مجله یا روزنامه اختصاص به یک منتقد داشته باشد. طوسی با اشاره به بحث امرار معاش منتقد گفت: بحث معاش ضروری است ولی نه اینکه با سکه باشد و در کنار این مسئله ما شاهد حقوق نگرفتن هشت یا نه ماهه منتقدان هستیم. وی با ابراز تاسف از عدم وجود دنیایی مستقل برای منتقدان تصریح کرد: متاسفانه فضا برای شناسایی نسل های مختلف نیست و هر کسی
دنیای مستقل خود را برای رسیدن به تکامل دارد. همچنین امیر قادری منتقد سینما در ادامه افزود: با توجه به بهتر بودن نقد ایران در جهان ما در یکی دو سال اخیر نقد پویایی نداشتیم و معتقدم نقد فیلم از داستان و رمان بیشتر است. وی با توجه به اهمیت داشتن نقد از سوی گروه های سیاسی اظهار داشت: نفوذ و اهمیت نقد فیلم باعث شده توجه گروه های سیاسی جلب شود و این نشان از نزدیک شدن سیاست به فیلم است که به نظر من سوال برانگیز است. علی معلم در بخشی دیگر از سخنانش در خصوص وجود مطبوعات مربوط با سینمای ایران افزود: به تعداد انبوهی در سینمای ایران مطبوعات و سینما نویس داشتیم و منتقدان هیچ گاه وام بگیر نبودند. وی با اشاره به صحبت هایش در برنامه هفت گفت: در برنامه هفت گفتم که افق سیاست نباید به افق فرهنگ نزدیک شود و دنیای این دو بسیار متفاوت از یکدیگرند. معلم ادامه داد: مشکل دیگر ما نبود دیالوگ است و به جای بحث در سینما و مسائل آن به دنبال بدگویی و جنگ با یکدیگریم. در بخشی دیگر از این نشست جواد طوسی در خصوص مسموم بودن فضای فرهنگی تصریح کرد: من هیچ زمان و در طول عمر خود آنقدر فضای فرهنگی را مسموم ندیده بودم و متاسفانه امروز فرهنگ برکناری
و حذف یکدیگر جایش را به حقیقت داده است. طوسی اظهار داشت: بعضی از نشریات و منتقدان نسبت به مسائل روز به جنگ سیاسی و بیان تفاسیری خاص میپردازند که به نظر من این کار یک منتقد نیست. این منتقد ادامه داد: آثار سینمایی میتواند در یک نگاه واقع بینانه منتقد نگاهی مثبت یا منفی خود را داشته باشد. وی تصریح کرد: ما هنوز نتوانسته ایم در یک فضای نشستی تعریف درستی از میزان سن را ارائه دهیم. مسعود فراستی در بخشی دیگر از سخنانش در خصوص تحمل کردن نقد اظهار داشت: نقد هم تحمل است و هم تحمیل و باید به فرد بی ادب نقد را تحمیل کرد. این منتقد پیشکسوت افزود: نقد بخشی از فرایند دیدن است و قرار نبوده با گروه خوبی همه جور باشد. وی ادامه داد: نقد به نوعی درگیری شخصی بوده و با ایجاد سلیقه شخصی، نقد معنا پیدا خواهد کرد. فراستی اظهار داشت: اکثریت فیلمسازان و مسئولان ما نقد را نمیپذیرند و اینجا باید نقد را تحمیل کرد. وی افزود: در بحث هنر و فیلم باید بدانیم چگونه صحبت کنیم و حرف ها را باید به فرم تبدیل کنیم. همچنین علی معلم در ادامه افزود: منتقد مردم را راهنمایی میکند و باعث انتخاب بهتری میشود و بعضی از فیلم ها جعل است که ما کاری با آن
ها نداریم. وی در ادامه با بیان این مطلب که هر کسی در این جامعه خود را منتقد دانسته، افزود: متاسفانه ابراهیم حاتمی کیا با ساخت چند اثر جنگی شروع به شعار دادن و اظهار نظر میکند در صورتی که در جایگاه نقد نیست. معلم افزود: دستگاه های فرهنگی نقد را تعطیل کرده اند و جامعه را به سوی افسردگی سوق داده اند. همچنین، مسعود فراستی با اشاره به وضعیت نابسامان سینما و سینمای پوسیده کیمیایی گفت: جشنواره امسال و سینما متأسفانه روند خوبی را طی نمیکند و بعضی از کارگردانان مانند کیمیایی که قدیمی هستند نیز دارای سینمای پوسیده و بی محتوا هستند. فراستی خاطرنشان کرد: معتقدم هیچ اثر جدی بدون نقد وارد تاریخ نمی شود و این مسئله و نقد سینما باید جدی گرفته شود./ی2