اخبار آرشیوی

خبرگزاری فارس نوشت: حجت‌الاسلام زادهوش، معاون فرهنگی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه با بیان این مطلب اظهار داشت: - نباید به ذهن یکی از ما خطور کند و یا این مطلب ما را فریب بدهد که من کجا و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله کجا؟ مگر من میتوانم شبیه ایشان شوم؟ درست است که این حرف ممکن است از احترام ما به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نشأت بگیرد ولی به شدت خطرناک است. به این جهت که قرآن کریم تلاش کرده این فاصله‌ها را کم کند. حتی در دعاها و سیره ائمه معصومین علیهما السلام این مطلب کاملا روشن است و ایشان از ما خواسته‌اند به این مرزهای عصمت و پاکی نزدیک شویم. ما عمری زیارت عاشورا خواندیم و در آخر زیارت عاشورا دعا کردیم: «اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد» خدایا زندگی مرا زندگی پیامبر (صلی الله علیه و آله) و آلش و مرگ مرا مرگ پیامبر (صلی آلله علیه و آله) و آلش قرار بده. اگر نمیشد و امکان‌پذیر نبود که زندگی ما شبیه ایشان شود، این دعا را به ما تعلیم نمیکردند. پیداست که این امکان وجود دارد. کسانی که در طول تاریخ تلاش کردند و به این جایگاه رسیدند تعدادشان کم نیست. برای دسترسی به این هدف بلند و برای اینکه ما شبیه به نبی اکرم صلی الله علیه و آله شویم، یکی از مقدماتی که نیاز است این است که ما سیره و سنت پیامبر صلی الله علیه و آله را بشناسیم. اخلاق پیامبر صلی الله علیه و آله را بشناسیم. خلقیات و رفتار پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را بشناسیم که متأسفانه اطلاعات و تحقیق ما در این زمینه به شدت اندک است. - اگر به هر کدام از ما مسلمانان بگویند که شمه‌ای و گزیده‌ای از اخلاق و سیره و روش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را باز گو کن، آن وقت معلوم میشود که نمره و معدل ما بسیار پایین و اطلاعات ما به شدت اندک است. در مناسبات این گونه ای مثل رحلت، ولادت و یا بعثت حضرت ختمی مرتبت، بهانه‌ها و فرصت‌های خوبی است که ما توجه بیشتری نسبت به اخلاقیات و رفتار پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و خلق خوش ایشان داشته باشیم. - ایشان هیچگاه نسبت به آینده مردم و سرنوشت امت بی تفاوت نبودند. کما اینکه بعد از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله کسانی که مدعی خلافت بعد از نبی اکرم صلی الله علیه و آله شدند، خودشان هم به هنگام مرگ نسبت به ادامه امر خلافت بیتفاوت نبودند و شوراهایی تشکیل داده و کسانی را مأمور کردند و بسیار تلاش نمودند تا نفر بعد از خودشان مشخص شود. این کاملا یک امر طبیعی و بدیهی و روشن است. نبی اکرم صلی الله علیه و آله از زمان آغاز رسالت و نبوتشان تا واپسین لحظات عمر شریفشان، در همه مقاطع حساس و سایر زمان ها به نحوی استمرار جریان حکومت و ولایت بعد از خودشان را برای مردم تشریح می کردند و اما اینکه چه شد پس از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله کار به اختلاف کشید، آن مسئله دیگری است. اما اهتمام شخص پیامبر صلی الله علیه و آله اهتمامی کاملا واضح و روشن است. یکی از نقاط قوت و درخشان این اهتمام جریان تاریخی و مهم واقعه غدیر است. - یکی از اتفاقات مهم زمان ایشان که در زمان ما میتوانیم به راحتی از آن عبرت بگیریم این است که در جریان جنگ احد وقتی عده‌ای از سپاهیان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله تخلف کرده و سنگر خویش را رها کردند و باعث ضربه مهلک و کشتار دسته جمعی مسلمانان شدند؛ شایعه ای را دشمن در بین مسلمان ها پراکند و ان این بود که هر کسی می گفت که محمد صلی الله علیه و آله کشته شد. این باعث شد کسانی که در میدان بودند دل‌هایشان بلرزد و احساس شکست کرده و به سمت مدینه فرار کنند و زمینه را برای پیروزی دشمن فراهم آورند. در حالی که این اتفاق نیفتاده بود و آیه صریح قرآن کریم نازل شد که اگر پیغمبر مرد یا کشته شد، آیا شما روی پاشنه پاهایتان به عقب برمیگردید؟ اگر چنین کاری را بکنید هیچ ضرری به خداوند متعال نمی زنید. قرآن کریم در اینجا توبیخ می کند که جامعه مسلمین شایعات را به راحتی نپذیرند و اگر هم رهبر یا پیشوایی را از دست دادند، استمرار جریان ولایت و رهبری باید به گونه ای باشد که این ها به سراغ رهبر بعدی بروند و میدان را خالی نکنند و با رفتن یک نفر این طور نباشد که شکوه و عظمت جامعه اسلامی فرو بریزد.