اخبار آرشیوی
معاون سابق سینمایی وزارت ارشاد: نیاز جامعه، هنرمندان را به کار ترغیب میکند و اگر میخواهیم هنرمند متعهد و دارای قوه تشخیص درست داشته باشیم باید همه ساز و کارهایی را که در یک جامعه دقیق و بسامان نیاز است، داشته باشیم
به گزارش «نسیم» به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری، دومین همایش علمی جشنواره هنری ایران 1404 با حضور محمدرضا جعفریجلوه، محمدباقر خرمشاد، محمد رجبی و جمعی از مسئولان حوزه هنری در تالار مهر حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی برگزار و به تبیین اهداف سند چشمانداز در افق ایران 1404 و ارائه راهکارهایی برای آینده مطلوب پرداخته شد. در این همایش علمی محمدرضا جعفریجلوه معاون سابق سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینکه این جشنواره هنری و این همایش قرار است به نسبت هنر و چشمانداز آینده بپردازد، گفت: معتقدم این معنا را باید در سه عرصه بررسی و پیگیری کرد؛ نخست در حوزه «هنر و چشمانداز» سپس در بحث «هنر تا چشمانداز» و در نهایت در مفهوم «چشمانداز در هنر». جعفریجلوه هنرمند را فرزند زمانه و جامعه خویش خواند و گفت: هنر جلوه شکیل، متوازن و موزون آرمانهای جامعه در زمانی خاص است و اگر قصد داریم به چشمانداز هنر در آیندهای مطلوب بیندیشیم باید چگونگی و اصول دو عنصر «فرهنگ» و «جامعه» را در معرض پرسشگری قرار دهیم، چرا که این دو عنصر هر مختصاتی داشته باشند هنر و هنرمند هم همانگونه خواهد بود. معاون سینمایی سابق وزارت
فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینکه باید چشمانداز فرهنگی جامعه و مختصات آن را مورد ارزیابی قرار دهیم، گفت: از کوزه جامعه، هنرمند برون میتراود و از خاستگاه فرهنگ، هنر میروید. هنر از فرهنگ جامعه برمیخیزد و از این رو همان مختصاتی را خواهد داشت که فرهنگ آن جامعه دارد. وی بررسی خود درباره هنر را کلی دانست و گفت: در اینجا وقتی از هنر سخن میگوییم طیف وسیع هنرها از دوره قدیم تا دوران جدید را مد نظر داریم، نه صرفا هنر مدرن یا امروزی، چرا که قرار است از احوال هنر در چشمانداز 14 سال آینده سخن بگوییم و برای این کار لازم است هنرمان را در کلیتاش در نظر داشته باشیم. این صاحبنظر، فرایند بررسی چشمانداز آینده فرهنگ و هنر کشورمان را منوط به بازشناسی اجزا و وجوه و مراتب فرهنگی و هنریمان دانست و گفت: مختصات جامعه نخبگان فرهنگی و هنری که به عنوان پشتیبان عرصه فرهنگ و هنر نقش ایفا میکنند همان مختصات فضای گفتمان نظری در باب هنر است و بر این اساس باید بررسی حوزه آموزش فرهنگی و هنری، عرصه تولید و نشر آثار هنری، حوزه پخش، عرضه و بازاریابی آثار هنری، نسبت هنر با مخاطب، حوزههای نقد و ارزیابی آثار هنری و تشویق و ترغیب
هنرمندان در قالب جشنوارههای گوناگون و در نهایت حوزه کلیدی مدیریت فرهنگی و هنربانی، مورد بازبینی و باز اندیشی جدی قرار گیرد. جعفری جلوه با بیان این که همه این چرخه با هنربانی و مدیریت فرهنگی پیگیری میشود و انسجام و تداوم مییابد گفت: زاییده هنربانی و مدیریت فرهنگی موفق ترجمانی درست از نظام نیاز های جامعه است که می توان بر طبق آن نیازها برنامه ای دقیق برای خلق آثار هنری متناسب با آن تدوین کرد که به تحرک هنرمندان، تحقق گفتمان نظری، آموزش و در نتیجه ارتقاء هنر و پیشرفت در تمامی اجزاء چرخه را منجر خواهد شد. معاون سینمایی سابق وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان این که هنرمند جزء نخبگان جامعه و متعهدترین و مسئول ترین ها ست، گفت : برای رسیدن به آینده آرمانی باید بررسی کنیم که جامعه نخبگان در چه شرایطی قرار دارد و در آینده چه ویژگیهایی خواهد داشت. وی هنرمند را الهام گیرنده از جامعه دانست و گفت: نیاز جامعه، هنرمندان را به کار ترغیب می کند و اگر می خواهیم هنرمند متعهد و دارای قوه تشخیص درست داشته باشیم باید همه ساز و کارهایی را که در یک جامعه دقیق و بسامان نیاز است، داشته باشیم. این صاحب نظر عرصه فرهنگ ادامه داد:
نمی توانیم برای هنر چشم انداز فرض کنیم ولی از حال و روز جامعه غافل باشیم چرا که جامعه هر گونه رشد یابد، هنرمندان فردا هم آنگونه خواهند بود. جعفری جلوه افزود: هنر شکل خاص خود را در نسبت با فضای فرهنگی جامعه و هویت اعتقادی و ملی و نظام باورهای حاکم در آن پیدا می کند. همانگونه که نقاط قوت و و ارزشهای اعتقادی و ارزشی در هنر بروز خواهد کرد به همان نسبت هم کمبودها و نقصان های فرهنگی در هنر به بار خواهد نشست. * فقدان گفتمان مشترک؛ حلقه مفقود فعالیتهای هنری این مدیر فرهنگی کشورمان درباره مبانی گفتمان حاکم در جامعه گفت: گفتمان نظری حاکم بر جامعه در هر سطحی باشد مجموعه ذیل آن هم همانگونه خواهد بود. وی مهمترین حلقه مفقود در فعالیت های فرهنگی و هنری در کشورمان را فقدان یک گفتمان واحد و مشخص ملی و اعتقادی دانست و گفت: نداشتن مبانی نظری دقیق برای هنر و فعالیت های هنری در کشور از مشکلات اساسی ما است و برای تحقق اهداف چشم انداز هنری ایران 1404 باید مبانی نظری هنر اصیل و گفتمان مشترک آن ایجاد شود. جعفری جلوه گفتمان نظری را مانند سپهر و سقفی خواند که بر جهان هنر گسترده و بر آن مستولی و مسلط است. وی در ادامه سخنانش به اهمیت
فضای آموزشی در این عرصه پرداخت و گفت: جریان تعلیم و تربیت و آموزش در شکل گیری شخصیت، تفکر، تربیت و خلاقیت هنرمندان از اهمیت و تاثیری کلیدی برخوردار است و خاستگاه و جایگاه آن بسیار تعیین کننده و تاثیر گزار است. این مدیر هنری با بیان این که آموزش در فرهنگ ما مبتنی بر شیوه استادی و شاگردی است اما در متد جدید و غربی آن به صورت ترمی - واحدی انجام می گیرد، گفت: نیاز جامعه امروز ما شیوه ای است ترکیبی که با امتزاجی هدفمند از این دو متد آموزش فراهم آمده باشد. وی افزود: آموزش در جامعه ما - مبانی دروس و مواد درسی، حال و هوای و شخصیت اساتید و همه وجوه موثر تعلیم و تربیت - باید بر گفتمان ملی - مذهبی و ایرانی - اسلامی مبتنی باشد. جعفری جلوه در ادامه به نقص های سند تحول راهبردی که در دستور کار وزارت آموزش و پرورش قرار گرفته شده بود اشاره کرد و گفت: هنگامی که این سند را مطالعه می کردم متوجه فقدان دقت نظر در آن شدم که در ارتباط با آموزش و پرداختن جدی به هنر بود. وی گفت: در سراسر این سند نگاهی تک ساحتی به انسان صورت گرفته وبه وجوه احساسی و ذوقی انسان هیچ توجهی نشده است. این سند نسبتی با دل آگاهی و دل انگیزی انسانی و لطافت طبع
او ندارد، در حالی که باید به تقلاهای زیباخواهانه و زیباشناسانه آدمی نیز توجه می کرد. چرا که انسان ترکیبی توامان از وجوه ادراک عقلی و شهود قلبی است. این صاحب نظر عرصه فرهنگ ادامه داد: میوه های تعلیم و تربیت مان را در آینده خواهیم چید و اگر نواقص و آسیبی در کار باشد آن روز خود را نشان خواهد داد. * سامانه مطلوب انتشار به هنرمند انگیزه میدهد محمدرضا جعفری جلوه در بخش دیگری از سخنانش گفت: عرصه نشر و انتشار آثار هنری چه از نظر کمی و چه از نظر کیفی به حال هنرمندان تاثیر بسزایی دارد، زیرا آنچه که به هنرمندان انگیزه می دهد سامانه مطلوب نشر آثارشان است. وی در ارتباط با تولید آثار هنری خاطر نشان کرد: تولید هنری باید تولیدی خود انگیخته، از سر شوق، آزاد و مستقل و متناسب با نیازهای فردی و اجتماعی باشد و ساز و کارهای خلق چنین آثاری باید در چشم انداز هنری آینده گنجانده شود. این مسئول فرهنگی و هنری با بیان این که منظور از آزادی یله گی و رها شد گی نیست، گفت: آزادی تعهدی طبیعی است که هنرمند را اقناع و ارضا می کند به طوری که هنرمند با خلق چنین اثری می گوید این هنر من است که از زاویه نگاه من و بر طبق نیازهای من خلق شده است.
جعفری جلوه در ادامه بحث تولید آثار هنری گفت: از منظری دیگر در یک چشم انداز مفروض اثر هنری ای باید تولید شود که باور ساز، واقعیت ساز، هویت ساز و امید آفرین باشد و نحوه نگاه ما به عنوان انسان شرقی مسلمان ایرانی ارائه کند. * هنر آینده؛ هنر عیبپوش درمانگر این مقام اضافه کرد: باید آثاری تولید شوند که در آن ها حسن نظر و عیب پوشی غالب باشد، نه بدبینی و عیب جویی. هنر آرمانی ما در آینده فقط درد یا سیاهی و تلخی را تصویر نمی کند بلکه درمانگر و روشن بین است. محمدرضا جعفری جلوه وجود تلخ نگاری و تیرگی در هنر ما را تحت تاثیر جریان های چپ مارکسیستی دانست و گفت: به نظر من این تلخی و سیاه نمایی و درد نگاری تحت تاثیر مارکسیست ها و حزب توده در هنر روزگار ما رسوب و رسوخ کرده است که صرفا کار هنر را بیان دردها و سیاهی ها می دانستند و هر گونه رسالت درمانگری و امید بخشی را از هنر می زدودند. این صاحب نظر عرصه هنر با بیان این که تربیت حاصل حسن بینی و عیب پوشی است و از عیب جویی و مچ گیری حاصل نمی شود، افزود: در هنر فردا، عیب پوشی باید بر عیب جویی و زشت بینی و مچ گیری حاکم باشد و اگر چنین نقیصه ای در هنر امروز هست باید جبران شود. وی در
ادامه این بحث اضافه کرد: تولید آثار هنری همچنین باید متناسب با نیازهای کمالی انسان و جامعه باشد و به رشد انسانیت، اخلاق، عطوفت، عدالت، شجاعت و ... یاری رساند؛ این هنر پاسخگوی نیازهای فرهنگ کشورمان - که با تنوع خرده فرهنگ هایش رنگین کمان فرهنگی است - خواهد بود. این فعال حوه فرهنگ و هنر در ادامه سخنانش به حوزه پخش آثار هنری، بازار و رونق آن پرداخت و گفت: از آنجا که پیش نیاز تحولات، رونق و شکوفایی فرهنگی بی تردید پویایی و رونق اقتصادی است، از این رو در چشم انداز آینده باید طرحی برای پویایی و رونق اقتصادی هنر در نظر گرفته شود؛ چرا که تا معاش نباشد، معاد نیست. معاون سینمایی سابق وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سپس به حال و روز نقد در عرصه هنر پرداخت و گقت: هنر از منظر نقد مدیریت می شود، برخوردار بودن از یک نقد ملی و فضای نقادی آزاد در فضای هنری مان موجب ارتقاء سطح هنر در کشور خواهد شد؛ نقدی دلسوزانه، درمانگرانه و سازنده نیاز واقعی جامعه هنری ما است. * مدیران آینده باید نقش هنربانی داشته باشند جعفری جلوه در بخش دیگری از سخنانش به اهمیت مدیریت کلان فرهنگی و هنربانی از سوی مسئولان تاکید کرد و گفت: همانگونه که پیشتر به
اجمال اشاره کردم توانایی مدیران و پاسخگویی آن ها به نیازهای جمعی جامعه بویژه هنرمندان دارای اهمیت کلیدی است. در آینده آرمانی مدیران فرهنگی باید پاسخگوی هنرمندان و نیازهای آن ها باشند. وی گفت: باید ببینیم مدیران فرهنگی شیوه مشفقانه دارند یا به دنبال عیب جویی و مچ گیری هستند! آیا اهل قیل و قال و سر و صدا هستند یا سنگ زیرین آسیاب اند! همیشه معتقد بوده ا م مدیران و مسئولان باید مانند سنگ آسیاب نقش تعیین کننده داشته باشند و در عین حال به چشم نیایند. این صاحب نظر حوزه هنر ادامه داد: مدیران فرهنگی باید با پاسخگویی مشفقانه به مخاطبان و فعالان عرصه هنر آن ها را اقناع و راضی نگه دارند و با این کار نقش هنربانی خود را به نحو احسن به انجام برسانند. * جامعه هنری آینده نیازمند مدیریتی پویا است محمدرضا جعفری جلوه در پایان سخنانش سه شیوه مدیریت را مطرح و توضیح داد: شیوه نخست مدیریت، مدیریتی ایستا است که صرفا به میل و نیاز مخاطبان توجه دارد. شیوه دوم آن مدیریت میرا است که تنها بر مدار مصلحت مخاطبان می چرخد و مصلحت آن ها را در نظر می گیرد. وی ادامه داد: نوع سوم مدیریت که باید آن را مدیریت پویا نامید هم میل و نیاز مخاطب و هم
مصلحت آن ها را مورد توجه قرار می دهد و می تواند به نحو حداکثری مخاطبان را اقناع و هدایت کند، این نوع مدیریت نیاز جامعه هنری ما است که باید در آینده مطلوب حاصل شود.