اخبار آرشیوی

کدخبر: 321477

قائم‌مقام فرهنگستان علوم اسلامی: عدالت سیاسی، اجتماعی، فرهنگی با اجرای امر به معروف و نهی از منکر معنا پیدا میکند/ نکته مهم در عرفان امام خمینی(ره) اعتقاد به عرفان اجتماعی بود که معتقد بود با ایجاد شرایط مناسب اجتماعی میتوان اسباب تقرب فرد و جامعه حاصل شود

خبرگزاری فارس نوشت: حجت‌الاسلام علیرضا پیروزمند، قائم مقام فرهنگستان علوم اسلامی قم درباره مهمترین ویژگی بارز فقه سیاسی حضرت امام خمینی(ره)‌اظهار داشت: - امام(ره) پدیده معجزه‌آسای قرن حاضر بود و با همت خویش و حمایت مردم و امداد الهی توانست یکی از مهمترین انقلاب سیاسی تاریخ بعد از صدر اسلام را رقم بزند. - ایجاد حادثه مهم انقلاب اسلامی نیازمند ظرفیت وجودی بزرگ، بصیرت و عمق ژرف‌اندیشی به شرایط زمان و ذخیره معرفتی شیعه داشت. - اگر ابعاد و ویژگی حضرت امام که منجر به حادثه عظیمی انقلاب شده است را بررسی کنیم، یکی از این ابعاد اندیشه متفاوت امام با فقهای هم‌عصر و پیشین خود نسبت به فقه و قلمروی دین است و مسئولیتی است که امام برای تحقق آن برای خودش قائل بوده است. - امام معتقد بود اسلام قدرت جامعه‌سازی و عینت‌پردازی دارد و اسلام با ایجاد فرهنگ اسلامی میتواند انسانها را رشد داده و معنویت را تکامل ببخشد. - نکته حضرت امام در عرفان اجتماعی این نبود که همانند عرفان فردی باید افراد ذکر گفته و تسبیح بزنند و سیر و سلوک فردی داشته باشند، بلکه معتقد بودند اگر شرایط محیطی مانند دفاع مقدس فراهم شود هزاران هزار نفر ره صدساله را یک شبه میپیمایند و اگر مشابه شرایط در محیط اجتماعی تحقق پیدا کند هزاران هزار نفر به معرفت‌الله دست پیدا کرده و اسباب تقرب فرد و جامعه به خداوند باریتعالی حاصل میشود. - با قدرت گرفتن اسلام علاوه بر اینکه احکام فردی اسلامی پاسداری میشود ضمانت اجرا پیش از گذشته صورت میگیرد و احکام اجتماعی اسلام امکان تحقق و اجرا پیدا میکند. - امام این بصیرت را ایجاد کرد که اگر حکومت اسلامی باشد در بسط فرهنگ اسلام تاثیر دارد و اگر نباشد در فرهنگ اسلامی تضعیف ایجاد میکند. - امام از زمانی که نجف تبعید شد به موضوع حکومت اسلامی در دروس خود پرداختند و قبل از اینکه مباحث علمی ولایت فقیه در محافل علمی، حوزوی و غیرحوزی قبل از انقلاب مطرح شود. مردم با همه وجود خودشان در رفتار سیاسی ضرورت اهمیت ولایت فقیه را احساس کردند و امام(ره) با به نمایش گذاشتن زبان وجودی خودش به عنوان فقیه دین‌شناس، خدامدار به گونه‌ای در عرصه عمومی جامعه جلوه کرد که مردم به او اعتماد کنند. - اندیشه امام منحصر به اندیشه سیاسی نبود و اندیشه سیاسی منحصر به بحث ولایت فقیه نبود. در خصوص ولایت فقیه امام علاوه بر اینکه سیره عملی از خود به جای گذاشت، هیچ چون و چرایی در ضرورت و امکان ولایت فقیه نگذاشت. امام مباحث علمی ولایت فقیه را از دهه 40 شروع کردند تا فضلا نسبت به مساله ولایت فقیه آگاه شدند که این مسئله جزو مسائلی بود که بعد از انقلاب شکل عملی به خود گرفت. - ولایت فقیه منحصر به حضرت امام نبود و ملااحمدنراقی قبل از امام بحث ولایت فقیه را مطرح کرده بود، همان زمانی که ملامحمد نراقی بحث ولایت فقیه را مطرح کرده بود عده‌ای موافق و عده‌ای مخالف بودند. اما اصل قضیه تعداد قابل توجهی قرار گرفت. - بحث ولایت فقیه از زاویه درون‌دینی و فقهی انجام میشد و یکی از نوآوری حضرت امام شاید نوع بررسی ولایت فقیه بود. البته از زمان شیخ طوسی به بعد ولایت فقیه تحت این عنوان «حاکم شرع» مطرح بود. بنابراین در فقه بحث‌های متنوعی وجود دارد که به حاکم شرع رجوع داده میشود. - قبل از بحث ولایت فقیه بحت «حاکم شرع» در فقه امر پذیرفته شده بود اما ادعا نشده است بحثی که در حال حاضر به عنوان ولایت فقیه مطرح است با حاکم شرع که فقهای قدیم مطرح میکردند تطبیق میکند البته بحث «حاکم شرع» زمینه بحث ولایت فقیه را فراهم کرده و از دیرزمان مورد بحث بود.
ارسال نظر: