اخبار آرشیوی

خبرگزاری رسا نوشت: آیت‌الله محمدتقی مصباح یزدی، رئیس موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) شب گذشته در مرور مباحث جلسات پیشین اخلاق گفت: - برخی حسن و قبح اخلاقی را بی‌ریشه و اعتباری می‌دانند که این نظریه منشا اختلافات بزرگی شده است. - قضایای اخلاقی در ظاهر ملاک برهانی ندارد اما قیود خفیه‌ای دارند که ناشی از ملاک‌های عقلانی است و نتیجه آن برهانی است. - خصلت انسان طوری است که تا میل به انجام کاری نداشته باشد آن را انجام نمی‌دهد، خداوند لذت‌های پیش روی بشر را بدین منظور وعده می‌دهد که انگیزه ای برای انسان ایجاد کند. - چون درک درجات بالای انسانی در آغاز راه برای انسان سخت است، برای ایجاد انگیزه و حرکت دادن انسان همین وعده های ملموس کفایت می کند. - خدا بیش از آنچه که وعده داده است خواهد بخشید ولی انسان قادر به درک آن نعمت ها نیست. - کودکان در ابتدا فقط لذت خوردن و آشامیدن را درک می کنند، کمی که بزرگتر می شوند آنقدر از بازی کردن لذت می برند که حاضر نیستند حتی برای غذا خوردن بازی را رها کنند، بزرگتر که می شود جلب توجه دیگران برایش لذت بیشتری دارد. - برخی حتی در جوانی و پیری نیز به دنبال جلب توجه دیگران هستند، کارهای عجیب و غریب و بعضا خطرناک جوانان ناشی از این حس است، برخی لباس های پاره می پوشند یا مدل موی خود را به شکل خاصی در می آورند تا توجه دیگران را نسبت به خود جلب کنند. - درختان انبوه که رود ها از زیر آن جاری است و خوراکی های لذیذ را برای عده ای وعده می دهد در سطح بالاتری هم می فرماید « إِلاَّ ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى‌ » یعنی کسانی که انفاق می کنند و کارهای خیر انجام می دهند تنها خشنودی و رضایت پروردگار را می خواهند. - برخی لذات نسبت به دیگر لذت ها برتری دارند. باید دید که ملاک لذت بیشتر چیست؟ اگر به پاسخ این سوال رسیدیم آنگاه می توانیم با یک استقراء عقلی بگوییم چه چیزی خوب است و لذت بیشتری دارد و نسبت لذت هایی که درک نکرده ایم را با لذت های مادی بسنجیم. - در جلسات آینده لذت را تحلیل خواهیم کرد و اینکه لذت چیست؟ و چطور به وجود می آید؟