اخبار آرشیوی

کدخبر: 335549

علی معلم: سینما باید به سمت بخش خصوصی حرکت کرده و دولت از منشاء فیلمسازی و تولید مستقیم کنار رود/ فیلمساز باید در کنار بیان مصائب اجتماعی، تحلیل و پیشنهاد هم ارائه کند ولی سینمای ایران پیشنهادی برای مخاطب ندارد و نهایتا یک واقعیت را به صورت شعاری بیان می‌کند

به گزارش خبرنگار «نسیم»، این تهیه‌کننده و منتقد سینما شب گذشته در برنامه "هفت" با بیان این مطلب اظهار داشت: - اغلب فیلم‌های جشنواره امسال را زیرمتوسط می‌دانم. فیلم‌هایی هم که به صورت دولتی و سفارشی ساخته شده بودند، هیچ یک جهت‌گیری آرمانی نداشتند و فقط برای پر کردن آمار جدول جشنواره ساخته شده و نفوذی در جشنواره نداشتند. - جشنواره امسال نشان داد سینما بدون تهیه‌کننده متخصص به نتیجه نمی‌رسد و نمی‌دانم چه تصمیم عجیبی وجود دارد که یا تهیه‌کننده تراشیده شود یا یک نفر تعداد زیادی پروژه در دست داشته باشد که این نشان می‌دهد نگاه تخصصی در این زمینه وجود ندارد. - متاسفانه الان بحث‌ کمک‌های دولتی در تولید فیلم اینگونه شده است که یک پولی در یک نهاد دولتی با یک تعداد موضوع وجود دارد و این را می‌دهند دست افرادی تا فیلم تولید کند و اثر از درون هنرمند نمی‌جوشد، در حالی که فیلم باید از درون هنرمند بجوشد و بعد هنرمند برای تکمیل کار از دولت کمک بخواهد . - متاسفانه هم‌اکنون ما با چرخه ناقص اکران در کشور روبرو هستیم و اغلب فیلم‌هایی که توسط ارگانها تولید می شود فقط در حد رونمایی باقی می‌ماند و اکران آن کامل نمی‌شود و اصلا مخاطب پیدا نمی‌کند. - تعدادی از فیلم‌هایی که در جشنواره امسال بودند اصلا مشخص نبود که برای چه مخاطبی ساخته شده‌اند برخی برای دل تولیدکننده و یا کارگردان ساخته شده بود نه برای مخاطب درحالی که سینمای بدون مخاطب معنا ندارد. - سینما یک محصول و کالای فرهنگی است که باید از ابتدا مشخص باشد به چه کسی می‌خواهد عرضه شود. فیلمهای ما اغلب محصول فردیت هنرمند نیست و هنرمند بیشتر کارمند دولت و نهاد سرمایه‌گذار است. - سینما باید برود به سمت بخش خصوصی و دولت از منشاء فیلمسازی و تولید مستقیم فیلم باید کنار برود. - امتیازات در بخش تولید فیلم کاش به افراد برجسته داده شود و به کسانی که شناختی از این حوزه دارند اعطا شود ولی متاسفانه اغلب به کسانی داده می‌شود که آثاری تولید می‌کنند که نه خداوند و نه شیطان از آن راضی هستند. - وقتی ساخت یک اثر مناسب نباشد هر پیام خوبی هم که در آن بگذاری مبتذل از آب درمی‌آید. - فیلمساز باید در کنار بیان مصائب اجتماعی، تحلیل و پیشنهاد هم ارائه کند ولی سینمای ایران پیشنهادی برای مخاطب ندارد و نهایتا یک واقعیت را به صورت شعاری بیان می‌کنند. - متسفانه در سالهای اخیر ما با یک نوع جدیدی از سیاه‌نمایی که می‌توان آن را "سیاه‌نمایی مذهبی" نامید مواجه هستیم که در این نوع فیلمها افراد مذهبی بسیار تُرش و با دید تنگ نشان داده می‌شوند. - هنرمند در کنار بیان مسائل بهتر است پیشنهادی برای فکر کردن به مسئولان هم بدهد. - جدایی نادر از سیمین محصول یک سینمای صنعتی است و موفقیت آن نیز محصول این سینماست و درس جایزه اسکار برای سینمای ما این است که برای موفقیت یک اثر بایستی همه عوامل را در کنار هم و طی یک روند درست به کار گرفت تا اثر خوبی به دست آید. - سینمای ایران چرا اینقدر آقابالاسر پیدا کرده است؟ چرا اصناف اینقدر پراکنده هستند؟ متاسفانه با برخی از این اصناف حتی نمی توان حرف زد. - برا شکستن انحصار پخش فیلم نباید کار را به دست افراد ناآشنا و غیرکارشناسان داد - - بخش دولتی برای کمک به سینما از حضور مستقیم در فیلمسازی کنار برود و به بخش خصوصی اعتماد کند. کدام فیلم که با دستور مستقیم بخش دولتی ساخته شده توانسته است مشکلی از جامعه را حل کند؟ - مردم ایران نشان داده است که خود می‌تواند از داشته‌های انقلاب خود حفاظت کند. در حوزه فرهنگ هم مردم فیلم سفارشی نمی‌بیند و این نوع آثار را استقبال نمی کند ولی اگر در اثری حقایق را ببیند از آن استقبال می‌کند. سینمای ملی سینمایی است که بازخوردش را از ملت و مردم بگیرد و محصولاتش بر اساس یک نیازسنجی واقعی از نیازهای واقعی مردم ساخته شود. -برخی نهادهای دولتی در حوزه سینما مانند فارابی و مرکز گسترش ماموریت‌هایی داشتند که الان دیگر نیازی به وجود آنها نیست ولی الان چون وجود دارند، فکر می‌کنند باید فیلم بسازند و بالاخره کاری کنند.
ارسال نظر: