اخبار آرشیوی
علیرضا داوودنژاد، کارگردان: اگر هنرمند بتواند مشکل یا معضلی را مطرح کند، بهتر است این کار را انجام دهد، حتی اگر راهحل مناسبی برای رفع آن مشکل نداشته باشد و الزاماً نباید بگوییم هیچ صورت مسالهای را بدون ارایه راهحل نباید طرح کنیم
علیرضا داودنژاد، کارگردان سینما درباره ساخت فیلمهای اجتماعی و معضلاتی که در اینگونه از فیلمها مطرح میشود و پیامدهایی که در جامعه دارد، گفت: - فیلم اجتماعی این خاصیت را دارد که ضعفها و قوتها را نشان میدهد و طبیعی است که جامعه تشویق میشود تا ضعفها را کم و به قوتها اضافه نماید. این خاصیت هم برای مردم عادی صدق میکند و هم برای مسئولین. خاصیت این نوع آثار در این است که مسئولین متوجه میشوند که چگونه مدیریت کنند تا ضعفها در جامعه کاهش یابد و مردم هم تشویق میشوند تا نقاط قوتشان را افزایش دهند. - باید و نباید کردن فقط ایجاد محدودیت میکند. اگر یک نفر میتواند مشکل یا معضلی را مطرح کند، بهتر است این کار را انجام دهد، حتی اگر راه حل مناسبی برای رفع آن مشکل نداشته باشد؛ اما طرح مساله هم کمک به فهم مساله و جستوجو برای راهحل خواهد کرد. الزاماً نباید بگوییم هیچ صورت مسالهای را بدون ارایه راه حل نباید طرح کنیم. گاهی میشود صورت مساله به نحوی طرح شود که پاسخ هم درون آن نهفته باشد، این متفاوت است و فوایدی را هم به دنبال دارد اما نباید این را به عنوان یک نسخه تلقی کرد و توقع داشت همه به این نحو عمل کنند. - وقتی فضای
سانسور وجود داشته باشد، هنرمند بیآنکه که به روشنی متوجه باشد به تدریج چشم و گوشش را از واقعیتهای اطرافش دور میکند. فضای سانسور باعث میشود که هنرمند به خوبی نبیند و نشنود. یکی از وجوه و تاثیرات بد سانسور این است که هنرمند چشم و گوشش را از آنچه دیدنی و شنیدنی است جدا میکند. وقتی هنرمند خوب نبیند و نشنود نمیتواند آینه شفاف و صیقل و منعکسکننده خوبی باشد. - به عقیده من هنرمندان باید متوجه تاثیر فضای بستهای که سانسور روی آنها میگذارد، باشند و سعی کنند چشم و گوششان را از آنچه که در اطراف میگذرد، جدا نشود تا اندیشهشان هم از اطراف تاثیر بگیرد و اثرشان منعکسکننده مسایل مبتلابه جاری جامعه باشد. - علیرغم تاثیر سانسور بر هنرمند اما باید هنرمندان سعی کنند این تاثیر بر چشم و گوش و اندیشهشان اثر نگذارد و از واقعیتهای جاری جدا نشوند و این دریافتها را بتوانند در اثرشان منعکس کنند.