اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، کارگردان مختارنامه در بخش‌های دیگری از گفتگوی خود با ویژه‌نامه نوروزی هفته‌نامه پنجره افزود: - روزی که قرار بود لانه جاسوسی تسخیر شود من هم یکی از اعضای گروه برنامه‌ریزی بودم اما روز قبل از عملیات به واسطه فعالیت و تمرین فشرده تئاتر آن قدر خسته بودم که صبح خواب ماندم و وقتی بیدار شدم و به خیابان آمدم دیدم کار از کار گذشته و سفارتخانه تسخیر شده است. - تاثیری که شریعتی بر من داشت این بود که حرف‌های تازه‌ای در حوزه‌ای چون سیاست و اجتماع را با رنگ و بوی مذهب مطرح می‌کرد. - هنوز هم فکر می‌کنم آرمان‌های انقلاب ما کارساز است و اگر دلسوازنه عمل کنیم می‌توانیم تبدیل به کشوری الگو شویم. - خیلی تجربه و تمرین می‌خواهد تا آدم به آن احساس زلال و نابی برسد که همه وجود و دانسته‌هایش را در خدمت مضمونی که فکر می‌کند مضمون خوب و موثری در اخلاق جامعه است درآورد. هر وقت از این نیت فاصله بگیری، اثرگذاری کمتر می‌شود. - صحنه‌ای در مختار مربوط به دیدار مختار و محمد حنفیه بود. حنفیه از مختار سوال می‌کرد «آیا تو واقعا من را زعیم خود می‌دانی؟!» مختار جواب صریح نمی‌دهد. حنفیه می‌گوید: «اگر چنین حسی داری اشتباه می‌کنی چرا که من هم بعد از شهادت برادرم چنین حسی داشتم اما وقتی با برادرم حضرت سجاد(ع) پای حجرالاسود رفتیم، حجرالاسود زبان باز کرد و به زعامت برادرم شهادت داد.» این صحنه را در فیلمنامه داشتیم و ضبط هم کردیم اما شب پخش آن سکانس را حذف کردم. وقتی آقای ضرغامی کار را روی آنتن دید، همان موقع خیلی آشفته به من زنگ زد که چرا این صحنه حذف شده است؟! واقع امر این بود که من در آخرین دقایق آماده‌سازی این قسمت برای پخش به این نتیجه رسیدم که شیعه آنقدر در حوزه عقلانیت برای مجاب کردن انسان‌ها دلیل دارد که لزومی نیست وارد حوزه غیب شویم. مهندس ضرغامی هم تا این توضیحات من را شنید گفت من تسلیمم و پذیرفت.