اخبار آرشیوی
محسن علی اکبری، تهیهکننده سینما: سینمای ایران در سال ۹۰ به لحاط تنوع ژانر و موضوعات، دوره خوبی را پشت سر گذاشت، اما به لحاظ کیفیت بخصوص در زمینه سینمای دینی و دفاع مقدس، سال موفقی را نداشت/ علت این مطلب را باید در عملکرد مسئولین سینما جستجو کرد
این تهیهکننده سینما با بیان این مطلب اظهار داشت: - فیلمهای دینی و انقلابی در سال گذشته نتوانستند کیفیت لازم را داشته باشند، البته ممکن است در ظاهر تعداد برخی از کارها افزایش پیدا کرده باشد، ولی به واسطه اضافه شدن بیرویه بانیان چنین کارهایی، کیفیت این تولیدات کاهش یافت. - شاید یکی از دلایل به وجود آمدن چنین وضعیتی این باشد که، تهیهکنندگان سینما سرمایهگذاری و دقت لازم را در حوزه فیلمنامهنویسی انجام نمیدادند، در صورتی که در این بخش باید در کنار فیلمنامهنویسان از جامعهشناسان، روانشناسان و ادیبان هم یاری گرفت تا کار مورد نظر در هر کدام از حوزهها دقت و تیزبینی لازم را داشته باشند. - فیلمهای دینی، انقلابی و دفاع مقدسی نتوانستند کیفیت لازم را در سینمای سال گذشته داشته باشند، البته ممکن است در ظاهر تعداد برخی از اینگونه کارها افزایش پیدا کرده باشد، ولی به واسطه اضافه شدن بیرویه بانیان چنین کارهایی، کیفیت این گونه تولیدات کاهش پیدا کرد. این وضعیت نامطلوب هم تنها منوط به سینما نمیشود، بلکه دیگر عرصههای هنر و ادبیات هم چنین وضعیتی دارند. - دلیل به وجود آمدن چنین وضعیتی را هم نباید در بین هنرمندان جستوجو کرد و
به انحای مختلف به آنان انگ زد که آنها تمایلی برای فعالیت در این حوزه را ندارند، بلکه مدیران و مسئولان سینمایی هستند که با عملکرد خود سبب به وجود آمدن چنین وضعیتی در سینما میشوند. - فیلم دینی یا قرآنی باید مانند اثر مجید مجیدی باشد که هماکنون فیلمبرداری آن در حال انجام است. اثری که فراتر از استانداردهای سینمای ایران، حتی فیلمهای فاخر است. این وضعیت کمک میکند که مخاطب چنین کارهایی، تنها به داخل کشور خلاصه نشوند، پس اگر میخواهیم در حوزه سینمای قرآنی و دینی قدم برداریم باید چنین کارهایی را الگو قرار دهیم. - سینمای ایران قابلیت تولید حداقل 10 فیلم دینی و قرآنی را در سال داراست؛ چراکه سینمایی که در سال بیش از 80 اثر تولید میکند، 10 عدد فیلم مذهبی برای آن طبیعی و منصفانه است، البته باید توجه داشت که منظور از فیلم قرآنی یا دینی تنها آثاری نیست که به موضوعات صدر اسلام توجه دارند، بلکه سراسر تاریخ ایران از جمله تاریخ صفویه هم میتواند محور چنین کارهایی باشد.