اخبار آرشیوی
ستاد بزرگداشت "ننه علی و مادران شهدا" با انتشار بیانیهای، ضمن انتقاد از مسئولین به علت تخریب آلونک ننه علی در بهشت زهرا(س)، خواستار اقدامی در خور شأن این مادر شهید شد
متن کامل بیانیه به شرح زیر است: - از یادمان نرود «شهدا»، «خانواده معظم شهدا»، «ایثارگران» آن زندگان ابدی، «آرمان»ها و «باور»هایشان، «قداست و پاکی» خونهای «حیات بخش» آنها، «فرهنگ» بارور شده «عاشورایی» این بزرگمردان تاریخ «ایران زمین»، نه تنها متعلق به «انقلاب اسلامی» و نسل حاضر در ایران اسلامی است، بلکه ارزشی متعلق به همه ملتهای آزاده جهان در همه اعصار و نسلهای آینده است! - «ننه علی» مادر بزرگوار «شهید قربانعلی رخشانی مهماندوست» اینک در سلوک صبورانه خویش به دعوت حق لبیک گفته است. او پس از 17 سال سکونت و سُکنی در کنار مزار متبرک فرزند شهیدش، به ما آموخت «عشق به شهادت» ماندگارتر از «عشق به فرزند» است و میتوان وجود خویش را وقف «خدمت به شهدا» کرد. - «ایمان»، «باور»، «صبر»، «استغنا» و «اعتقاد راستین» به ارزشهای «انقلاب اسلامی»، «راه شهدا» و «آرمان»های «امام راحل» (رض)، در سلوک صبورانه این «شیرزن» مسلمان ایرانی تا رسیدن به حق، متجلی است! او با «صبر» و «قناعت» به ما آموخت «پاسدار حق خون شهیدان» مان باشیم و گذر زمان ما را در این مهم دچار «غفلت» نکند! - آلونک «ننه علی» که به مدت 17 سال سجدهگاه آن شیرزن مؤمنه
بر مزار فرزند شهیدش بود، یک «نماد و ارزش فرهنگی» بود که به همین سبب متعلق به «همه مردم» است. - وجدانهای بیدار میتوانند «قضاوت» کنند ارزش «آلونک محقر ننه علی»، بسیار بیشتر از ارزش کاخها و برجها و دیگر بناهای پر نقش و نگار «دنیاپرستان» است! این حق ما بود - و هست - که محل سکونت و سکنای ساده و محقر «ننه علی»، مادر «شهید قربانعلی رخشانی مهماندوست» را به فرزندانمان نشان دهیم که به همه دنیا پشت کرده بود و چنانچه ویرانی آلونک رقم نمیخورد، «ساده زیستی» بی تظاهر و نیرنگ و فریب را به فرزندان مان میآموختیم؛ اگر آن محل، نه تنها «تخریب»، بلکه «محو» نمیشد!! - آن اسطورهای که اکنون در میان ما نیست با جثهای ریز و 30- 20 کیلو پوست و استخوان که در غم شهیدان سوخته بود و نورافشانی میکرد، ارادهای فولادین و بس محکمتر، ایمانی سختتر از هر بتونی که قابل دسترس باشد و عاطفهای مرمرین و صیقل خورده داشت که شبهای تاریک زمستان و تابستان، در قطعات متبرک شهدا رژه میرفت و ترس و وهم را درهم شکسته بود و تا صبح پاسداری میداد و همراز شهیدان خدایی بود! - از منظر عقلی و عرفی، آیا پذیرفتنی است که صبح علی الطلوع و به فاصله 6 - 5 ساعت پس
از عروج ملکوتی روح بلند «ننه علی»، خانواده متألم و داغدار ایشان را به مذاکره و انجام معامله (شما بخوانید اخذ رضایت نامه) فرا بخوانند و با سرعتی عجیب و باور نکردنی و به شکلی ضربتی چنان «آلونک ننه علی» را از بیخ و بن بر کنند و آب و جارو کنند که گویی هیچگاه و هرگز وجود نداشته است؟! - انصاف چیز خوبی است و قضاوت منصفانه، نشان از شرافت داوری است که حقیقت را فدای مصلحت نمیکند و باطل را لباس حق نمیپوشاند! آیا برای جلوگیری از اثرات تخریبی عوامل جوی، تنها راه ممکن جهت حفظ و صیانت از این نماد برجسته و ماندگار ایثار و فداکاری که معروفیتی جهانی یافته بود، همین اقدامات و اتخاذ تصمیم شتابزده و غیر اصولی و غیر منطقی، بر ویرانی و محو «آلونک ننه علی» بود؟! آیا امکان نداشت با ساخت بنایی محافظ بر فراز آن، این نماد شاخص و مجسم عشق مادرانه به شهدا و امام شهدا (رض) از گزند احتمالی آسیبهای جوی و عوامل محیطی حفظ کرد؟! - شما را به «خون شهدا»، چنین امکانی وجود نداشت یا حوصله پرداختن به دغدغههای خانوادههای معظم و معزز شهدا و مردم فهیم «ام القرای جهان اسلام» موجود نبود و شد آنچه نباید میشد و کردند کاری که نباید میکردند؟! - ما
حافظان و دوستداران انقلاب اسلامی و نظام ولایی برآمده از خون هزاران شهید، نظر به اینکه در قبال خون شهدا مسئولیم و جهت پیمودن راه نورانی کبوتران خونین بال حریم حضرت دوست با «امام شهدا» (رض) و خلف صالح آن عزیز سفر کرده امام خامنهای (مد ظله العالی) بیعت بستهایم و از مسئولان امر میخواهیم ضمن عذرخواهی از خانوادههای معظم و معزز شاهد و ایثارگر، نسبت به احداث یادمانی فرخنده بر مزار «ننه علی» و «شهید قربانعلی رخشانی مهماندوست» که جبرانکننده ویرانی آلونک تخریب شده باشد، اقدامی در خور شأن فقیده سعیده «بانو ننه فتح اللهی» انجام دهند.