اخبار آرشیوی
حبیبالله بهمنی، کارگردان: مدیران سینمایی به عنوان سرمایهگذاران معنوی و تهیهکنندگان حداقل شرایط تولید را برای تولید فیلمهای دینی فراهم میکنند/ در دهه دوم و سوم بعد از انقلاب سینما به سوی ابتذال در مفاهیم سوق پیدا کرد/ برای ارائه مفاهیم دینی به هر ترفندی نباید متوصل شد
خبرگزاری مهر نوشت: حبیب الله بهمنی، کارگردان فیلم سینمایی "سیب وسلما" در جلسه نقد و بررسی این فیلم از کم و کیف ساخت فیلمهای دینی، عدم حمایت مدیران سینمایی، نبود تبلیغات مناسب بر فیلمهای سینمایی با ژانر سینمای دینی، تفاوت ساختار و محتوا در بیان مسائل معنوی در قاب تصویر سخن گفت. وی در این زمینه اظهار داشت: - این فیلم توسط حوزه هنری تهیه و تولید شد و به تبع مسئولیت پخش این اثر ، نحوه اجرا و تبلیغ و تعداد سینمایی هایی که در اکران این فیلم قرار می دهند به عهده همین مرکز است. من هم به عنوان کارگردان این فیلم دوست داشتم که سیب و سلما به خوبی دیده شود و بهترین شرایط اکران را برای آن خواستاربودم. قدم نخست برای رسیدن به این هدف تبلیغات کافی و اطلاع رسانی درست است که حرف اول را می زند. - این فیلم یک اثر خاص سینمایی است که بدون اتکا به شیوه های رایج جذب مخاطب در سینما تولید شده است. به عنوان نمونه انتخاب سوپر استار، روایت قصه هایی که نیاز تفریحی و لذت بخشی را برای بیننده فراهم می کند و جذابیت های دیگری که در تولید و جذب مخاطب در سینما رایج است در این فیلم وجود نداشت. - عده ای از فیلمسازان با گرایش به ساخت فیلم های
معنوی هستند که معتقدند برای ارائه مفاهیم دینی به هر ترفندی نباید متوصل شد چراکه این مفاهیم دارای قداستی هستند که ممکن است این قداست با شیوه ساخت معمول در سینما زیرسئوال رود. در نتیجه معتقدم که ظرف و محتوا در هنر صنعت سینما باید با یکدیگر هماهنگ و همراه باشند. اما آنچه مسلم است استفاده از جذابیت های رایج سینما برای بازگشت سرمایه از ضروریات است. به اعتقاد من چنین شیوه تولید برای ساخت فیلم های دینی پسندیده نیست چراکه نتیجه کار متناقض از آب در می آید. - وقتی یک بیننده با فیلمی که مفهوم مقدس دینی را مطرح می کند مواجه می شود انتظار دارند که نتیجه معنوی از فیلم دریافت کنند اما در اغلب فیلم هایی که به نام سینمای معناگرا ساخته می شود یا عواملی که در ساخت آن پروژه نقش دارند مقید به سینمای دینی نیستند و یا اینکه مخاطب با بازیگرانی در این فیلم مواجه هستند که هیچ ذهنیتی درباره سینمای دینی و مسائل معنوی ندارند بنابراین علی رغم دارا بودن جذابیت های اولیه برای جذب مخاطب، اغلب تاثیر فرهنگی خنثی دارند که معمولا به باد تمسخر گرفته می شود. - تبلیغات در فیلم هایی از این دست باید به طریق دیگری جبران شود به این معنا که هزینه هایی
که قرار است برای دعوت از سوپراستارهای سینما برای بازی دریک پروژه پرداخت شود ، این هزینه ها در اکران عمومی و برای در معرض دید و ترغیب مخاطب هزینه شود. به عنوان مثال فیلم سینمایی "مریم مقدس" از جاذبه های رایج سینمایی استفاده نکرد بلکه آنچه باعث مطرح شدن این فیلم شد فراوانی تبلیغات بود. به اعتقادمن فراوانی تبلیغات می تواند باعث جذب مخاطب شود حتی ممکن است وقتی بیننده از سینما بیرون می آید احساس تلخی و نوعی فریب خوردگی کند اما به هرحال تبلیغات اثر خود را گذاشته و توانسته مخاطب گسترده ای را به سوی خود جذب کند. این شیوه برای نمایش فیلم سیب و سلما این شیوه اتخاذ نشد و تبلیغات این فیلم در حد رفع تکلیف بود به نظرمن این فیلم به عنوان یک اثر سینمایی دینی هم مفاعیم اخلاقی اجتماعی و هم مفاهیم انسانی را مطرح می کند. این درحالی است که من در مقام تهیه کننده فیلم هایی چون "مروارید سیاه" و "عروس خوش قدم" را تهیه کرده ام که در زمان خود از پرفروش های سینما بود بنابراین من قواعد تبلیغات در فیلم های پرفروش را می شناسم. -. چراکه مسئله مخاطب در سینما فقط به خود مخاطب برنمی گردد بلکه عوامل بسیار دیگری در جذب مخاطب تاثیرگذار است. از
جمله این عوامل پروسه ذائقه سازی و تغییر آن است که این تغییر تنها با یک فیلم اتفاق نمی افتد. مثالی می زنم؛ سینمای اول انقلاب به نوعی درگیر بازسازی وضعیت سینمای قبل از انقلاب بود چراکه سینمای قبل از انقلاب به دو بخش سینمای تجاری و سینمای روشنفکری متکی بود که هریک از آنها مخاطب خاص خودش را داشت. بعد از انقلاب سینمای تجاری رو به نابودی رفت. ولی فیلم های روشنفکری تداوم پیدا کرد و به نوعی بازسازی شد و رفته رفته در دهه نخست انقلاب به سینمای محوری تبدیل شد و به نوعی ذائقه مردم را تغییر داد. گرچه در دهه دوم و سوم سینما به سوی ابتذال در مفاهیم سوق پیدا کرد. ولی به هرحال در ایجاد تغییر ذائقه موثر بود ولی در حال حاضر در مقطع گذار هستیم.