اخبار آرشیوی
همایش "درباره علم دینی"/ ۱-رضا داوری اردکانی: خطی که فلاسفه ما از فارابی، ابن سینا و سهروردی تا شهید مطهری پیگیرش بودهاند، راهی بوده که در آن دین و فلسفه با هم جمع شدهاند/ اهل علم، علم را وسیله مقصد پایینتر از علم نمیکند
به گزارش «نسیم»، این استاد دانشگاه عصر امروز در این همایش که در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد، افزود: - فرد با خواندن کتاب، مقاله و نوشته باسواد و معلوماتش تلنبار میشود اما صاحب نظر نخواهد شد چرا که باید مساله داشت. - برخلاف نظر برخی من منتظر نیستنم که تازه بعد از مرگم آثارم را بخوانند چون نسل دانشجوی الان مسالهدار تر از نسل پیشین است و در زمان مسائل هستند که باعث خوشبختی این قشر است. - فلسفه یونانی را ما احیا کردیم همانطور که دانشمندان ما فلسفه را از یونان به ایران آوردند. البته مدیون فلسفه یونانیم البته مطلقا تابع آن نیستیم بلکه بر اساس باورهایمان به آن نیز اضافه کردهایم. - هیچ مصلحتی بالاتر از حقیقت نیست و نمیتوان حقیقت را فدای یک سری مسائل سطحی کرد. - عالم پاسدار حقیقت است که شامل فیلسوف، عارف و صوفی میشود. - هیچ فیلسوفی مرتکب بیاخلاقی نمیشود چون اگر اینگونه شود دیگر فیلسوف نیست. - من نه پیرو کانتم و نه دکارت و نه حتی فارابی اما اینها عظمت دارند و راهگشا بودهاند. نمیتوان گفت که اینها را قبول نداریم و دیگر نیازی به آنان نیست. - کانت معلم غرب است؛ غربی که علم و فرهنگش بر جهان گسترده
شده و مستولی یافته است. - خطی که فلاسفه ما از فارابی، ابن سینا و سهروردی تا شهید مطهری پیگیرش بودهاند، راهی بوده که در آن دین و فلسفه با هم جمع شدهاند. این خط میل به آشتی دین و فلسفه بوده است. - ما طرحهایی تازه را در فلسفه اسلامی پیش آوردهایم که از فلسفه یونان است. فلسفه یونان را با توجه به فهممان یاد گرفته ایم و تفسیر کردهایم. - عالم علم غیر از سوداگری، بده بستان بازار و مصلحتبینی است. - کسی که در تاریخ ماندگار میشود نشان از قدرت تفکر او دارد چون تاریخ یعنی تفکر و کسی که تفکر بزرگی دارد در تاریخ میماند. - توهم توطئه که به اصلاح بیمعنی به عنوان تئوری توطئه مطرح میشود در سیاست معنی خودش را دارد و در علم نیز معنی متفاوت خود را. عالمان ممکن است خطا کنند اما اگر قصدی به غیر از علم داشته باشند باشند افراد بدی هستند.عالم کارش علم و امانتداری از علم است و باید حافظ علم علم باشد. - اهل علم، علم را وسیله مقصد پایینتر از علم نمیکند. عالم نمیتواند بنا بر مصلحتی در علم تصرف کند.