اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، این نویسنده در بخش دیگری از سخنان خود در مراسم "ضیافت اندیشه" دانشگاه صنعتی شریف که در خصوص علم بومی سخن می‌گفت، افزود: - به نظر می‌رسد که علم مجموعه‌ای از سوالات باشد و سوال نیاز جامعه به علم است؛ اگر ما به یک سوال جواب بدهیم علم ما به سمتی حرکت خواهد کرد که مرتبط با جامعه باشد. - چند گروه متفاوت در جامعه به این موضوع پرداخته اند؛ گروه اول، گروهی بودند که با عنایت به داشته‌ها و دستاوردها و آنچه که از دین بر آمده بود، گفتند گزاره‌های دینی را جمع می‌زنیم و از دل آنها اصولی را استخراج می‌کنیم و علم دینی را می‌سازیم که در ابتدای انقلاب، فرهنگستان علوم اسلامی را در قم راه‌اندازی کردند و پس از 30 سال راه به جایی نبردند. - دسته دوم، گروهی بودند که فقط غرب‌ستیزی را مدنظر قرار داده بودند و آنچه که از غرب می‌رسید را مزمون می‌شمردند و تمام دستاوردهای غربی را محکوم و مزمون می‌کردند. امروز پس از گذشت 30 سال از انقلاب اسلامی، این دو دسته در جاهایی با هم تلاقی پیدا کردند؛ به این معنا که در غرب‌ستیزی و ساختن اصل، پیش از تولید علم تجربی به هم رسیدند؛ در حالی که به نظر می‌رسید دستگاه علمی و فلسفی آنها هیچ ارتباطی به هم ندارد. - تمدن غرب نسبت به تمدن اسلامی نگاه ترجمه را راه‌اندازی کرد که ما در این موضوع ضرر چندانی نخواهیم کرد اگر بدانیم که بر اساس علم بومی و نیازهای مردم حرکت می‌کنیم. - اینکه بگوییم اومانیسم یعنی اصالت انسان و برآمدن شیطان در کالبد علم غرب، این حرف مبنای تاریخی ندارد. - اگر بتوانیم دانشگاه‌های ما و مهم‌تر از آن اساتید و مهم‌تر از آن دو، دانشجویان ما به این فکر بیفتند که مسائل کشورمان را حل کنند، آرام‌آرام می‌توانیم بگوییم که به سمت علمی حرکت کرده‌ایم که شاید علم دینی باشد. - آیا من برای نوشتن رمان از اصول قصه‌نویسی استفاده می‌کنم؟ من داستان می‌نویسم. اگر توانستید 50 رمان بنویسید و متعلق به طیفی باشد که مثل هم فکر می‌کنیم مطمئن باشید که در دل آن 50 اثر یکسری اصول بین رمان من و تمدن‌های دیگر پیدا خواهد شد؛ اگر پیدا شد می‌توانیم بگوییم که این رمان دچار پارادایم بومی شده و اگر نشد چیزی نمی‌توانیم بگوییم.