اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار نسیم، علیرضا قربانی را بیشتر با موسیقی تیتراژ سریال‌هایی همچون "شب دهم و "مدار صفر درجه" می‌شناسیم. وی از سال ۱۳۶۳ به طور جدی به فراگیری ردیف آوازی، تلفیق شعر و موسیقی، بینش و زیبایی شناسی در آواز ایران پرداخت و در این راه از محضر استادانی چون خسرو سلطانی، بهروزعابدینی، مهدی فلاح، دکتر حسین عمومی، استاد احمد ابراهیمی و استاد رضوی سروستانی بهره‌ گرفت. علیرضا قربانی تاکنون در بسیاری از فستیوال‌های مهم موسیقی در نقاط مختلف دنیا به اجرای برنامه پرداخته‌ که حاصل برخی از این اجراها به صورت لوح فشرده در اروپا انتشار یافته‌است. وی از سال ۱۳۷۸ به عنوان خواننده ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی به اجرای برنامه‌های متعدد در داخل و خارج از کشور پرداخته‌است. ستاره این روزهای موسیقی سنتی وضعیت آثار دینی و ارزشی در عرصه موسیقی را نامناسب می داند. نسیم: آثار دینی و ارزشی در موسیقی ایران از چه جایگاهی برخوردار است؟ متأسفانه تعداد اینگونه آثار بسیار اندک است و تاکنون هم حمایت جدی از سوی متولیان این عرصه برای این نوع موسیقی نشده است و در 35 سال گذشته اگر هم قرار بوده کاری در این زمینه ساخته شود کاملا سفارشی بوده و کمتر دیده ایم که به هنرمندان درجه یک و متخصصین این عرصه بها داده باشند. نسیم: آیا می توان برای موسیقی دینی تعریف خاصی داشت؟ من چیزی به این نام برای موسیقی قائل نیستم، آنچه سبک یک اثر را از سایر آثار متمایز می‌کند تفکر و خاستگاه ذهنی آهنگساز است و اینکه یک آهنگساز بر اساس چه خاستگاهی یک موسیقی را می‌سازد.متاسفانه برخی که ادعای خوانندگی دارند برای موسیقی تعریف های عجیبی را ارائه داده اند و سبک هایی همچون موسیقی ملی و میهنی و مذهبی را ایجاد کرده اند که دلیل آن هم مشخص است. سال ها پیش هرکسی که می خواست پا به رسانه ملی بگذارد تعدادی کار با عنوان مذهبی و مناسبتی تولید می کرد و پس از اینکه به هدف خود می رسید پرونده این آثار را برای همیشه می‌بست، من غیر از ریا تعریف دیگری برای این کار ندارم. نسیم: وضعیت موسیقی کشور را چگونه ارزیابی می کنید؟ از بعد کمی و تعداد آلبوم ها و برگزاری کنسرت ها به طور قطع روند رو به رشدی را در موسیقی شاهد هستیم اما متاسفانه کیفیت آثار در موسیقی ایران سیر نزولی دارد و افرادی پا به این عرصه گذاشته اند که هیچ گونه تخصصی در این زمینه ندارند و همین آشفتگی در بازار موسیقی سبب شده تا تعداد آثار ماندگار روز به روز کمتر شود. متاسفانه نسل جدید از معنویت و روح موسیقی ایرانی فاصله گرفته به علاوه، آن حس و عشقی که در گروه‌ها و نوازنده‌های قدیمی‌تر مثل گروه چاووش وجود داشت را در موزیسین های امروز کمتر شاهد هستیم. نسیم: پررنگ ترین نقاط ضعفی که در موسیقی ایرانی شاهد هستیم چیست؟ وضع آشفته فرهنگ و موسیقی بزرگترین نقطه ضعف است و اگر بخش اعظم حرکتی که امروز در موسیقی رخ داده حاصل تلاش نیروهای خودجوش و موزیسین های پرتلاش بوده است، ضمن اینکه حمایتی در این عرصه وجود ندارد و نفع مادی برای اهالی موسیقی انگار بی معنا شده است، البته در ارکسترهای بزرگی همچون ارکستر سمفونیک و ملی کمی این حمایت ها بیشتر است. نسیم: علاقه شما به کدام خواننده قدیمی بیشتر است؟ مرحوم بنان را به خصوص در کارهای ارکسترال بیشتر دوست دارم و همیشه هم به دوستان و شاگردانم توصیه می‌کنم که از کارهای آقای بنان غافل نشوند و چند باره آنها را گوش کنند چون واقعا ً کارهای بی‌نظیری در موسیقی ایرانی دارند. نسیم: تمام روزهای هفته را به موسیقی اختصاص داده‌اید؟ بله، تمام فرصت، توان و انرژی من صرف خوانندگی و موسیقی می‌شود، اگر فرصتی باشد ورزش می‌کنم و کتاب می‌خوانم. یک روز در هفته هم تدریس می‌کنم و چون کارهایم خیلی فشرده است، کلاس‌های آزاد دانشگاه هنر را تعطیل کرده‌ام و بیشتر مشغول مطالعه و موسیقی هستم. نسیم: استقبال از موسیقی اصیل ایرانی در کشورهای خارجی چگونه است؟ شک ندارم موسیقی ایرانی از دید آن ها جدی است و مفهوم های زیادی در آن نهفته است، آن ها می دانند که موسیقی ایرانی حرفی برای گفتن دارد و تنها در هیجانات ریتمیک خلاصه نمی شود. نسیم: کمی هم در خصوص کنسرتی که روز گذشته اجرا شد توضیح دهید؟ این کنسرت برای اولین بار در تاریخ و در قالب کارهای مالتی مدیا به روی صحنه رفت. ارکستر موسیقی ملی ایران به رهبری آرش گوران تمام قطعات مربوط به سریال "شب دهم" را اجرا کرد، آهنگ سازی این مجمعه به عهده فردین خلعتبری است و افشین یداللهی هم اشعار قطعات با کلام را سروده است. نسیم: بهترین اثری که اجرا کردید کدام است؟ یکی از بهترین اجراهای من مربوط به بزرگداشت فریدون مشیری بوده است که با آثار فرهاد فخرالدینی و اشعار فریدون مشیری یک هفته پس از فوت وی برگزار کردیم.