اخبار آرشیوی
سعید مستغاثی: سینما فدای منافع یک سری واسطه و سوءمدیریت شده است/ کمپانیهای فیلمسازی دفتر دلالی هستند و برخی تهیهکنندگان شرکتهای مختلف را سرکیسه میکنند/ مافیای اکران به همه ضرر میزند تا هزینه دلالان را تأمین کنند/ نگاه مسئولان به فرهنگ و سینما، کیلویی است
این منتقد سینما در خصوص مدیریت سینما در کشورمان و سینمای مستقل در یادداشتی نوشت: امروز سینمای ما فدای منافع یک سری دلال و واسطه و ناکارآمدی و سوء مدیریت شده است. البته سوء مدیریت برای امروز نیست و در تمام دورانها وجود داشته است،اما هم اکنون وجود دلالها در سینما پررنگتر شده است. سیستم غیر استاندارد سینمای ما دیگر معروف شده است. مثلا اینکه تعداد قابل توجهی از فیلم های تولید شده اکران نمی شود مثال خوبی است تا بدانیم سینمای ایران تنها سینمایی است که تهیه کننده، پیش از اکران فیلم به سود خود میرسد. * کمپانیهای فیلمسازی ما بیشتر دفتر واسطه گری و دلالی هستند یکی دیگر از مشکلات ما این است که تهیهکننده در سینمای ایران، متخصص نیست. کمپانیهای فیلمسازی ما دفتر واسطه گری و دلالی هستند. برخی افراد از نهادهایی چون فارابی به عناوین مختلف حقوق ماهیانه دریافت میکنند، برخی تهیهکنندگان هم شرکتهای مختلف را سر کیسه میکنند و مثلا در سراسر یک فیلم میبینید که دست همه پفک نمکی است. همه در حال خوردن پفک نمکی هستند. * ناف کمکهای دولتی قطع شود، سینما میمیرد با این اوصاف، ما فیلمساز مستقل نداریم اصلا بخش خصوصی نداریم.
اگر ناف کمک دولتی به سینما را قطع کنیم، سینمای ایران مرده است و امروزه رسما اعلام میکنند که فلان فیلم سینمایی را میخرند؛ همان فیلمهایی که با هزینه بیتالمال تولید شده و البته محتوایش مخالف ارزشهای مردم است، با پول بیتالمال دوباره خریده میشود که به نمایش در نیاید. اکثر تهیهکنندهها در کارهای دیگری چون برجسازی هستند، چگونه میشود یک تهیهکننده، 3 فیلم بسازد و به اندازه یک دهم خرج فیلم را درنیامده، در حال ساختن فیلم چهارم خود باشد؟ کجای دنیا این طوری است؟! * نگاه مدیران ما به سینما و فرهنگ کیلویی است با نگاهی به آمارها متوجه می شویم که کارنامه عملکرد مسئولان سینمایی ما و نگاه آنها به فرهنگ و سینما، کیلویی است و برای مدیر ما بیلان کاری مهمتر از خود فرهنگ است. درحالی که استقبال از مخاطب در بدترین شرایط خود قرار دارد. به چند فیلم که فروش میلیاردی داشتهاند، نگاه نکنید اگر یک آمار از سرانه جمعیت بگیرید، نسبت هزینه بلیت به جمعیت، حتی پرفروشترین فیلمها نیز بیشتر از 5 یا 6 درصد جمعیت را به سینما نکشانده است. در حالی که فیلمی مثل «عقابها» در سال 64 در اوج بحران و جنگ و بمباران، حدود 25- 30 درصد مردم را به
سینما کشاند. امروز ما از لحاظ تجهیزات و امکانات در سطح چندان بدی قرار نداریم. مثلا در میدان انقلاب 9 سالن سینما وجود دارد، اما مشکل این است که سینمای امروز ما در بدترین شرایط اکران است. فیلمهای ما درگیر مافیای اکران است و این گروه مافیایی یه سینماگر، مردم، سینمادار و ... همه ضرر میزند که هزینه دلالان سینما را تأمین کنند.