اخبار آرشیوی
نوباوه، نایبرئیس کمیسیون فرهنگی مجلس: نباید فرد اعدام شده در "من مادر هستم" بیگناه جلوه داده میشد/ بحثی که در مورد فیلم مطرح کردهام، بیش از انتقاد، دفاع بوده است اما به این معنا نیست که فیلمنامه را بدون نقص میدانم/ نباید قبحشکنی کنیم
بیژن نوباوه که شب گذشته در برنامه "آپارات" رادیو جوان در خصوص فیلم جیرانی سخن میگفت، افزود: - هیچوقت چنین فکری نمیکنم که خواستهاند فیلمی بسازند تا یکسری ساختار و هنجارهای اجتماعی را نادیده بگیرند. - لبته در سکانس قبل از پایان هم کلماتی رد و بدل شد که میشود روی آن انقلت آورد، اما نتیجهی فیلم مثبت بود به همین دلیل من دفاع کردم. منتها باید دانست که ما ایرانیها اخلاقمدار هستیم؛ بدترین افراد هم حاضر نیستند که همسر و فرزندانشان رابطه غیر اخلاقی داشته باشند. - مادری که فرزندش را در آخرین دقایق حمایت میکند خیلی سخت است که آدم چنین صحنههایی را ببیند، من هم گفتم این بخشها قشنگ است اما هیچ کمکی به شما نمیکند شما به راحتی میتوانید آنها را حذف کنید. یا بعضی از روابط و کلوز آپهایی که میتوان مثلاً از روابط نامشروع نگرفت، اینها مواردی است که باید آسیب شناسی شود. - ما نباید کاهش حساسیت مردم را علت موفقیت و یک امتیاز بدانیم. در زمان حضرت علی وقتی کسی کار خلافی کرده و پس از اعتراف مقابل حضرت، درخواست حد میکرد حضرت علی میگفتند "تو این کار را نکردهای! برو" و به کرات این اتفاق میافتاد. یا مثلاً فردی به
پیامبر میگفت مرد و زنی چنین عملی را مرتکب شدهاند پیامبر فرمودند اول به خودش حد بزنید که چرا عبایش را روی آن مرد نینداخته است! آیات مربوط به روابط نامشروع اجتماعی، زنا، لواط، قمار و ربا همه اینها در زمان پیامبر نازل شده و آن وقت هم این مشکلات بوده است. اما ما نباید قبح شکنی بکنیم در غیر این صورت این موردی که شما میفرمایید وجود دارد. من اگر آقای جیرانی را ببینم میگویم شما میتوانستید یکجاهایی از فیلم این کارها را نکنید تا اثر کارتان بهتر باشد. - درست است که میخواهند نتیجهگیری کنند ولی باید دانست که خشونت در سینمای ما متفاوت است. برای مثال در سینمای غرب با چکیدن دو قطره خون بر دیوار نشان میدهند که سر کسی قطع شده است اما در سینمای ایران حتماً باید شمشیر زده شود و سر فرد بر هوا پرت شود. همه حرفها در نشستن پدر که خود را وا داد، زده شد این یعنی تمام و اینکه تمام مسئولیتها را پذیرفت و نکتهی دیگر اینکه همه تقصیرات بر گردن پدر نبود در حالی که دختر را بیگناه نشان دادهاند.