اخبار آرشیوی
محمدباقر مفیدیکیا، کارگردان: نباید سراغ ادا و اطوارهای جشنوارههای دیگر برویم، اما دیسیپلین جشنواره بچه حزباللهیها را در "عمار" پیدا کنیم/ در قصه ما یک سرباز عراقی با انتخاب خودش شایستگی مقام شهید را کسب میکند/ برای ساخت این اثر کاملا از عوامل حرفهای استفاده کردیم
به گزارش «نسیم» محمدباقر مفیدیکیا، کارگردان فیلم داستانی "ودیگر هیچ نبود..." در نشست نقد و بررسی این فیلم در سومین جشنواره عمار گفت: - فیلم "و دیگر هیچ نبود..." یک کار جنگی است که در حوزه دفاع مقدس هم قرار میگیرد. من بین این دو حوزه تمایز قائل هستم و فیلم جنگی را معتبرتر میدانم که برای آن دلایل مختلفی هم وجود دارد برای آن. این که فیلم در کدام این دستهها قرار گیرد بیشتر به درون مایه فکری فیلمساز برمیگردد. این فیلم در نگاه اول به ظاهر ضد جنگ است اما در پایان بندی فیلم می بینیم آن سرباز عراقی که با رزمنده ایرانی رابطه دوستی برقرار کرده، علیه نیروهای خودشان تیراندازی میکند و در جنگ با آنها کشته میشود و این نشانگر موضع تهاجمی فیلم است به جای تشویق به صلح و دوستی و درکنار هم بودن در ضد جنگ. - ایده حضور دو دشمن در یک موقعیت مشترک ایده چندان نویی نیست، اما آنچه مهم است زاویه نگاه ماست و آنچه می خواهیم در پایان به آن برسیم. در چنین موقعیتی معمولا فضای ضد جنگ شکل میگیرد اما فضای ما اصلا این نیست. از سال 85 ایده اولیه این فیلم نامه زیر نظر آقای عسگرپور استاد من در دانشکده صداوسیما شکل گرفت. ایده اولیه این بود
که یک کسی که رزمنده ایرانی نیست این لیاقت را پیدا کند که مقام شهید گمنام به او اعطا بشود و با انتخابی که خودش می کند در زمره مجاهدان قرارگیرد. - در بستر قصه ما یک سرباز عراقی شایستگی مقام شهید را کسب می کند. آن هم از منظر ولایتی که از زاویه حضرت امام خمینی به او منتقل می شود و او به واسطه یک پیک که رزمنده ای ایرانی است در مرز حق و باطل به سمت حق تمایل پیدا می کند. و همه اینها در قالب ماجرا و روابط منطقی با علت و معلول روایت شده است. - در ابتدا فیلم را با تنش شروع میکنیم و بعد به یک فضای آرام میرسیم و این پیش فرض در مخاطب ایجاد میشود که یک فیلم پر برخورد طرف است؛ به همین خاطر در اواسط فیلم با این پیش فرض ریتم فیلم کند به نظر میرسد. این به فضای درونی فیلم و پیش فرض شکل گرفته بر میگردد. - برای این کار حدود سه چهار روز در شهرک سینمایی دفاع مقدس گروه صحنه حاضر بود و طراحی صحنه کامل انجام شد و لوکیشن را کاملا ار صفر ساختند. - بازخوردهایی که تاکنون در 6 اکران داشتهایم در مجموع مثبت بود و بعضا ایرادهای جزئی در صحنهپردازی و موارد اینچنینی بود. در بعضی از اشکالهایی که مطرح کردند هم بحث زیبایی شناسی برای ما
اولویت داشته است. - ما نباید سراغ ادا و اطوارهای جشنوارههای دیگر برویم اما باید به عنوان جشنواره بچه حزباللهیها دیسیپلین جشنواره عمار را پیدا کنیم و ویژگی آن را نشان دهیم. من اصولا آدم ضد جشنوارهام و معتقدم جشنوارههای متعددی که برگزار میشود اثری ندارند و همه آنها نمایشیاند؛ هدف اصلی این جشنواره ها که پیدا کردن استعداد بوده گم شده اما در عمار این مسئله جدی گرفته شده است. اما این به تنهایی کافی نیست باید به همراهی با فیلمساز و حمایت او در ادامه فعالیتش بپردازیم. باید روی فیلمها و فیلمسازهای جشنواره عمار خیلی بیشتر از این کار رسانه ای و تبلیغاتی بشود. گزارش از: محمد مهدی شیخ صراف