اخبار آرشیوی

حامد بامروت‌نژاد در بخش‌های دیگری از گفتگوی خود با «نسیم» افزود: - امسال در جشنواره عمار در ارتباط های مردمی آمدیم ابتکار به خرج دادیم و تبلیغات جشنواره را هم مردمی کردیم. یعنی پوسترها را چاپ و بسته‌بندی می‌کردیم. در هر شهری، هر فعال فرهنگی که می‌توانست با ما همکاری کند پوستر را برایش می فرستادیم. بدون اینکه هزینه‌ای بدهیم. این کلونی‌هایی که می‌بینیم در استانها یکدفعه یک جایی برجسته میشود می فهمیم که اینجا یک اتفاقی افتاده است. احتمالا آن کسی که رفته تبلیغات کرده کارش را خوب انجام داده و خورده به هدف. سعی کردیم خلأ اطلاع‌رسانی را اینگونه پر کنیم - برنامه اصلی مان در هفته هنر انقلاب و برای سالروز شهادت شهید آوینی است . می‌خواهیم یک پک مخصوص هنر انقلاب را در آن زمان اکران کنیم. بیشترین اکرانها در شهرستان‌ها مربوط به فیلم‌هایی مانند "آخوندچینی" یا "اخراجی‌های چهار"، بوده است. - سینما و فیلمساز و فیلم در ارتباط با مخاطبش تعریف می‌شود. یعنی فیلمساز کاملا نسبت به بازخورد و ذائقه مخاطب است که ذائقه‌اش شکل میگیرد. بعد ما می بینیم این چیزی که تحت عنوان سینمای ایران می شناسیم حداکثر مخاطبی در حد یک و نیم ملیون نفر دارد. پرفروش ترین فیلم‌های ما یک و نیم ملیون مخاطب دارد.آنهایی که معمولی‌تر می‌فروشند حدود 700 هزار نفر است. واقع یک و نیم درصد کشور ایران دارد فضای سینمای ایران را شکل می‌دهد. - شما در نگاهتان به فیلم ها باید به سمت سوژه هایی برویدکه به بدنه مردمی و توده مردم نزدیک باشد. در قدم دوم هم ما می‌خواهیم قاعده بازی را به هم بزنیم، ما قرار نیست از همان مجرایی که تا الان سینمای ایران پیش میرفت پیش برویم، این مجرا امتحانش را پس داده است، خواستیم فیلم ها برود در بدنه مردم. فیلم هایی که برای مردم و در چارچوب نظام جمهوری اسلامی ایران ساخته شده اند باید برود بدنه مردمی ببینند. - این سازمان اکران مردمی اگر رویش کار کنیم خودش یک راهبرد برای تولید فیلم در سینمای ایران می‌شود. روند و سازماندهیی نظرات مردمی اگر خوب شکل بگیرد به سینما جهت میدهد.اگر فیلمسازهای ما به بدنه مردمی وصل بودند این اتفاق نمی‌افتاد که سینما یک طرف بیفتد و مخاطب در طرف دیگر. - قبل از جشنواره سعی کردیم با نهادهای مختلف رایزنی بکنیم که حداقل اگر خودشان نمی توانند وارد بحث اکران های مردمی بشوند، به نیروهایی که می خواهند اکران کنند کمک کنند. بعضی از شهرداری ها فضای شهری در اختیار بچه ها گذاشتند، بعضی مراکز حوزه هنری آمد سالنش را یک روز با هزینه کمتر در اختیار بچه ها گذاشت. نهادهای مختلفی مانند ائمه جمعه هم پای کار آمدند. خراسان، اصفهان و ایذه خوزستان از جمله اکران‌کننده‌های فعال ما در استان‌ها بودند. - آن چیزی که ما از اکران های مردمی در ذهنمان است این است که به پاتوق بچه حزب‌اللهی‌های آن منطقه تبدیل شود. اینکه مثلا هر هفته به بهانه فیلم دیدن دور هم جمع شوند. و اتفاق‌‌های دیگری هم کنار این قضیه بیفتد. هم خوراک فرهنگی می گیرند و هم یک فرهنگ سازی عمومی می‌شود. جبهه فرهنگی ضد نظام جمهوری اسلامی همه با هم کاملا یک جبهه اند. کاملا با هم هستند. شعرش پشتیبان از فیلمش را می کند. فیلمش پشتیبان سیاستش است سیاستش پشتیبان اندیشه اش هست و اندیشه اش یعنی یک حلقه کامل ایجاد کرده می خواهم بگویم که اینجا هم باید این اتفاق بیافتد - مگر دامنه نفوذ و تاثیر سینما صرفا در سینما خلاصه می شود؟ سینما در تمام شئون جامعه و فعالان و اندیشمندان تاثیر می گذارد، آنها هم حق دارند نسبت به این کنش واکنش نشان بدهند. این بود که ما هم توی مثلا این چهره های فعال فرهنگی که درباره عمار صحبت کردند شاعر داشتیم، کاریکاتوریست داشتیم، منتقد هم داشتیم. همه این جبهه باید بیاید پشت سر هم. - ما باید بدانیم که جشنواره عمار قرار نیست جشنواره فجر بشود. جشنواره عمار اصلا ادعای این را ندارد و قرار نیست روبروی سازمانها و نهادهای جمهوری اسلامی ایران بایستد. در تقابل با با نهادها و سازمانهای فرهنگی نیست. ما آمدیم که کمکشان کنیم. اتفاقا آمدیم که اگر نقد کردیم نگویند که شما فقط نقد می کنید. بگوییم در حوزه ایجاب نشان دادیم بیایید از اینها استفاده کنید. بیایید از این پتانسیل استفاده کنید. اگر ضعفی در جشنواره هست از من برگزار کننده و دبیراجرایی است. ما به این ضعف ها واقفیم. - در دیداری که آقا با برخی دست‌اندرکاران جشنواره عمار داشتند، آن جمع را نماینده دغدغه‌مندان و علاقه مندان سینمای انقلاب دیدند، حضرت آقا بعنوان یک تئوریسین فرهنگی و کسی که دارد خط دهی می کند، در مقابل دو جریان ایستاد و راه سومی را باز کرد. یکی جریان متحجرین بود. کسانی که معتقدند سینما فاسد است نباید وارد سینما شد. سینما باید حداقلی بهش نگاه کرد و دیگری هم در برابر روشنفکرانی که قائل به جدایی هنر و ایدئولوژی هستند. - معتقدیم خارج از کشور، سینمای ایران را چیزی از سینمای ایران را می بیند که به جشنواره ها رفته است، ما هم از سینمای خارج از کشور چیزی می دانیم که در جشنواره ها رفته است. ما اگر بخواهیم فیلمی از خارج از کشور ببینیم می رویم ببینیم که نامزدهای اسکار و امثالهم را نگاه می کنیم. بین الملل جشنواره عمار نگاهش این است که نوع دیگری از سینما چه در خارج از ایران چه در داخل ایران به مخاطبش نشان بدهد.