اخبار آرشیوی
کتابشناسی آوینی/۴- "رستاخیز جان"، عنوان کتابی از مجموعه مقالات شهید سیدمرتضی آوینی در حوزه هنر، ادبیات و فرهنگ است که در طول سالهای ۶۸ تا ۷۱ نگارش یافته و در مطبوعات منتشر شده است
رستاخیز جان کتاب هفتم از مجموعه آثار شهید آوینی است. این کتاب شامل مقالات شهید سید مرتضی آوینی در حوزه ی هنر، ادبیات و فرهنگ می شود و مجموعه مقالاتی است که در طول سال های 1368 تا 1371 نگارش یافته و در مطبوعات منتشر شده است. این کتاب در چهار بخش اصلی تدوین شده است. در بخش اول مقالاتی با محوریت ادبیات می خوانیم. در این بخش شهید آوینی ادبیات را بررسی می کند و اینکه آیا ادبیات آزاد است یا متعهد؟ و در ادامه می گوید که آدمی آزاد است، در هر مقامی. آوینی معتقد است "آزادی" لفظ مشترک میان ما و آازد اندیشان است. آن ها انسان آزاد را، فردی آزاد از هر گونه قید و بندی تعریف می کنند که به هیچ چیز تعهد ندارد(که این امری است محال) و حال آنکه تعریف آوینی از انسان آزاد، آزاد از هر قیدی است با یک تعلق، و آن تعهد به خلیفه االهی بودن و عبدالله بودن انسان است. ارتباط میان رمان و انقلاب اسلامی نیز بحثی است که در این بخش بررسی میشود. وی معتقد است انقلاب اسلامی به عنوان پدیده ای خلاف عادت، بسیاری از جریانات در جهان کنونی و آینده را تغییر داده و خواهد داد و رمان نیز قطعا یکی از این جریانات است. آوینی با این تحلیل که رمان روایتگر "من"
است و انقلاب این من را در سرتاسر دنیا متحول کرد، نتیجه می گیرد که به واسطه ی این تحول، رمان نیز متحول می شود. در این بخش همچنین مسائلی در حوزه ی ادبیات با عناوین آزادی قلم، رستاخیز جسم و رستاخیز جان و زبان و فضا (که پاسخی است به بیهوده گویی شخصی درباره خط فارسی) بررسی می شود. در بخش دوم مقالاتی با محوریت فرهنگ می خوانیم.ابتدا یادداشتی می خوانیم که در حقیقت باز تعریفی است از انسان و هویت و حقیقتش. در یادداشت دوم به بررسی افکار روشنفکران در حوزه ی فرهنگ پرداخته می شود و در یادداشت دوم نیز، به بررسی تفاوت میان توسعه ی فرهنگی و فرهنگِ توسعه و اینکه کدام یک از این دو مطلوب آرمان ها و اهداف انقلاب اسلامی است پرداخته می شود.(این بخش از کتاب بسیار خواندنی است و در قالب بحثی میان شهید آوینی و یکی از دوستانش بر سر تیتر یکی از روزنامه ها، نگاشته شده است) در بخش سوم به موضوع رسانه ها، نحوه ی ورودشان به زندگی ما و نحوه ی کارکرد پیدا و پنهانشان پرداخته می شود. در ابتدای این بخش، مصاحبه ای که نشریه ی فارابی در زمستان 71 با همین موضوع انجام داده است را می خوانیم. در این مصاحبه که با عنوان "ویدئو در برابر رستاخیز تاریخی
انسان" منتشر شده است، آوینی به ماهیت رسانه به طور اعم و رسانه های دیداری(ویدئو و تلویزیون و فیلم) به صورت اخص پرداخته است. در همین گفتگوست که آوینی از کامپیوتر با عنوان "بت بزرگ" یاد میکند و آن را خطرناکتر از ویدئو برمیشمرد؛ البته نه از باب اخلاق ظاهری، که از باب حقیقت دین. و توصیهاش تسخیر این مظاهر تمدن تکنولوژیک است. یادداشت دوم "تکرار مکررات" نام دارد که در آن به نوعی به نحوه ی مقابله با فرهنگ غربی پرداخته می شود. در یادداشت سوم که با عنوان "انفجار اطلاعات" آمده است، آوینی واژه و مفهوم دهکده ی جهانی را بررسی کرده و نقش ایران و انقلاب اسلامی را در برخورد با آن تبیین می کند. و در بخش چهارم شهید آوینی به بررسی تئاتر به طور کلی، اهداف پیدایش تئاتر، و وضعیت تئاتر در ایران می پردازد. وی معتقد است تئاتر اگر ارتباط خود با مخاطب را حفظ نکند محکوم به مرگ است و از بین خواهد رفت. در پایان این بخش و این کتاب مقالهای از اولین شماره نشریه سوره که در سال 1368، در تبیین پیام امام خمینی(رحمه الله علیه) به هنرمندان نگاشته شده، با عنوان "منشور تجدید عهد هنر"، ذکر شده است. خواندن و تدقیق در "رستاخیز جان" برای کسانی که
داعیه ی کار فرهنگی راستای اهداف و آرمان های فکری انقلاب اسلامی را دارند از ضروریات ابتدایی است. «رستاخیز جان» با چاپ جدید در 200 صفحه با قطع رقعی، توسط انتشارات واحه و با قیمت 5000تومان در اختیار مخاطبین قرار دارد.