اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، رئیس کتابخانه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی گفت: - درباره شهید آوینی بیشتر حق با کسانی است که در تمام حوزه ها با او محشور بوده و مانند وی شهیدی زنده هستند، سخن بگویند. در افقی قرار داشت که در آن خدا، حقیقت محسوب می شد و جز او همه چیز را فانی می‌دید. - سخن گفتن از آوینی که در افقی دیگر می زیست برای ما که در افقی دیگر هستیم مشکل است. این مسئله افق دید و افق زیست که در مسائل هرمنوتیک مطرح می شود بسیار مهم است زیرا بیان می کند که درهر متنی و نکته‌ای از هنر و حکمت، آن نقطه ای که اثر هنری را شکل داده، چه بوده است. - اکنون این طور رایج شده که افرادی به سهولت خود را همراه و هم تراز این شهید می دانند و با مصادره بعضی کلمات، دستور العمل هایی شکل می گیرد که با افکار آوینی متضاد است. زمان شهادت او افرادی از همه سطوح بودند، و در مدتی این اختلاف به وجود آمد که افرادی آوینی را در خود منحصر می دیدند که البته اشتباه می کردند. - شخصیت او فراگیر بود و همچون پدر همه را مانند اعضای خانواده خود می دانست نه اینکه گروهی را از خود براند، اما در عین حال با آنچه که رنگی از حقیقت نداشت در تضادی غیر قابل حل بود. - شهید آوینی سازش با آنچه که باطل به شمار می رفت، نداشت و به همین دلیل است که در آثار او هم وجه جاذبه است وهم دافعه برای آنچه که ضد راستی، نور و عدالت است. به همین دلیل شناختن شهید مشکل است و نباید خودمان را از جنس او بدانیم و افق زیست و دید او را طوری ببینیم که کلمات آوینی در آن معنی پیدا کند. - شهید آوینی با وجودی که دارای سمت‌های متعددبود ولی وابستگی به سمت های خود نداشت. با وجود دلبستگی به کارش، وابسته جایی نبود و خداوند هم انقطاع از زندگی دنیوی را برای او رقم زد. ایده آل برای او این بود که همه شیفته حق و حقیقت باشیم و خود را در مقابل حق نبینیم و فنا را با مرگ یکسان ندانیم.