اخبار آرشیوی
آیتالله جوادی آملی: وجود مبارک پیامبر(ص) در قوس صعود نیازمند کمالات الهی هستند اما اینکه تصلیه و صلوات ما بر پیامبر ما یک سبب الهی باشد که فیض را از خداوند بگیرد و به آنان برساند اشتباه است/ پدر و مادر مجرای فیض الهی هستند
به گزارش «نسیم»،این مفسر قرآن کریم، در درس خارج خود در مسجد اعظم به ادامه تفسیر سوره مبارکه احزاب پرداخت و گفت: - پیامبر(ص) نکاح آورد، اجتماع نر و ماده در حیوانات است، در سایر دینها و مذهبها نیز ازدواج است، اما پیامبر(ص) یک چیز جدید آورد و آن نکاح است و سنت پیامبر(ص) محسوب میشود، میفرماید «إِذَا نَکَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ» بر اساس این قسمت خداوند توصیه میکند که با همسرهای با ایمان ازدواج کنید. - شما میخواهید مجرای فیض خالقیت شوید، پدر و مادر مجرای فیض الهی هستند و برای پدر و مادر شدن نیاز به نکاح است، دعوت مردم به سپاسگذاری گاهی در کنار سپاسگذاری انبیا و گاه در کنار سپاسگذاری پدر و مادر ذکر میشود، اگر ذات اقدس اله بخواهد به کسی فیض برساند گاه به وسیله باران و گاه به وسیله نسیم و گاه ابر است و گاه نیز به وسیله انسان است. - اگر خداوند بخواهد به کسی علم و نور هدایت عطا کند به وسیله انبیا و اهلبیت(ع) است و در قبال انبیا و اولیا فرمود پدران و مادران خود را شکرگزار باشید، این پدر و مادر که بخواهد مجرای فیض خالقیت خداوند باشد، این نیاز به نکاح است و پیامبر(ص) نکاح آورد و باید توجه داشت نکاح سنت پیامبر(ص)
که در گذشته نبوده است و در این سنت در نکاح طلاق نیست. - بر اساس فقه زن وقتی طلاق گرفت باید عده نگاه دارد، این حکم محض نیست و صبغه حقوقی هم دارد و شوهر هم باید مواظب باشد این زنی که طلاق گرفته عده نگاه داشته یا فورا میخواهد ازدواج کند، مسأله عده نظیر مسأله ایام عادت نیست که حکمالله محض باشد، فرمود وقتی زن طلاق گرفت اگر با او تماسی نداشتید، «فَمَا لَکُمْ عَلَیْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا» مرد باید مواظب باشد که آیا این زن عده را نگاه داشته است و این حق مرد است، نفرمود عده حکم خدا است، عده یک حکمی است آمیخته با حق زوج، و بر همین اساس اگر شما با همسری تماس نداشتید و خواستید جدا شوید شما بر او حق عده ندارید. - خداوند در آیه 21 سوره نساء فرموده است اگر خواستید همسر دیگری به جای همسر پیشین جایگزین کنید و به همسر پیشین مال فراوانی پرداختهاید، چیزی از آن را پس مگیرید، و چگونه آن را پس میگیرید در حالی که با او آمیزش جنسی و تماس روحی و معاشرت داشتید و به یکدیگر رسیدید، در آیه محل بحث فرمود در صورت طلاق به صورت پسندیدهای رهایشان کنید. - برخی میگویند آیه 49 سوره احزاب و آیه 236 سوره مبارکه بقره ناسخ و منسوخ
نیست، ابنعباس میگوید این آیه ناسخ آیه 236 سوره مبارکه بقره است، آنها فرق میان نسخ و تخصیص را نفهمیدند، یک قرن حوزههای علمیه از دست اهلبیت(ع) خارج بود و باید دانست که قرآن تنها با علمالدراسه حل نمیشود، در آیه محل بحث هنگامی که میخواهد از آمیزش جنسی سخن بگوید خیلی رقیقانه و مودبانه فرمود قبل از برخورد و قبل از تماس و این امر یکی از ظرایف قرآن است. -: عرض ادب ما یک تقربی برای خود ما است، صلوات فرستادن به پیامبر یک نوع تقربی برای خود ما است، انسان کامل در قوس نزول کمالات خود را دارا هستند و در قوس صعود باید این کمالات را فراهم کنند، وجود مبارک پیامبر(ص) در قوس صعود نیازمند کمالات الهی هستند اما اینکه تصلیه و صلوات ما بر پیامبر ما یک سبب الهی باشد که فیض را از خداوند بگیرد و به آنان برساند اشتباه است. - اگر کسی باغبانی باشد و تمام قنات و اینها را از صاحب باغ گرفته باشد و همه مخارج او را هم صاحب باغ بدهد، حالا اگر این باغبان یک روز دسته گلی از باغ این باغبان فراهم کند و به صاحب بدهد، نمیشود گفت باغبان به او چیزی داده است، همه چیز ما از آنان است آنان از طرف خدای سبحان به ما دادند و ما را مسؤول کردند که
حفظ کنیم، ما اگر یک روز صلوات فرستادیم از میوه باغ آنها چیزی به آنان دادیم نه اینکه ما سبب تکامل آنان شویم، این عرض ارادت و تصلیه ما یک عرض ارادت و تقرب الهی است. - مطلب بعدی در این آیاتی که خوانده شد مقداری به همسران پیامبر مربوط است، نکاح او برای حفظ اسلام بود در سن 25 سالگی با حضرت خدیجه ازدواج کرد، وگرنه در آن سن باید با کسی ازدواج میکرد که از او پایینتر بود، یکی از مختصات حضرت پیامبر(ص) این بود اگر کسی خواست خود را به او هبه کند، این صیغه هبه کار نکاح را میکند، زن مؤمنى که خود را داوطلبانه به پیامبر ببخشد در صورتى که پیامبر بخواهد او را به زنى گیرد، میتواند این ازدواج از روى بخشش ویژه پیامبر است، برخی افراد برای تناسب سیاسی و حفظ قبیله میپذیرفت اما بعضی را نمیپذیرفت.