اخبار آرشیوی
آیتالله جوادیآملی: ما میخواهیم علم در کنار دین و دینی در کنار علم داشته باشیم؛ زیرا دین بدون عقل و عقل بدون دین هر دو خطرناک هستند/ ما باید از تبلیغ بدون تعلیم و از تکرار بدون تعلیل پرهیز کنیم، ما باید جامعه عالمانهای داشته باشیم
به گزارش «نسیم» این مفسر قرآن کریم در مراسم رونمایی از سایت خبری اسراء نیوز که در موسسه اسراء برگزار شد، گفت: - خداوند انسانها را بیسرمایه خلق نکرد بلکه با معدنهای فراوانی از دامن مادر به دامن جامعه آورد، انبیاء هم آمدند این خاک وجودی انسان را شیار کنند و گوهرها را درآورند و انسان را به انسان بشناسانند. - بهترین خبر را انبیاء آوردند اما خبر این نیست که زید چه گفت و چه کرد، بلکه «خبر» این است که ما از کجا آمده ایم و به کجا می رویم، بشر بسیار موجود خوبی است اما باید به او رحم کرد، وقتی این ترحم ثمربخش بود به آنها احترام می کنیم، اول باید به این جامعه ترحم نمائیم و بعد احترام بگذاریم. - ما یک خبر بیشتر نداریم اینکه از کجا آمده ایم و به کجا می رویم، اگر مرگ، پوسیدن بود همین بود و ما بیشتر از آن احتیاج نداشتیم اما اگر ثابت شد که مرگ از پوست به درآمدن است و تمام خبر مربوط به بعد از خبر است ما ناچاریم خبر اصیل را از کسانی که از آن طرف خبر دارند بگیریم. - بشر اگر بفهمد که مسافر است و با دست تهی نمی تواند سفر کند خودش را با رهاورد انبیاء تطبیق می دهد و از آن مرحله به بعد به منزله احترام به او نگاه می کنیم نه ترحم.
- بسیاری از افراد جامعه استحقاق ترحم دارند، ما می خواهیم علم در کنار دین و دین در کنار علم داشته باشیم زیرا دین بدون عقل و عقل بدون دین هر دو خطر دارد، دین بدون عقل، تفتیش عقاید را راه اندازی مینماید یا گالیله را میسوزاند یا قرآن رامی سوزاند، علم بی دین هم جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم را راه اندازی میکند. - می گویند 70میلیون در جنگ های جهانی اول و دوم کشته شدند اما اگر جنگ جهانی سوم تحمیل شود دیگر صحبت از 70 میلیون نیست بلکه صحبت از 700 میلیون نفر است. - در موقع ترحم نباید آنچه را که بشر می خواهد به او بدهیم بلکه باید آنچه مورد نیاز اوست را به او بدهیم، هیچ پدر و مادری به جای غذا، «اشی مشی» و «پفک نمکی» به کودکش نمی دهد بلکه پدر و مادر، مهربان و عاقل است و آنچه برای کودک خوب است و جسمش به آن نیاز دارد به او می دهد. - باید بدانیم با عوام ها و خردمندان چگونه رفتار کنیم و آن را بپذیریم، دو مشکل برای توده مردم وجود دارد و آن این است که آنها «تعلیم» را با «تعلیل» اشتباه می کنند، اگر صحبت غیرعالمانه را یک بار برای کسی بگوییم خیال می کند این مطلب علمی است و وقتی چندبار تکرار شد به جای تعلیم می نشیند، اما نه این
اولی تعلیم است و نه آن دومی تعلیل. - ایشان با اشاره به اینکه تعلیل، وظیفه حوزه و دانشگاه است، افزودند: اما در فضای عام یک تبلیغ داریم و یک «تکرار»، ما باید از تبلیغ بدون تعلیم و از تکرار بدون تعلیل پرهیز کنیم ما باید جامعه عالمانه ای داشته باشیم. - کمک کردن به جامعه در دادن خبر فرهنگی، علمی، عقلی و دینی و مانند آن است تا خبر ما بشود «عن النباء العظیم».