اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، این هنرمند پیشکسوت در ادامه به «نسیم» گفت: - زمانی که بحث برگزاری جشنواره های موسیقی در حوزه موسیقی نواحی شکل گرفت تا چند دوره اول شاهد برگزاری جشنواره هایی به دبیری محمدرضا درویشی بودیم که رفته رفته جایگاه خودش را در موسیقی کشورمان پیدا کرد، در این جشنواره ها سعی شده بود تا از نوازندگان و فعالان مسن موسیقی نواحی دعوت شوند تا ضمن شناخت آنها، آواها و نغمه هایی که این افراد در سینه دارند ضبط شده و به نسل بعد منتقل شود. - بعدها به طور مشخص برگزاری خود جشنواره موسیقی نواحی آغاز شد که آن نیز فضایی را برای حضور نسل جوان تر موسیقی نواحی در جشنواره ها فراهم کرد و ثمرات زیادی داشت. - امروزه حتی وقتی رادیو یا تلویزیون خودمان را روشن می کنیم بیش از سه چهارم برنامه های این رسانه ها آمیخته با موسیقی هایی است که هیچ تناسبی با فرهنگ ما ندارد؛ و جوان ایرانی نیز آنچه را می بیند یا می شنود در اثر تکرار می پذیرد. در چنین شرایطی باید این سئوال را مطرح کرد که«پیامدهای این بی توجهی به موسیقی نواحی چه خواهد بود؟» - امروز متاسفم که بگویم حدود چهار پنجم گنجینه موسیقی نواحی ما دیگر وجود ندارد و یا اگر هم نمونه هایی از آنها در دست هست مربوط به ضبط هایی می شود که طی چند دهه اخیر انجام شده است. - متاسفانه با شتابی که در تغییر فرهنگ شنیداری و موسیقایی جوان های کشورمان به وجود آمده، گمان می رود نسل حاضر موسیقی نواحی ایران آخرین نسل از فعالان این عرصه باشند و این اتفاقی بسیار تکان دهنده در زمینه صدمه دیدن هویت ملی مان خواهد بود. - هر یک از ما و به ویژه دست اندرکاران فرهنگی کشورمان وظیفه داریم به شاخص های فرهنگی کشورمان که امروز در خطر تغییر و نابودی هستند بیش از گذشته توجه کنیم و برای زنده نگه داشتن هویت ملی مان برنامه ای مدون داشته باشیم. در این میان موسیقی ایران و به خصوص بخش موسیقی نواحی بیش از هر شاخصه فرهنگی دیگری در معرض نابودی است و باید تا دیر نشده فکری برای آن کرد.