اخبار آرشیوی
سالروز شهادت امام موسی کاظم(ع)/۷- حجتالاسلام مجید جعفرپور: کظم غیظ امام کاظم(ع) به جایگاهی رسیده بود که جنگ روانی هارون علیه ایشان برعکس میشد/ این اصل باید در اصول تربیتی خانوادهها جلوهگر شود
نویسنده کتاب "درسنامه فاطمی" در بخشهای دیگری از اظهارات خود به «نسیم» گفت: - موسی بن جعفر(ع) به لقب کاظم مشهور هستند ؛کاظم از کظم می آید و به معنای فرو بردن خشم است. سوالی که ممکن است مطرح شود آن است که مگر همه اهل بیت این صفت را نداشتند ؟ مگر همه آنان کاظم نبوده اند؟ در جواب این سوال باید گفت بله همه اهل بیت از صفات صادق، باقر(شکافنده علم) و کاظم برخوردار بودند اما برخی صفات در دوران زندگی آن بزرگواران بیشتر نمود داشته است . مثلا ان زمان صداقت امام بیشتر بروز پیدا کرده است. - کظم غیظ امام موسی کاظم(ع) به جایگاهی رسیده بود که تبلیغات سوء و جنگ روانی که هارون بر علیه امام راه اندازی کرده بود برعکس می شد مثلا تمام کسانی را که هارون به عنوان زندانبان امام انتخاب می کرد پس از مدتی عاشق امام کاظم(ع) می شدند و به اصطلاح امام موس کاظمی می شدند. هارون حتی از برخی زنان بدکاره برای آزار و اذیت امام در زندان استفاده می کرد که در آخر شاهد آن هستیم که آنها به یمن رفتار امام موسی کاظم(ع) هدایت می شدند و در رفتار خود تغییر ایجاد می کردند. - هارون در جنگ روانی که بر علیه امام در زندان راه انداخته بود دچار یاس شد تا آنجا که
از افراد یهودی برای نگهبانی از امام موسی کاظم (ع) در زندانبانی استفاده می کرد همان طور که خداوند در آیه 82 سوره مائده از یهود به عنوان افرادی که در دشمنی شدید هستند یاد می کند.« لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَ الَّذینَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ قالُوا إِنَّا نَصارى ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسینَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا یَسْتَکْبِرُونَ» - همچنین راویان نقل مىکنند که مردى از تبار عمر بن الخطاب در مدینه بود که امام موسی کاظم(ع) را مىآزرد و على (ع) را دشنام مىداد. برخى از اطرافیان به حضرت گفتند: اجازه ده تا او را بکشیم ولی امام بشدت از این کار نهى می فرمود و آنان را شدیدا سرزنش می کرد. امام موسی کاظم(ع) روزى درباره آن مرد پرسید. در جواب ایشان گفتند که در اطراف مدینه، به کار زراعت مشغول است. حضرت سواره به مزرعهاش رفت و وقتى او را دید با الاغ خود وارد مزرعه شد. آن مرد فریاد زد: زراعت ما را خراب مکن ولى امام به حرکت خود در مزرعه ادامه داد و به او رسید و پیاده شد و نزد وى نشست و با او به شوخى پرداخت و آنگاه به او
فرمود: چقدر در زراعت خود از این بابت زیان دیدى؟ گفت: صد دینار. فرمود: حال انتظار دارى چه مبلغ از آن عایدت شود؟ گفت: من از غیب خبر ندارم. امام به او فرمود: پرسیدم انتظار دارى چقدر عایدت گردد؟ گفت: انتظار دارم دویست دینار عایدم شود. امام به او سیصد دینار داد و فرمود: زراعت تو هم سر جایش هست. - آن مرد سر حضرت را بوسید و رفت. امام به مسجد رفت و در آنجا آن مرد را دید که نشسته است وقتى آن حضرت را دید گفت: خداوند مىداند که رسالتش را در کجا قرار دهد. یارانش گرد آن فرد آمدند و به او گفتند، داستان از چه قرار است تو که تا حال خلاف این را مىگفتى. او نیز به دشنام آنها و به دعا براى امام موسى (ع) پرداخت. امام نیز به اطرافیان خود که قصد کشتن او را داشتند فرمود: آیا کارى که شما مىخواستید بکنید بهتر بود یا کارى که من با این مبلغ کردم؟ لطافت و نرمی رفتار امام موسی کاظم(ع) با آن مرد طغیان گر؛ یادآور قول خداوند در قرآن کریم است که خطاب به موسی و هارون(ع) می فرماید زمانی که به نزد فرعون رفتید با سخن نرم با وی صحبت کنید .«فَقُولا لَهُ قَوْلاً لَیِّناً لَعَلَّهُ یَتَذَکَّرُ أَوْ یَخْشى» - اهل بیت با مخالفین مهربان و نرم خو
بودند اما این سازشکاری به خاطر وظیفه هدایتی بود که داشتند و این عمل از روی ذلت پذیری آن بزرگواران نبوده است. در بسیاری از روایات و زیارت نامه ها از اهل بیت به عنوان سفن النجات به معنای کشتی های نجات نام برده است و امام موسی کاظم (ع) با کظم غیظ کردن از مردم جامعه دستگیری می کردند و آن ها را هدایت می کردند. اصل کظم غیظ که در رفتار امام موسی کاظم (ع) نمود پیدا کرده است باید در اصول تربیتی خانواده ها جلوه گر شود؛ بدان معنا که والدین با تغافل و کظم غیظ سعی کنند تا حرمت ها در خانواده شکسته نشود و از رفتارهای کوبنده اجتناب کنند.