اخبار آرشیوی
محمدحسین رجبی دوانی در برنامه "مهمان افسران": تقیه یکی از امور مسلم دین بوده و مفهوم آن " بیجهت خود را در معرض خطر قرار ندادن" است/ تقیه مبنای قرآنی دارد که میفرماید بدست خودتان خود را در معرض نابودی قرار ندهید/ حتی امام حسین(ع) نیز ۱۰ سال در دوران معاویه، تقیه کردند
به گزارش خبرنگار «نسیم»، این کارشناس تاریخ اسلام در این برنامه که در شبکه اجتماعی افسران برگزار شد افزود: تقیه یکی از امور مسلم دین ماست که مفهوم آن یعنی بی جهت خود را در معرض خطر قرار ندادن. یعنی با استفاده از یک فرصتهایی بشود کارهای مهمتری انجام داد. به طور مثال در جایی از تاریخ امام صادق علیه السلام برای دفع خطر از جباری مثل منصور که دنبال بهانه برای کشتن آن حضرت بود ایشان راضی می شود که او امیرالمومنین خطاب بشود. در حالیکه ما شیعیان حتی امام مجتبی(ع) را که شش ماه به خلافت رسیده بود امیرالمونین خطاب نمی کنیم و فرموده ی خود اهل بیت است که یک امیرالمومنین بیشتر نداریم و همان حضرت علی علیه السلام است. اما حضرت صادق (ع) راضی میشود که او امیرالمونین خطاب بشود. چون ایشان در آن دوران کادر سازی و تنظیم مکتب اهل بیت را در عرصه اخلاقی کلامی و فقهی انجام می دهد که کار بسیار بزرگی است. این درشرایطی است که اگر ایشان به او امیرالمونین نگوید خود را و آن کار بزرگتر را به نابودی می دهد. - حتی حضرت امام در مکاتبات سال 41 و 42 شاه را اعلی حضرت و خود را الداعی یعنی دعا کننده می خواند. چراکه ایشان شرایط را برای دفع خطر او و
برای پیشبرد مصالح اسلام در نظر می گیرد و برای خطاب قرار دادن شاه از آن عباراتی که در نامه ها و تلگراف های ایشان است استفاده می کردند. - حتی امام حسین هم در دورانی تقیه کردند. خیلی ها این را نمی دانند که بعد از امام حسن مجتبی(ع)، امام حسین علیه السلام 10 سال با معاویه هم عصر بودند و در همان دوران تقیه کردند. اما با مرگ او چون شرایط تغییر کرد و تکلیف ایشان بر ایستادن بنا شد ایشان ایستاد. حتی اگر 72 نفر هم با ایشان نبودند و حتی اگر کوفیان بد عهدی نمی کردند ایشان باز هم در مقابل یزید می ایستاد و دیگر جای تقیه نبود.