اخبار آرشیوی

کدخبر: 558608

برنامه "عصر خاطره با هنر مبارزه"/۱- مرضیه حدیدچی(دباغ): من زمانی را در زندان، زمانی دور از خانواده و زمانی نیز در جبهه‌های جنگ مقابل کومله‌ها و دشمنان نظام بوده‌ام؛ الان نیز بدون اسلحه و با یک عصا در روستایی به زندگی خود ادامه می‌دهم تا معیشت الهی فرا برسد

به گزارش «نسیم»، نخستین برنامه از سلسله برنامه های عصر خاطره با هنر مبارزه با حضور رسول صدر عاملی، نادر طالب زاده راما و سینا قویدل، مالک سراج، مرضیه و رضوانه حدیدچی(دباغ) در سازمان هنری رسانه ای اوج برگزار شد. در ابتدای این مراسم، نسخه کامل فیلم «خونبارش» اولین فیلم سینمایی پس از انقلاب اسلامی به کارگردانی مرحوم امیر قویدل و تهیه کنندگی رسول صدرعاملی به نمایش در آمد. مرضیه حدیدچی(دباغ): تئاتر «سیاه های آمریکا» تاثیر زیادی بر روی مردم داشت پس از آن مرضیه حدیدچی، زن مبارز انقلاب اسلامی گفت: من زمانی را در زندان، زمانی دور از خانواده و زمانی نیز در جبهه های جنگ مقابل کومله ها و دشمنان نظام بوده ام؛ الان نیز بدون اسلحه و با یک عصا در روستایی به زندگی خود ادامه می دهم؛ تا معیشت الهی فرا برسد. وی با بیان اینکه آیت الله مهدوی کنی نزدیک ما زندگی می کردند؛ افزود: ایشان در آن دوران کلاس هایی را برای آقایان برگزار می کردند و از این کلاس ها هر کسی که می خواست، در انقلاب اسلامی سهیم می شد. یک بار برای اجرای تئاتر سیاه های آمریکا خدمت ایشان رسیدیم و از ایشان اجازه گرفتیم که این کتاب را به صورت تئاتر دربیاوریم. آیت الله مهدوی کنی اجازه دادند ولی به ما سفارش کردند که اسمی از ایشان نبریم؛ این تئاتر را روزهای پنچشنبه اجرا می کردیم و تاثیر زیادی هم بر روی افراد داشت. رضوانه حدیدچی(دباغ): اگر به خاطرات انقلاب اعتقاد راسخ داشته باشیم هیچ وقت از ذهن مان پاک نمی شوند در ادامه رضوانه حدیدچی، دختر مرضیه دباغ گفت: من سوم دبیرستان بودم که صحبت های امام خمینی را از رادیو عراق می نوشتم و در مدرسه مان پخش می کردم. آن زمان مادرم شاگرد شهید آیت الله سعیدی بود و در منزل کلاس هایی را برگزار می کرد و مادر به تمام کارهای فرهنگی که در خانواده ما انجام می شد، جهت می داد. وی با بیان اینکه ظلم و ستم نظام شاه را در قالب تئاتر به مردم نشان می دادیم، ادامه داد: در همه این کارها پدر نیز همراه مان بود ولی سکان اصلی و نقش محوری در این کارها را مادرم بر عهده داشت. این مبارز انقلابی اظهار داشت: من 4 ماه و نیم در زندان های شاه به سر بردم و زمانی که به علت آسیب های وارد شده در بیمارستان شهربانی بسترم بودم، دست هایم با دستبند به تخت بسته شده بود. رضوانه حدیدچی در پاسخ به سوال مجری که گفته بود آیا این خاطرات مانند تصویر از جلوی چشم تان می گذرد، خاطر نشان کرد: اگر به این خاطرات اعتقادات راسخ وجود داشته باشد به هیچ وجه از ما جدا شدنی نیستند.
ارسال نظر: