اخبار آرشیوی
رضا رسولی: نه سیاست فربه کردن ارشاد و نه تشریفاتی کردن آن ، هیچکدام نتوانسته مشکل مظلومیت فرهنگ را حل کند/ همانقدری که سخن گفتن به زبان عدد و رقم درباره فرهنگ مطلوب نیست باید از آرزو کردن و شعار دادن در این عرصه هم خودداری کنیم
به گزارش «نسیم»، رضا رسولی نویسنده و مدیر فرهنگی در گفتگویی با اشاره به روزهای پایانی دولت دهم و آغاز دو لت یازدهم گفت: - تحلیل ما درباره ی رویکردهای دولت آینده بیشتر در چارچوب ارزیابی نگرش ها است تا اشخاص، همانگونه که رئیس جمهور منتخب نیز اشاره کردند ، باید از گمانه زنی درباره ی افراد پرهیز کرد و به جای آن، این روزها درباره ی برنامه ها و نگرش ها سخن گفت. - گرچه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان شاخص رویکرد دولت در عرصه ی فرهنگ مورد توجه قرار می گیرد اما واقعیت این است که اهمیت سایر نهادهای فرهنگی همکار با این وزارت خانه و هم چنین تاثیر پذیری و تاثیرگذاری این وزارت از سایر بازیگران فعال عرصه ی فرهنگی را نمی توان کم اهمیت بر شمرد. - تجربه نشان داده که وزن حاکمیتی وزارت ارشاد بیش از وزن هماهنگ کنندگی و حمایتی آن است در گذشته نه سیاست فربه کردن ارشاد و نه تشریفاتی کردن آن ، هیچکدام نتوانسته مشکل مظلومیت فرهنگ را حل کند و معضلات لاینحلی مانند نظارت وزارت ارشاد بر تولیدات فرهنگی ، نحوه ی سیاستگزاری جشنواره ها و جوایز تاثیرگذار و در نهایت نحوه مدیریت عالی فرهنگی استان ها از طریق شورای فرهنگ عمومی استان و سایر
اهرم های دیگر ، همواره از سوالات پاسخ داده نشده در حوزه ی وزارت ارشاد دولت های گذشته باقی مانده است. - هنر اصلی وزیر آینده فرهنگ کشور تعامل است، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ،ساختار مساجد و نهادهای مرتبط ، سازمان های فرهنگی هنری وابسته به بسیج مانند سازمان بسیج هنرمندان، سازمان های وابسته به شهرداری ها ، بخش های فعال فرهنگی نهادهای غیر فرهنگی ، حوزه هنری و سازمان تبلیغات، حوزه های علمیه و دانشگاه ها باید در کنار وزارت ارشاد برای نیل به اهداف مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی تلاش کنند . بنابر این تصور این که وزارتی می تواند بدون حضور هر یک از این نهادها به جریان سازی بپردازد ؛ اشتباه و نادرست است. - فردیت مهمترین ویژگی نخبگان فرهنگی و مخاطبان خاص وزارت ارشاد است، اهمیت تعامل گری وزیر اینده ارشاد آن جایی بیشتر خودش را نشان می دهد که بتواند از فضایی متشتت و مقرون به فردیت و فرقه گرایی جریانی هم گرا و همراه در خدمت آرمان های اسلام و انقلاب را رقم بزند.این هنر قابل تحقق نیست مگر این که وزارت ارشاد در مدیریت جدید ، سعی کند از مدیریت سطحی و سلیقه ای عبور کرده و با حاکمیت هنجارهای
واقعی ، بین تشکل های فرهنگی و هنری ایجاد اعتماد و هماهنگی نماید. - همانقدری که سخن گفتن به زبان عدد و رقم درباره فرهنگ مطلوب نیست باید از آرزو کردن و شعار دادن در این عرصه هم خودداری کنیم ، افراط و تفریط یکی از معضلات عام فرهنگی ما است که اتفاقا در دستگاه فرهنگی بیش از سایر جاها خودش را نشان می دهد. یعنی اگر در وزارت اقتصاد و یا تجارت، این فرمول های اقتصادی و قواعد آکادمیک هستند که رویکردهای مدیر را رهبری می کنند ، در عرصه ی فرهنگ ، عامل انسانی نقش بارزتری دارد و برای همین هم فرهنگ فردی و گروهی سیاستگزاران و مجریان ، می تواند عرصه ی مدیریت فرهنگی را به بازتابی از کج رفتاریهای عمومی اجتماع تبدیل کند و متاسفانه در همین چارچوب هم می توانیم درباره ی قوت و ضعف کارنامه ی پیشین مسئولین فرهنگی نظر بدهیم. - بی برنامگی ، خودباختگی، دیدگاه صفر و صدی و خود حق پنداری از رذائل اخلاقی است که متاسفانه در همین چارچوب از فرهنگ عمومی وارد فرهنگ مدیریتی ما شده متاسفانه برآیند دولت های مختلف که با تابلوهای متنوع سیاسی به قوه مجریه آمده اند در عرصه ی فرهنگی یکی است و این عدم تفاوت نیز بیشتر به همین شاخص پیش گفته ، یعنی مدیریت
شخصی و ناهماهنگ در عرصه ی فرهنگی بر می گردد و بالاخره مهمترین فاجعه ای که اتفاق افتاده این بوده که در شرایط جنگ نرم که جوانان و جامعه ی تحت بزرگترین هجمه های فرهنگی است ،مدیران فرهنگی دولت های مختلف سیاست های شخصی و رفت و برگشتی شان به ایجاد یک جامعه هنری و فرهنگی خسته،کم انرژی و بی برنامه منجر گردیده است. - جامعه ی جوان کشور و مصالح آن باید در سیاستگزاری های فرهنگی و اجرای برنامه ها به درستی و نه به صورت شعاری و ابزاری درک شوند وزارت ارشاد محلی برای نظریه پردازی نیست بلکه امروز بیش از هر زمانی به یک مدیریت جوان و چالاک در عرصه فرهنگی محتاجیم تا با انگیزه ی لازم برای ایجاد هم افزایی بتواند تعامل لازم برای انسجام فرهنگی دولت و جامعه را بر قرار کند و از انفعال فرهنگ عمومی در برابر پدیده های جدید جلوگیری نماید.قانون لازم برای اداره ی امور حاکمیتی را به نحو شفافی اخذ و اعلام کند و بر همین اساس نیز ، امنیت کارگزار و مخاطب فرهنگی را به نحو توامان تامین نماید. - به نظر من مهمترین تدبیر امید آفرین دولت آینده برای فرهنگ، حرکت در مسیر مهندسی فرهنگی مناسبی است که در آن با در نظر داشتن جایگاه ها ، نقش درست دولت در بخش
فرهنگی نظام جمهوری اسلامی احیا شود ، و این رویکرد در عمل بتواند به هماهنگی حرکت فرهنگی موثر مجموعه ی فعالان این عرصه منجر شود.