اخبار آرشیوی
نشست عوامل نمایش 'ترنج' در «نسیم»/۲- کربلاییزاده: تئاتری نداریم که بتواند همه سلیقهها را درگیر کند؛ در "ترنج" نگاههای متفاوت به کار علاقهمند بودند که این موفقیت است/ نتوانستیم همه ایدهها را اجرا کنیم چون بودجهای نداشتیم/ میخواستیم نمایش را تحت هر شرایطی به صحنه ببریم
امیر کربلاییزاده، بازیگر این نمایش در نشست خبرگزاری «نسیم»، گفت: ** ژانر تراژدی کمدی در ایران ناشناخته است - یکی از شاخصه های اصلی یک نمایش سرگرم کننده بودن آن است. سالهاست شعار می دهیم که «تئاتر برای همه» است پس تئاتر باید برای همه سرگرمکننده باشد. اما هرکسی به نوعی از آن برداشت میکند؛ از منتقد تا مردمی که کمتر تئاتر می بینند. - به جرات می توان گفت تئاتری نداریم که بتواند همه سلیقه ها را درگیر خودش کند. که این اتفاق در سینما هم می افتد. به خاطر تنوع آدم هاست که هنر جاودان می ماند. اگر همه مخالف یا همه موافق بودند این طور نمی شد. - اگر قرار بود یک نمایش تراژدی به تماشاگر ارائه بدهیم شاید تاثیری که از مرگ قهرمان نمایش می گرفت چیزی نبود که حالا گرفته. به یاد داشته باشیم که قهرمان های تراژدی لزوما آدم های خاصی نبودند. - در داستان "ترنج"، "چیروک" یک آدم عاشق است که به قدری شور عشق دارد که حرف های احمقانه می زند و همین شور و هیجان عشق باعث می شود که او دست به کارهای بزرگ بزند. ** مخاطب در تئاتر دوست دارد، بخندد - من منکر گرم بودن صحنه خواننده ها نیستم اما نمی توان از قوی بودن صحنه های تراژدی هم گذشت. به هر حال
نمایش های طنز جایگاه ویژه ای نزد مردم دارد. - مردم بیشتر دوست دارند بخندند، به همین دلیل با لحظات خنده ارتباط بیشتری برقرار می کنند. اما در صحنه آخر وقتی به تماشاگرها نگاه می کنیم برخی گریه کرده اند یا در حال اشک ریختن هستند. ** فضای کردی نمایش، چیزی بود که من میخواستم - با تینو صالحی در مقام بازیگر همکار بودیم، چند بار پیشنهاد داد اما نشد. وقتی «ترنج» را به من پیشنهاد داد، از فضای کردی کار خیلی خوشم آمد و چون اساسا بازیگری هستم که تنوع در کار را دوست دارم، پذیرفتم. - یکی از کسانی که اصرار داشت بازیگران کردی صحبت کنند، خود من بودم. به خصوص که برای اجرای عموم حتما می خواستم ته لهجه وجود داشته باشد. خیلی غلیظ نبود و به سمت گویش نرفتیم، بلکه در حال و هوای لهجه بودیم. - برای من چالش جدیدی بود و کار کّردی فولکور را تجربه نکرده بودم، البته فضای کمدی هم داشت که من در آن ها موفق بودم. - فضای کار به شکل کمدی است اما در نهایت تلنگر تراژدی دارد. خواننده هایی که بسیار کمدی به نظر میرسند، در نهایت فریاد های خاموشی دارند. ** طراحی صحنه با بودجه شکل دیگری پیدا میکرد - از آن جایی که بودجه ای در اختیار نداشتیم، نتوانستیم
ایده های دیگری که در ذهن تینو صالحی بود و نمادهایی از سنگواره هاو... را در اجرا قرار دهیم. وقتی قرار داد آن چنانی نداشته باشی، مجبور میشوی خلاقتر شوی و از چیزهای نمادین برای رسیدن به هدف استفاده کنی. - البته فکر می کنم همین سادگی صحنه نمایش را صمیمی تر کرد باعث شده که در این چند شب سالن پر باشد و همیشه هم روی زمین افردی نشسته باشند. - فکر می کنم سادگی صحنه نمایش باعث جذابیت آن می شود. همه کار به سمت این می رود که تماشاگر خیلی راحت با اثر ارتباط برقرار میکند و آدمهای مختلف با نگاههای مختلف به نمایش علاقه مند بودند که این برای یک گروه به معنی موفقیت است. ** در هر شرایطی میخواستیم کار را اجرا کنیم - من از قبل نیز بازیگر نمایش بودم. آقای صالحی با من تماس گرفت و گفت: اجازه دادند کار اجرا برود اما با شرایطی که یعنی اجرا نروید! من گفتم در هر شرایطی که هست باید کار را اجرا کنیم، چون حق ماست و برای آن زحمت زیادی کشیدیم. - اما در مورد بودجه، گاهی می بینیم نمایش هایی که چیزی ندارند اما بودجه های آن چنانی از مرکز هنرهای نمایشی می گیرند، نمایش هایی که در آرا و در حمایت مردمی شکست می خورند اما بودجه میگیرند. - تبلیغ
دهان به دهان مردم در کار ما بسیار موثر بوده و خودش بسیار مهم است و موفقیت بزرگی به حساب می آید.