اخبار آرشیوی

کدخبر: 571275

محمدحسین فریدونی، مدرس و پژوهشگر امور قرآنی: متأسفانه مردم ما قرآن را بیشتر یک کتاب می‌دانند نه یک حقیقت روحانی و والا در عالم خلقت/ یک فرد مسلمان باید احساس کند که می‌تواند با مراجعه روزانه به قرآن، راهبردهایی برای حل مشکلات شخصی خویش بیابد

این فعال قرآنی در پاسخ به سوال خبرنگار «نسیم»، در مورد راهکارهای افزایش انس جامعه با تلاوت روزانه قرآن کریم گفت: - برای توسعه فرهنگ قرآن‌خوانی در کشور، باید راهبرد تبلیغی تهیه کرد و اقدامات لازم را در مسیر این راهبردها انجام داد. این راهبردها باید به تعلقات انسان‌ها تکیه داشته باشد تا به نحوی در آنها حرکت ایجاد کند و باعث شود که اقشار مختلف جامعه علی‌الخصوص متدینین، قرائت روزانه و تدبر در قرآن کریم را به عنوان یکی از وظایف جدی مذهبی خود دانسته و به آن التزام داشته باشند. - راهبرد اول: توجه دادن به بی‌توجهی ما به قرآن همه ما روزانه وقت بسیاری را صرف مطالعه روزنامه، مجله، کتاب، صفحات اینترنتی و غیره می‌کنیم. قسمت بزرگی از وقت ما صرف دیدن تلویزیون، فیلم، سریال، برنامه ورزشی و ... می‌شود. آیا قرآن آنهمه ارزش ندارد که قسمتی از وقت روزانه خود را به آن اختصاص دهیم؟ اولین راهبرد برای گسترش فرهنگ قرآن‌خوانی این است که بی‌توجهی ناخواسته ما به قرآن در مقایسه با چیزهای دیگر به رخ کشیده شود. معنای این راهبرد، تلنگر به جامعه اسلامی ماست که متأسفانه، مسئله خواندن قرآن در عمل برای ما بی‌اهمیت شده است. - راهبرد دوم: توجه دادن به نیاز ما به قرآن نیاز ما به قرآن جنبه‌های مختلفی دارد. دامنه این نیاز از جنبه‌های اثر وضعی و معنوی طبیعی تلاوت قرآن بر خواننده آن، شروع می‌شود و تا به جنبه‌های نیاز ما به استفاده از قرآن در امور و علوم تخصصی ادامه پیدا می‌کند. تلاوت و تدبر روزانه در قرآن، موجب جلب توفیقات الهی، دوری از گناه، افزایش روزی، کاستی مشکلات و... می‌شود و اینها همه آثار وضعی و معنوی طبیعی تلاوت قرآن است. در مرحله بعد، یک فرد مسلمان باید احساس کند که نیاز دارد که هر روز قرآن را تلاوت نموده و یک نکته عملی برای خودش از آن استخراج کند تا با عمل به آن، در راستای رشد معنوی‌اش گام بردارد. در مرحله بعد، یک فرد مسلمان باید احساس کند که می‌تواند با مراجعه روزانه به قرآن، راهبردهایی برای حل مشکلات شخصی خویش بیابد. در مرحله بعد، یک فرد مسلمان باید احساس کند که با مراجعه به قرآن، می‌تواند ایده‌ها و راهنمایی‌های راه‌گشا در هر رشته و تخصصی که در آن قرار دارد بیابد. - راهبرد سوم: توجه دادن جامعه به اهمیت پرداختن به قرآن در سیره اهل بیت(ع) متدینین و عموم جامعه ما به اهل بیت عصمت و طهارت عشق و علاقه خاصی دارند و آن حضرات را الگوی علمی و عملی خویش می‌دانند. باید افراد مسلمان جامعه به این نکته توجه داده شوند که حضرات معصومین(ع) چه جایگاه والایی برای خواندن قرآن، توجه به قرآن، استفاده از قرآن، آموزش قرآن به فرزندان، انس با قرآن و استمرار در تلاوت آن قائل بودند. - راهبرد چهارم: توجه دادن به نقش و جایگاه مقوله ارتباط با قرآن در حفظ جامعه از تهاجم فرهنگی دشمنان باید طبقه متدینین و طبقه انقلابی‌ها و حزب‌اللهی‌ها به این نکته توجه کنند که هیچ راهی برای مصونیت‌بخشی فرهنگی جامعه جز راه انس با قرآن نیست. بقیه راه‌ها یا اثر موقتی دارند و یا نیاز به فضاهای خاص دارند. به عنوان مثال، یک فرد هیئتی که با قرآن و معارف قرآنی که در واقع همان معارف اهل‌بیت است، آشنا نیست، مادامی که در فضای هیئت است و حضور او در هیئت استمرار دارد، از خطرات فرهنگی در امان است. اما اگر نتواند این حضور و استمرار را حفظ کند، ویژگی‌های فکری و رفتاری‌اش به سرعت دستخوش تغییر خواهد شد. همینطور است کسی که هنر تلاوت را فرا گرفته اما اهل مداومت و استمرار در انس با قرآن کریم نیست. او نیز اگر از فضای تلاوت حرفه‌ای قرآن کریم خارج شود دچار آفات فرهنگی خواهد شد. اما کسی که به طور مستمر با قرآن کریم ارتباط و انس دارد، در هر حال از این آفات مصون است. - راهبرد پنجم: توجه دادن خانواده‌ها به ضرورت ترویج قرآن‌خوانی در فضای خانواده و اثرات معنوی، تربیتی و اخلاقی آن اثرات تلاوت قرآن کریم در خانه مخصوصاً تلاوت دسته‌جمعی اعضای خانواده بسیار وسیع و گسترده است. قسمتی از آن اثرات وضعی و معنوی آن است که بر اساس روایات، موجب دوری شیاطین از محیط و اعضای خانواده می‌شود. اگر تلاوت قرآن توسط اعضای خانواده در کنار هم و در خانه، به یک هنجار در جامعه تبدیل شود، هم موجب ایجاد آرامش معنوی در خانواده می‌گردد و هم موجب افزایش دریافت مفاهیم معرفتی و اخلاقی اعضای خانواده از قرآن کریم می‌شود که در مجموع موجبات رشد معرفتی خانواده را فراهم می‌کند. - راهبرد ششم: هنجار شدن قرآن‌خوانی در فضاهای عمومی این راهبرد بسیار مهم و در عین حال ظریف است. باید وضعیت جامعه طوری شود که صرف وقت برای قرآن خواندن در فضاهای عمومی مانند اتوبوس، مترو، سالن‌های انتظار، پارک‌ها و سایر مجامع به یک امر عادی تبدیل شود تا کسی از انجام آن حیا نداشته و نگران نگاه یا قضاوت خاص دیگران نباشد. - راهبرد هفتم: ترویج استماع تلاوت قرآن کریم ترویج فرهنگ گوش دادن به تلاوت قرآن کریم اعم از مجود و مرتل نیز به گسترش ارتباط و انس با قرآن منجر خواهد شد. مردم ما باید به جایی برسند که برای استماع تلاوت قرآن وقت بگذارند. البته اگر این استماع همراه با فهم معنا باشد یقیناً اثرات وضعی عمیقی خواهد داشت و در تبدیل استماع تلاوت قرآن به یک رفتار نهادینه شده در جامعه بسیار مؤثر خواهد بود. - راهبرد هشتم: تقویت ارتباط قلبی آحاد مردم با قرآن این راهبرد در واقع، معرفی حقیقت قرآن در کنار حقیقت اهل بیت و امکان ارتباط روحی با قرآن به عنوان یک حقیقت معصوم است. حقیقت معصومی که می‌توان با او ارتباط برقرار کرد و به او توسل جست و در همین حین، سخنان او را هم شنید. افراد جامعه اسلامی ما باید مانند عشقی که به اهل بیت پیامبر (ع) دارند، به قرآن هم عشق بورزند و از صمیم قلب برای آن نذر کنند، به آن نگاه کنند، به آن خدمت کنند و اعتقاد راسخ داشته باشند که همه اینها اثر شفابخش دارد. متأسفانه مردم ما قرآن را بیشتر یک کتاب می‌دانند نه یک حقیقت روحانی و والا در عالم خلقت. در عمل به این راهبرد، باید مردم را به این نکته توجه داد که کلام‌الله تجلی ذات خداست، لذا قرآن یک کتاب و یک وجود معمولی نیست.
ارسال نظر: