اخبار آرشیوی
نشست خبرگزاری «نسیم» با عوامل نمایش "پسران آفتاب"/۲- جواد عزتی: من یک تئاتری هستم که کار تصویر انجام میدهد گرچه خودم را فقط وقف یکی از این دو نمیکنم/ این نمایش را آبرومند میدانم اما اگر تماشاچی بخشی را دوست ندارد بخاطر متن خارجی آن است/ من و نقشهایم دو دنیای متفاویتم
جواد عزتی از دیگر بازیگران این نمایش در نشست خبرگزاری «نسیم» اینگونه توضیح داد: ** من یک تئاتری هستم که کار تصویر انجام میدهد - در مدت ۱۶-۱۷ سالی که در تئاتر فعال بودم، هم کار صحنهای و هم کار خیابانی انجام میدادم. اوایل به دلیل داشتن گروه خوبی، در اجراهای خیابانی فعالتر بودم. - حالا در هر دو فعال هستم. من یک تئاتری هستم که کار تصویر انجام میدهم. به این فکر نمیکنم که کدامیک از دیگری سختتر است چون چنین چیزی وجود ندارد. هر کدام سختیهای خودش و تکنیک کاری خاص خودش را میطلبد. - سعی میکنم بین کارهای تئاتری و تصویری که انجام میدهم، فاصله نیفتد. اما مشکلی که در تئاتر با آن روبرو بودم، این بوده که چند کار انجام دادم ولی در بازبینی رد شدهاند و بعد در کار تصویر حاضر شدم. در این حالت به شکلی به نظر میرسد که در تئاتر فعال نبودم و فاصله گرفتم. نمی خواهم خودم را وقف فقط تصویر یا فقط تئاتر کنم، هر دو را با هم انجام میدهم. ** تصویر و صحنه؛ هنرهایی با تکنیک خاص هستند - فضای تئاتر و روی صحنه بودن بهتر نیست اما میتواند راحتتر باشد چون در نمایش وارد فضایی میشوید و تا انتهای کار نیز در همان فضا میمانید. در
تصویر اما به این شکل نیست و ممکن است سکانسهای پشت سر هم در یک زمان گرفته نشوند و همین جنس کار را با تئاتر عوض میکند. ** "پسران آفتاب" کاری آبرومند است - من و سیامک صفری مدتهاست که یکدیگر را میشناسیم، اما تا کار «پسران آفتاب» فرصت همکاری با هم روی صحنه را نداشتهایم البته دو کار تصویری با هم داشتهایم. در دومین کار آقای صفری گفت باید با هم کار تئاتر داشته باشیم. به نوعی احساس کردیم جنسمان به یکدیگر میخورد و امیدوارم که این آخرین همکاری با هم نباشد. - من این کار را آبرومند میدانم. فکر میکنم اگر تماشاچی بخشهایی از کار را دوست نداشته باشد، میتوان گفت تقصیر گروه اجرایی نیست. بلکه به خاطر این است که نمایشنامه برای کشور دیگری است و از فرهنگ دیگری آمده است. نزدیک کردن نوع فرهنگ این دو، کار سختی است چون بعضی موضوعات ممکن است در اینجا خنده دار نیست. - برای مثال در امریکا و روی صحنه نمایش، وقتی دو بازیگر قدیمی روی صحنه میآیند، حتی اگر دو ساعت تمام فقط حرف بزنند و از خاطراتشان بگویند، برای مردم جالب است. درست مانند اینکه ما در ایران درباره تئاتر لاله زار و سیاه بازیها بر اساس یک متن قوی حرف بزنیم و همین
میتواند برای تماشاچی جالب باشد. ** ترجیح میدهم با پیرمرد و تیپ بازی کردن فاصله بگیرم - سیامک صفری روز اول متن را به من داد و گفت هر کدام از نقشها را که دوست داری بازی کن! گفتم در هر شرایطی نقش پیرمرد را بازی نمیکنم؛ ترجیح میدهم با پیرمرد و تیپ بازی کردن فاصله بگیرم و از همان روز اول میدانستم که «بن» را بازی خواهم کرد. - "بن"، شخصیت سختی است چون خیلی خنثی نشان داده میشود و این خنثی بودن در روابط و شرایط روزانهاش مشخص است. ** وجودی از مرا در نقشهایم نمیبینید - وقتی به عنوان بازیگر سر صحنه هر کاری حاضر میشوم، سعی میکنم چیزی از بیرون به متن و شخصیتی که قرار است بازی کنم، اضافه نکنم. به دنبال یک نکته یا وجهی از همان نقش میگردم که آن را پررنگ میکنم. - نیل سایمون تنها یک جمله برای توصیف "بن" به کار میبرد، میگوید: آدم باهوشی نیست!؛ و این جمله را هم در روابط و شغلی که دارد، میگوید. "بن" از آن دسته افراد است که اگر کاری باشد انجام میدهد، اما خودش نمیتواند کار ایجاد کند. باهوش نیست و من هم با استفاده از همین مشخصه "بن" را شکل دادم. - "بن" حرفهای منطقی میزند، اما وقتی قرار است درباره شغل حرف
بزند و میخواهد کاری را انجام دهد، میبینیم که نمیتواند کاری را از پیش ببرد و باهوش نیست. من چیزی که بازی میکنم خیلی شخصیت معقولی است، اما درست زمانی معقول رفتار نمیکند که در زمینه کار باشد.