اخبار آرشیوی

کدخبر: 589822

نشست گروه نمایشی "دو مرد و یک اتاق"/۱- مسعود رایگان: نمایشم یک هشدار است برای جلوگیری از ایدز/ قدرت مافوق لازم است تا کسی روی گروه تئاتری سرمایه‌گذاری کند؛ تئا‌تر خصوصی هیچ معنایی ندارد؛ مسئولین باید کمک کنند/ درام در تئاتر نداریم چون فوت آخر استادی را به ما یاد نداده‌اند

به گزارش خبرنگار «نسیم»، مسعود رایگان که قرار است از دوم شهریور ماه امسال نمایشی با عنوان «دو مرد و یک اتاق» را در تماشاخانه باروک که جز سالن‌های تئا‌تر خصوصی محسوب می‌شود، بر روی صحنه ببرد، شب گذشته(26 مرداد) در جلسه تمرین نمایش حاضر شد و به سوالات خبرنگاران پاسخ داد. همچنین رویا تیموریان به عنوان مشاور کارگردان، همایون ارشادی و فرخ نعمتی بازیگران نمایش نیز حضور داشتند. رایگان دلایلش برای انتخاب این متن را اینگونه توصیف کرد: - نمایشنامه دو مرد و یک اتاق به سفارش سازمان ملل و در ارتباط با یک بیماری مهلک که به طاعون قرن معروف است، نوشته شده. نویسندگان نمایش بنگت آلفورش و یوهان برگوم سوئدی - فنلاندی هستند که در سال ۱۹۸۶ متن را به نگارش در آورده‌اند. - با توجه به محوریت داستان که از ایدز صحبت می‌کند، به نظر ما رسید بالاخره باید از جایی شروع شود و در کشور از این بیماری صحبت کرد. - تماشاخانه باروک برای صحنه نمایش‌های تک نفره و حداکثر دو نفره مناسب است و من امیدورام صحنه نمایش به شکلی شود که شاهد فعالیت گروه‌های نمایشی با تعداد بیشتری در این مکان باشیم. - درباره انتخاب این دو بازیگر برای نمایش، نخستین دلیلم به میزان تجربه این دو از زندگی بر می‌گشت. در این نمایشنامه خیلی مهم است که تجربه زندگی را در اجرای نمایش ببینیم و فکر می‌کنم این اتفاق با حضور این دو بازیگر می‌افتد. - من خودم را از دنیای بازیگر‌ها می‌دانم، از این رو خیلی مهم است که یک بازیگر تجربه شنیداری و دیداری روزمره خودش را در ذهن دسته بندی کند و در کاری که مشغول بازی است، از آن فایل‌های دسته بندی و طبقه بندی شده استفاده کند. - وجود یک تجربه زندگی در بازیگر‌ها باعث می‌شود نقش‌ها را‌‌ همان طور که هستند، ارائه دهند و این احساس را در تماشاگر به وجود آورند که خودشان را جای شخصیت‌های نمایش بگذارند. رایگان همچنین به اجرای نمایشنامه‌های خارجی اشاره کرد و ادامه داد: - زبان تئا‌تر باید خودمانی‌تر باشد و لحن ترجمه باید شکسته شود. فکر می‌کنیم اروپایی‌ها عصا قورت داده و اتو کشیده هستند که این طور نیست. - در نمایشنامه‌های ترجمه شده ما یک راننده کامیون با یک دکتر هیچ فرقی نمی‌کنند و هر دو به یک شیوه صحبت می‌کنند، در صورتیکه در اصل متن این طور نیست. - وظیفه مترجم و برگردان است که نمایشنامه را با خودی کردن از صافی خودش عبور دهد. همچنین که نقش‌های نمایش‌های ترجمه شده باید دست یافتنی باشند، نه اینکه تعریفی آسمانی و عجیب از آن‌ها صورت بگیرد. - درست است که درام در کشور ما وجود ندارد و از غرب وارد شده اما اگر اتفاقات و فرآیندی که سال‌ها قبل شروع شده بود، ادامه پیدا کرده بود، امروز ما هم درام خودمان را داشتیم. ولی امروز درام نداریم، چون فوت آخر استادی را به ما یاد نداده‌اند. - در ترجمه آثار نمایشی باید به سراغ هماهنگ سازی اقتباس‌ها برویم و فضای نمایش را به حال و هوای ایرانی نزدیک کنیم. در همین نمایش سعی کردیم بازنویسی به شکلی باشد که نقش‌ها و کاراکتری که ایفا می‌کنند، دست یافتنی باشد. - تئا‌تر، تلوزیون و سینما هنرهای هزینه بری هستند و یک قدرت مافوق لازم است تا بر روی یک گروه تئاتری سرمایه گذاری کنند. - همان طور که در کشور روسیه شاهد آن هستیم که اراده بزرگی از بالا خواست تا هنر کشور رشد کند، به همین دلیل امروز می‌بینیم تئا‌تر خوب، ارکستر خوب و اپرای خوب در این کشور اجرا می‌شوند. - از نظر من تئا‌تر خصوصی هیچ معنایی ندارد، مسئولین فرهنگی و شهرداری باید کمک کنند تا خوراک فرهنگی مردم تهیه شود. - نمایشی که قرار است ما بر روی صحنه ببریم، از متن‌هایی است که پتانسیل و ظرفیت اجرا در هر مکانی حتی سر یک کلاس را دارد و به نوعی یک نمایش پورتابل است. نمایش در راستای هشدار به تماشاچی است تا بداند ویروس ایدز هرجایی ممکن است وجود داشته باشد و اگر آزاد شود، می‌تواند خرابی‌های زیادی به بار آورد.
ارسال نظر: