اخبار آرشیوی
مهرداد رایانی مخصوص: همیشه در ساخت نمایش باید برای هر اقدام دلیل بیاوریم/ نمایشنامه را نباید عینا اجرا کرد؛ کارگردان خوب کسی است که متن را مطالعه کرده و سپس دستور صحنههای آنرا خط میزنند و در متن تغییرات میدهد/ البته تغیرات به این معنا نیست که حقوق نویسنده را در نظر نگیرند
به گزارش «نسیم»، مهرداد رایانی مخصوص یکی از داوران همایشهای منطقه ای بیست و دومین "جشنواره تئاتر ماه" در نشست تخصصی تئاتر که دیروز 19 شهریورماه برگزار شد، گفت: کارگردان خوب با در نظر گرفتن حقوق نویسنده بعد از مطالعه متن یک نمایشنامه تغییرات اجرایی خود را پیاده می کند. رایانی مخصوص در این نشست گفت: همیشه در ساخت یک نمایش باید چراها را وارد کار خود کنیم و برای هر اقدام در کار دلیل بیاوریم. وی ادامه داد: باید ببینیم دلیلی که می آوریم در راستای ساختار اصلی کار قرار دارد یا اینکه قرار ندارد. اگر در راستای ساختار کمک کننده نیست بلافاصله باید حذف شود. این هنرمند با اشاره به اینکه باید تبیین محتوایی کنیم افزود: برای تولید یک اثر باید دلایل منطقی داشته باشیم؛ باید از خود کار سوال کنیم که چرا این صحنه را در کار خود تولید کردم. باید دید آیا جواب ما به سوال ساختاری است یا خیر نباید به دنبال تبیین معنایی رفت. رایانی تصریح کرد: ما یک فضای اجرایی داریم که باید آنرا به لحاظ اجرایی تبیین کنیم و بعد از آن اجزای خود را شکل دهیم؛ این کلیت در ذهن کارگردان شکل می گیرد. کارگردان با خواندن متن دریافتی در اثر پیشنهاد نویسنده در ذهن
اش ایجاد می شود. وی با بیان اینکه اگر کارگردان بخواهد متن را جز به جز اجرا کند امروزه مورد خوشایند نیست ذکر کرد: نمایشنامه را نباید عینا اجرا کرد. کارگردان های خوب کسانی هستند که متن را مطالعه می کنند و سپس دستور صحنه های آنرا خط می زنند و در متن تغیرات می دهند تغیرات به این معنا نیست که حقوق نویسنده را در نظر نگیرند. وی خاطرنشان کرد: نباید حقوق نویسنده پایمال شود؛ بهترین حالت شاید حضور نویسنده در کار باشد تا کارگردان و نویسنده با یکدیگر دوباره نویسی یا دراماتوروژی نوین کنند؛ همیشه با دو نگاه نتیجه بهتری بدست می آید. این کارگردان با اشاره به اینکه متن تنها پیشنهادی به کارگردان می دهد ادامه داد: کارگردان به عنوان متولی فکری پیشنهاد اجرایی خود را مطرح می کند اگر پیشنهادی ندارد نباید آن کار را انتخاب کند. وی اظهار کرد: کارگردان می تواند کارهایی انجام دهد که حظ مخاطب را برانگیزد اما اگر نسبتی با کارش ندارد نباید انجام دهد. کارگردان خودش بهترین قاضی در کار است. این هنرمند اضافه کرد: کارگردان می تواند قبل از اجرای عمومی از دوستان خود دعوت کند تا نمایش را ببینند تا از آنها بپرسد آیا لحظه های خلق شده توسط کارگردان
در نمایش جواب داده است یا خیر. کارگردان های بزرگ از این روش استفاده کرده اند. وی کنش در نمایش را نگاه کلی ای دانست که بر روی نمایش ساطع می شود و در ادامه افزود: اگر بخواهیم به سمت تئاتر ناب تر برویم باید فضای اجرایی مبتنی بر کنش در ذهن کارگردان ایجاد شود. در پایان نشست حاضرین شرکت کننده در این نشست به طرح سوالات خود پرداختند و رایانی مخصوص به آنها پاسخ داد.