اخبار آرشیوی
جشن ملی سینما/۵- فرشته طائرپور: ۳۰ سال است که در این سینما شهادت میدهیم که ما ایرانی مسلمانیم و بالعکس اما با تردید در مواجهه با سیاستمداران، روبرو هستیم/ به ما حق بدهید که در آستانه هر تغییری بپرسیم که نکند با سیاست به سینما جفا کنید/ دهان بدگو به سینماگران را ببندید
به گزارش «نسیم»، در متن فرشته طائرپور اینگونه آمده است: یا حفیظ و یا امین سلام بر همه سینمای ایران... و سلام بر مردانی در عرصه سیاست، که سینمای ملی ایران را از صمیم جان ، دوست میدارند. سالنمای سینمای ملی ایران یکبار دیگر ورق خورده و سال نوی خود را آغاز کرده است. دیگر مهم نیست که روز تکریم سینمای ملی، از تقویمها حذف شده است... دیگر مهم نیست که دکه تفکر و ادبیات آلوده ، در بازار سینمای ایران، در آتشی که خود افروخته، هنوز به تمامی نسوخته است... دیگر مهم نیست که خزانه سینمای ایران از همه بودجهها و اندوختههای نقدی و اعتباری، و ریالی و دلاری خود تهی است... مهم اینست که ما ، خانواده سینمای ملی ایران، به همراه آثارمان و آرمانهایمان ، از تارترین سالهایی که برایمان رقم زده بودند، عبور کردهایم و به امروز رسیدهایم... مهم اینست که قفل، از خاطر و خانهمان گشوده شده... مهم اینست که درخت صبر سینمای ایران، یکبار دیگر شکوفه ظفر داده ... و مهم اینست که داریم جان گرفتن دوباره این ققنوس پر و بال سوخته را جشن میگیریم...همه با هم. جای همه آنهایی که حسرت دیدن این روز را با خود به خاک و افلاک بردند، خالیست... جناب دکتر ایوبی،
بگذارید ابتدا با شما سخن بگویم که امشب میزبان ما شدهاید تا محرومیتمان را از میزبانی در جشن هرساله "خانه سینما" در چنین مناسبتی، تسکین دهید: به قول آن جمله آشنا، "من نوشتم از راست...تو نوشتی از چپ... وسط سطر رسیدیم به هم". این یک واقعیت متقن و مغتنم است که هر یک از ما از نقطهای متفاوت، به طرف دیگری حرکت میکنیم. ما از سمت سینما میآییم... و شما از سوی سیاست... ما بارمان، بلور بارفَتَن است ... و شما بارتان، فولاد سنگ شکن... بارِ بارفَتَنی ما، از اصابت سنگی، طنین تندری و یا حتی تلنگر سرانگشتی، ترک بر میدارد... و بار فولادی شما، هرچه ضربت ببیند، آبدیدهتر میشود. ما از راست می نویسیم و شما از چپ... یا شاید هم شما از راست و ما از چپ، فرقی نمیکند... مهم اینست که خواسته و ناخواسته، مدام در میانه سطر روزگار، به هم میرسیم... دقیقا در همان بزنگاهی که میعادگاه هردوی ماست با ملت ... با ملت و طلبِ ملت... با ملت و عزتِ ملت... و با ملت و قضاوتِ ملت ... آیا به ما حق میدهید که در آستانه هر تغییری، این پرسشهای تاریخی، از خاطرمان خطور کند که: نکند باز سیاست، به سینما جفا کند!؟ نکند باز سیاست، وزن پولادین خود را، بر
شانههای شکننده سینما بگذارد!؟ نکند باز سیاست به جا نیاورد که قرارست سکوی ایستادگی و سربلندی و جلوهگری فرهنگ و هنر باشد... و این جام بلورین و جهان نما را پیشِ نگاه همه انسانها، اعم از ایرانی و جهانی بر سر دست بگیرد!؟ نکند باز سیاست فراموش کند که سینماگران هرچه آرامتر، آگاهتر ، شادتر و آزادتر باشند، هرچه بیشتر نسبت به قدرتها و هیبتها و مکنتها، بیاعتنا و بیادعا باشند و هرچه از حواشی مزاحم در فضای فعالیتشان کاسته شود، در انجام وظایف خود ، موفقتر خواهند بود !؟ نکند باز پستوهای سیاست، پناه و پشتوانه فرصت طلبانی شود که مدام واویلاهای سیاسی سر میدهند، تا صلههای سینمایی بگیرند!؟ ... همانهایی که در این چند سال، توجه مخاطبان را از فیلمهای در حال نمایش گرفتند و به سمت بحرانهای پشت پرده سینما سوق دادند، تا در گل آلودی این برکه، ماهیهای میلیاردی خود را صید کنند. جناب دکتر ایوبی، با همان کلیدی که در به ناحق بسته "خانه سینما" را گشودید، در دهان بدگویان به سینما را ببندید...چنین جفایی با سلامت و ساحت سینمای ملی ایران سازگار نیست. و جناب وزیر اجازه دهید که با شما نیز سخنی بگویم: ما، خانواده سینمای ملی ایران،
برخاسته از دل نخبگان فرهنگ و هنر این سرزمین، امروز درآستانه سال نوی سینما و با به سر رسیدن زمستان استخوان-سوزی که بر ما گذشت، در این جشن مبارک، شهادت میدهیم؛ شهادت میدهیم که بر هیچ الههای جز الله، ایمان نیاوردهایم... شهادت می دهیم که رسول اکرم، آن قسم خورده به قلم و مبعوث گشته برای اتمام مکارم اخلاق را بعنوان پیامبر خود برگزیدهایم... شهادت میدهیم که مروت را در هیچ مکتبی، بیش از مکتب مولا علی، نیافتهایم... شهادت میدهیم که ایران، سرزمین مقدس ماست...و سربلندیم که گِل ما را ازخاک پاک این خطه سرشتهاند... و شهادت میدهیم که جز در سایه سار درخت ایران، عزتی برای خود جستجو نمیکنیم... همان درخت افراشتهای که ریشهاش ملیت، ساقهاش فرهنگ، شاخهاش استقامت، برگش بداعت، شکوفهاش عزت و میوهاش درایت و دانایی است. آری جناب وزیر، ما مسلمانیم و ایرانی... ایرانیایم و مسلمان... و بیش از سی سال است که با پندارمان، گفتارمان و کردارمان، این شهادتها را برای همه گوشهای شنوا، تکرار کردهایم... اما همچنان در مواجهه با تردید سیاستمداران و تکفیرِکج فهمان، آسیب دیده و میبینیم. جناب وزیر، قبله نماز ما، همان کعبهای است که همه
مسلمانان و علمای اعلام، رو به آن سجده میکنند... اما قنوتمان حدیثی دیگر دارد. جناب وزیر، پیشانی ما داغِ مُهر ندارد... اما داغ مهرِ مردم و مملکتمان را در سینه داریم... جناب وزیر ما اینگونه مسلمانیم و اینگونه ایرانی... گذشتهای داریم سرشار از افتخار... امروزمان، خوب یا بد، گذشتنی است... حرفهمان ساختن رویاها و فرداهاست، اگر میخواهید فردای این سرزمین را، دست در دست اهالی فرهنگ آن بسازید، چارهای ندارید جز آنکه: ما را بشناسید... دوست بدارید ...و احترام بگذارید. گفتنی است؛ در این مراسم جمعی از اهالی سینما حضور داشتند. چهرههایی همچون احمدرضا درویش، رخشان بنی اعتماد، امین تارخ، طناز طباطبایی، رضا کیانیان، مسعود کیمیایی، علی معلم، بهروز افخمی، فریدون جیرانی، بهمن فرمان آرا، حسین یاری، محسن علی اکبری، علی مصفا، اکبر عبدی، سیداحمد میر اعلایی، مرضیه برومند، شفیع آقا محمدیان، داوود میرباقری، علیرضا داوودنژاد، حسام نواب صفوی، نیکی کریمی، ناصر تقوایی، محمد رضا عباسیان، پیمان قاسم خانی، جهانگیر الماسی، پرویز پرستویی، فاطمه معتمد آریا، رضا میرکریمی، پانته آ بهرام، عبدالله اسکندری، ضیا الدین دری، مسعود اطیابی، هنگامه
قاضیانی، سامان مقدم، محمد بزرگ نیا، مهدی فخیم زاده، تورج اصلانی، سید جمال ساداتیان، کیانوش عیاری، محسن تنابنده، فرشته طائرپور، آهو خردمند، بهاره رهنما، محمدمهدی عسگرپور و... حضور داشتند.