اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، کارگردان این اثر نمایشی در نشست خبری این گروه که ساعتی پیش در فروشگاه مرکزی شهرکتاب برگزار شد، گفت: - برای اولین بار رضا کیانیان سوار بر اسب می‌شود و انتظرری که من از فرمانده سوار اسب داشتم را برآورده می‌کند. اینکه از اسب استفاده کردم برای این نبوده که من برای اولین بار یک اسب را روی صحنه نمایش برده باشم. بلکه من بودن اسب را در این نمایش لازم دیدم. البته نحوه نگه داری آن هم سخت بود که مکانی را خارج از محدوده تئاترشهر در نظر گرفتیم. - سعی می‌کنیم در این نمایش اتفاقهای تازه ای که بوسیله غریزه حیوان اتفاق می افتد را تبدیل به جزئیات صحنه کنیم. با وجود اینکه این نمایش یک اثر رئالیستی نیست اما جنبه های رائالیستی را میتوان در آن دید. - برحسب شرایطی که وجود داشت تصمیم گرفتیم هر روز بین ساعت 8 تا 12 تمرین کنیم چون به نظر من در این ساعت، ذهن فعالتری داریم. مضاعف بر اینکه ما اکثر روز را صرف تمرین فیزیکال ذهنی میکردیم که ما را بهتر در موفقعیت اجرا قرار می داد. از طرف دیگر هم از ساعت 12 به بعد بقیه کارها را انجام میدادیم. - ساعت اجرا را 20 شب درنظر گرفتند که دلیل آن این بود که بطور معمول تماشاگر تئاتر تا 4 بعد از ظهر مشغله خود را دارد. از نظر من نمایش از زمانی که تماشاگر خودش را برای دیدن آن آماده میکند، شروع میشود. - متأسفانه در سالهای اخیر تماشای تئاتر کاملا به یک امر طبیعی تبدیل شده در صورتی که خود من وقتی قرار است نمایشی را ببینیم از چندساعت قبلش هیجان تماشای ان را دارم. - فضای اطراف تئاتر شهر به یک بازار مکاره‌ای تبدیل شده که جوی ضدفرهنگرا بوجود می آورد. این نکته باعث میشود که انتظار ما از اجرای سالنهای تئاتر شهر برآورده نشود. - امیدوارم آقای قالیباف یک فکر جدی به حال تئاترشهر بکند. 42 سال است از تئاترشهر میگذرد اما مهمترین اتفاقات طی این سالها این بوده که روز به روز وضعیتش بدتر شده است. - من و بازیگرانی مثل من که جز اولین هنرمندانی بودیم که در این مکان فرهنگی به صحنه میرفتیم الان بجایی رسیدم که در سن 56 سالگی 20 درصد از فروش سالن من برداشته می‌شود بدون اینکه دلیل آن را بدانم. - درحال حضار تئاترشهر مجموعه ای خصوصی است که فقط یک نمای دولتی دارد و اجاره داده میشود. نیمدانم چرا برای این سالن همچین اتفاقی می افتد. با وجود یک مدیر خصوصی اما سالن به شیوه دولتی اداره میشود. - با حضور عیل مرادخانی در سمت معاونت هنری امیدوارم یک فکری هنری در مورد تئاترشهر بکنند. نمیدانم چطور میشود که ما تئاتر دولتی داریم اما همه برخوردها خصوصی است. مدیر دولتی همیشه باید یادش باشد که تاج مدریت برای مدت محدودی بر سرش میماند. وقتی در دره مدیریت خودش تصمیمات خصوصی میگیرد قطعا اختلالهای زیادی ایجاد می‌کند. - آنوقت در این شرایطی شعار میدهیم که میخواهیم تئاتر رابه سبد خانوار ببریم؛ نه تنها این امر محقق نمیشود حتی باعث زدگی مردم از تئاتر میشود. - با وجود این چنین شرایطی حتما و حتما آئینها شکل عوض می‌کنند و تبدیل به رسم و رسومات دیگر میشوند. اگر قرار است تئاترخصوصی شکل بگیرد قطعا نیاز به حمایتهای مسئولین دارد. - درماجرای ایجاد جریان‌های نمایشی تنها اتفاقی که رخ میدهد این است که ما متهم میشویم که ما کارمان تئاتر است. برایم خیلی مهم است که بین سالهای 68 و 69 تنها گروهی بودیم که در ایران تئاتر کار میکردیم. بزرگترین کار من تنها تولید نمایشهایم نبوده بلکه انتقال طرز تفکر تئاتر از نسلی به نسل دیگر بوده است. چیزی که مهم است، این است که ما باید محلی داشته باشیم برای نمایش دادن آثارمان. یکی از پارامتریهایی که در روند شکل نگرفتن تئاتر خصوصی اهمیت به سزایی دارد، این است که مسئولان نگران هستند که تئاتر خصوصی تبدیل به یک پاتوق فرهنگی شود. - اینکه حوزه فعالیت مرادخانی و آقای ایوبی فراتر از یک مدیر هنری است یک اتفاق خوشایندی است و اگر آنان هرچه زودتر در این زمینه فعالیتهایی را انجام دهند قطعا مار ا به عنوان یک دوست در کنار خودشان خواهند داشت ما اگر دیر عمل کنند ما رابعنوان یک منتقد خواهند دید. - تئاتشهر الان به یک ملک موروثی تبدیل شده که از یک جایی رسیده و اجاره داده میشود. من در این نمایش سعی میکنم بازیهای یک دست را با بازیهای نامتجانس تبدیل کنم. ترکیب بازیگران در این نمایش برایم یک نوع تنوع و چالشی را ایجاد می‌کند و در رشد نمایشم موثر است. - یکی از دلایلی که به علیرضا خمسه پیشنهاد دادم بخاطر نوع حرکت او در بازیگری است. به نظرم خمسه و کیانیان و خسرو پسیانی درکنار هم رنگ آمیزی خوبی به اجرا می‌گذارند گرچه در این نمایش 18 بچه 8 ساله داریم که فکر کنم بحث برانگیزی باشد. بازی گرفتن از اینها کمی سخت است چون مثه ما ماسک ندارند. گچه بی تجربه نیستند و تمرینهایی نیز زیر نظر همسر آقای چرمشیر داشته اند.