اخبار آرشیوی
گزارش نشست پرسش و پاسخ فیلم "گنجشکک اشیمشی" در جشنواره کودک/نیکخواه آزاد: این فیلم با هدف رونقبخشی به جشنواره کودک ساخته شد/ کرامتی: تم فیلمنامه من را جذب کرد/ رمضانی: گاهی ما متهم هستیم که فیلمنامهای که مینویسیم، فقط دوست داریم آن را بسازیم
به گزارش خبرنگار «نسیم»، نشست فیلم "گنجشکک اشی مشی" در تالار فرشچیان با حضور غلامرضا رمضانی، مسعود کرامتی (دو کارگردان اپیزودهای این فیلم)، وحید نیکخواه آزاد (کارگردان و تهیهکننده پروژه)، نگار نیکخواه آزاد، پوریا ایمانی (بازیگر) و با اجرای علی معلم برگزار شد. وحید نیکخواه آزاد در ابتدای نشست به فیلمنامه فیلم اشاره کرد و گفت: من فیلمنامهای درباره وقایع سال ۵۷ به نام «شبی از شبها» نوشتم اما چون فارابی امکان تولید آن را نداشت، ما آن را کنار گذاشتیم. * احساس کردم امسال حضور آدمهای صاحبنام کودک در جشنواره کمرنگ است این کارگردان ادامه داد: وقتی احساس کردم امسال حضور آدمهای صاحبنام کودک در جشنواره کمرنگ است، پیشنهاد کردم که چهار کارگردان صاحبنام سینمای کودک در آخر دوره مدیریت فعلی، فیلمی بسازند و به جشنواره رونق ببخشند. دوستان از این ایده خوششان آمد، پنج اپیزود ۲۰ دقیقهای است اما احساس کردم در ۲۰ دقیقه درام شکل نمیگیرد و آن را به سه قصه رساند. وی در ادامه گفت: قصه اول «نفس» (مادرانه)، قصه دوم ایده بود و قصه سوم اصلا وجود نداشت. با تعدادی از همکاران صحبت کردیم که در نهایت به این دوستان رسیدیم. من قرار نبود
فیلم بسازم و تنها در مقام تهیه کننده قرار بود فعالیت کنم اما زمان نداشتیم و از سویی به خاطر بیپولی فارابی، زمان زیادی تلف شد. ۶ شهریور قراردادکار بسته شد، ۱۲ شهریور فیلم آقای کرامتی کلید خورد و ۷ مهر هر سه اپیزود تمام شد. * بعد از سی سال در سینما این فشار را تحمل کردم تا فیلم به نتیجه نشست نیکخواه درباره تولید فیلم توضیح داد: قصه اپیزود آقای رمضانی و قصه اپیزود من به طور موازی با دو روز اختلاف زمان کلید خورد که کار طاقت فرسایی بود. بعد از سی سال در سینما این فشار را تحمل کردم تا فیلم به نتیجه نشست. وی در ادامه گفت: فراخوانی به دوستان همکار مانند ایرج کریمی، مسعود کرامتی و ... برای قصههای این فیلم دادم و تاکید کردم قصهها معاصر باشند. قصه شهر بزرگی که به مسایل اجتماعی بپردازد. قصه «نفس» را داشتیم که اصغر عبداللهی به عنوان مشاور فیلمنامه همراهی کرد. قصه دوم و سوم را نوشتم و برای من شکل گرفته بود. در ادامه، دوستان، آقای کرامتی و رمضانی به ما پیوستند. تمها از قبل مشخص شده بود. * تم فیلمنامه من را جذب کرد مسعود کرامتی در ادامه این نشست گفت: من هنوز اپیزودهای ساخته شده توسط دوستان را ندیدهام و تنها کار خودم را
دیدم. به لحاظ مضمونی با هم مشورت نکردیم و با اپیزودها، به صورت مستقل برخورد کردیم. آقای نیکخواهآزاد به من فیلمنامه «بن بست» را دادند و من آن را دوست داشتم. در وهله اول هم تم فیلمنامه من را جذب کرد. در ادامه نیز من و آقای نیکخواه در فیلمنامه دست بردیم. وی در ادامه گفت: تم انتخاب در این فیلمنامه، از سوی یک نوجوان برای من جذاب بود. همین تم در اثر گسترش پیدا کرد و آنچه که مقابل چشم شما قرار گرفت و در آن همه افراد اصلی قصه، دست به انتخاب میزنند، براساس شرایطی که تحمیل میشود به کاراکتری سمت و سو میدهد که به سمت انتخاب برود. تلاش من این بود که انتخاب در فیلم گسترش پیدا کند. * گاهی ما متهم هستیم که فیلمنامهای که مینویسیم، فقط دوست داریم آن را بسازیم غلامرضا رمضانی در ادامه نشست گفت: گاهی ما متهم هستیم که فیلمنامهای که مینویسیم، فقط دوست داریم آن را بسازیم این حس همیشه وجود داشته است. در صحبتهای اولیه، وضعیت نابسامان یک کودک در خانواده و وضعیت ناامن آن، برای من جذاب بود. در مرحله اول، وقتی قصهها را خواندم، قصهای دیگر به من پیشنهاد شد که حسی در آن نمیدیدم که با آن ارتباط برقرار کنم. من در جشنواره دو اپیزود
دیگر را دیدم و فرصتی نبود تا کارهای دوستان را قبل از جشنواره ببینم که این مطلوب نیست. در قصهای که آن را ساختم، حس عجیب و غریب دو مادر را خیلی دوست دارم. شرایط و وضعیت بچه و شکل زندگیش و بلاتکلیفی او برایم بسیار جذاب بود. * ناشنوایان نیاز دارند که شنیده شوند در ادامه نشست «نگار نیکخواه آزاد» درباره حضورش در فیلم و ایفای نقش در آن، گفت: اواخر ماه رمضان صحبت جدی فیلمنامه شروع شد. اوایل شهریورماه حدود سه هفته تمرین میکردیم برای ایفای نقش و با مربی ناشنواها تمرین میکردیم، به مجمع میرفتم و بچهها را میدیدم. ناشنوایان خیلی نیاز دارند که شنیده شوند. من خودم حال خوبی در ایفای نقش داشتم و احساس میکردم ارتباط را با ناشنوایان برقرار کردهام. پوریا ایمانی درباره ایفای نقش خود گفت: نقش بسیار سختی بود اما با حضور مسعود کرامتی و راهنمایی ایشان توانستم از عهده نقش برآیم. نیکخواه آزاد درباره تولید سه اپیزود گفت: از اول قرار بود هر اپیزود در ده روز تولید شود اما به صورت میانگین به 14 روز رسیدیم. فکر میکردیم یک فیلمبردار تمام کار را فیلمبرداری میکند که زمان تلف شده، باعث شد این اتفاق رخ ندهد. اما در مورد طراحی صحنه، به
لحاظ توازن در وجه بصری فیلم، این اتفاق افتاد. درباره صدابرداری بهمن اردلان به همراه تیمشان این کار را انجام دادند. من به عینه دیدم که سینما توان تولید صنعتی را ندارد. وی درباره تغییر در فیلم گفت: در مورد اپیزود خودم باید بگویم که تا یک ماه آینده تغییراتی خواهد داشت. ما نتوانستیم به جز تیتراژ، موسیقی برای این فیلم بسازیم زیرا فرصتی برای این کار نبود. ما حتی فرصت نداشتیم که جلسهای بگذاریم و درباره ترتیب اپیزودها تصمیم بگیریم. * تحول ناگهانی در شخصیتها نمیبینم نیکخواه آزاد درپاسخ به این سوال که آیا فیلمنامهها زمان بندی شده نوشته شده است، گفت: فیلمنامه طبق زمانبندی شده ۳۵ دقیقه نوشته شده بود. اما تحولی در تحول ناگهانی در شخصیتها نمیبینم. کارگردانها درباره اجرای فیلمنامه باید توضیح بدهند. رمضانی درباره نوع نگاهش در کارگردانی این فیلم گفت: فیلم کوتاه ساختن جایگاه خودش را دارد در تقسیم بندی فیلمنامه تلاش کردم تا وضعیت دو مادر را کاملا روشن به مخاطب معرفی کنم در تصویر دو مادر شرایطشان را یکسان دیدم، هیچ تحولی صورت نگرفته است. کرامتی در ادامه گفت: همه کاراکترهای قصه شخصیت هستند. قصههای کوتاه این فیلم، کمی
مطولتر از قصههای کوتاه دیگر ساخته شده است. در قصه «بن بست» همه آدمها تصمیم میگیرند و انتخاب میکنند. علی معلم درباره تولید این فیلم گفت: یکی از مزیتهای فیلم از نظر من گردهمایی فیلمسازانی است که در سالهای گذشته مسئله آنها، جهان کودکان است. این فیلم سه قصه کوتاه بودکه شاید مطول بیان شده بودند. در قصه کوتاه، شما زمان به چالش کشیدن کاراکترها را ندارید. شما یک موقعیت را در یک نشست مطرح میکنید. موقعیت کاراکترها در هر سه اپیزود اتفاق افتاده بود. در واقع این سه معضل در جامعه شهری اتفاق میافتد. وی در خاتمه تاکید کرد: در طول برگزاری جشنواره با جشنواره همراه بودم و امیدوارم جشنواره در اصفهان بماند.