اخبار آرشیوی
گزارش نشست بررسی شرایط فعلی سینمای کودک و نوجوان/ قطبیزاده: وضعیت اکران فیلمهای کودک وخیم است/ زارعان: نوک تیز پیکان را بسوی تلویزیون گرفتن، فایدهای ندارد/علایی: من تلویزیون را در هر اتفاق ناگواری که در سینما رخ میدهد، تقصیرکار میدانم/ شریفینیا: مشکل این سینما نشناختن ذهن و تفکر کودک است/ بابائیان: بجای آبروداری باید فکری به حال شرایط نابسامان موجود کنیم
به گزارش خبرنگار «نسیم»، نشست تخصصی بررسی شرایط فعلی سینمای کودک و نوجوان با حضور وحید نیکخواهآزاد کارگردان، تهیه کننده و فیلمنامهنویس، علی زارعان مدیر گروه کودکان و نوجوانان شبکه دو، محمدرضا شریفینیا بازیگر، سعید قطبیزاده کارشناس، علیعلایی مجری و جمعی دیگر از سینماگران و اهالی رسانه پنجشنبه شب در سالن کنفرانس چشمانداز نگین هتل کوثر برگزار شد. سعید قطبیزاده در ابتدای این نشست گفت: در دنیا به جز جشنواره جیفونی ایتالیا و جشنواره کودک اصفهان هیچ جشنواره دیگری به طورمجزا به کودک اختصاص ندارد. 20 سال است که بر سر سینمای کودک همه با هم در حال جنگند. برخی مدعی این سینما و برخی منتقد آن هستند. وی افزود: وضعیت اکران فیلمهای کودک وخیم است و حل این مشکل مستلزم بسترسازی است. در ادامه نیکخواهآزاد تصریح کرد: سینمای ما به بودجه دولت وابستگی دارد. در این میان مدیریت فرهنگی مسیری دایرهوار را طی میکند که ابتدای این حلقه مدیریت و سیاستگذاری فرهنگی است. اگر مشکلی در جایی داریم باید به ابتدای این حلقه برگردیم. وی ادامه داد: در این میان حلقه آخر، اکران است که شرایط بسیار نامناسبی دارد. یک مسیر مجزا قبل و بعد از
سینمای کودک وجود دارد که باید تغییر کند. علایی، زارعان را خطاب قرار داد و گفت: من تلویزیون را در هر اتفاق ناگواری که در سینما رخ میدهد، تقصیرکار میدانم. زارعان هم در پاسخ به این انتقاد، جواب داد: رفتار پازلی همه چیز را میتواند اصلاح کند. به طور مثال حمایت تلویزیون از جشنواره فیلم کودک این پازل را تکمیل میکند. نوک تیز پیکان را به سوی تلویزیون گرفتن، فایدهای ندارد. معتقدم سینمای کودک به بازمهندسی و احیای مجدد نیازمند است. وی افزود: قرار است با آیپیمدیا به زودی به یک فرآیند جدید رسانهای برسیم که نوع بروز و ظهور فیلم و تصویر را تغییر خواهد داد. در ادامه این نشست تخصصی، شریفینیا مشکل اصلی سینمای کودک را نبود سرمایهگذار خصوصی و متخصص کافی در این حوزه دانست و گفت: مشکل دیگر این سینما نشناختن ذهن و تفکر کودک است. پس با وجود این همه مشکلات، نباید فارابی را مقصر بدانیم. وی ادامه داد: به طورمثال سال گذشته فروش «اختاپوس» به یک میلیارد رسید اما مجموع پنج فیلم دیگر که همزمان با آن اکران شدند، روی هم 200 میلیون تومان فروش نکردند. ما باید بدانیم بچهها چه میخواهند نه اینکه به فیلمی جایزه دهیم که بچهها در هنگام
نمایش آن در سالن سینما، خوابشان ببرد. در ادامه سعید هاشمی تهیه کننده با بیان اینکه تلاش زیادی کرد تا فیلم خود (تتل و رازصندوقچه) را به این دوره از جشنواره برساند اما موفق نشد، افزود: ما باید حواسمان به رفتارهای قبل و بعد از خودمان در عرصه سینمای کودک باشد. به همین دلیل از علایی میخواهم تا درباره عملکرد چهار سالهشان در فارابی توضیح دهند. این در حالی است که من معتقدم بیشتر فیلمهایی که امسال دیدم برای کودک نبودند و معتقدم مدیرانی که تشخیص دادند این فیلمها مناسب کودک است، اشتباه کردهاند. او ادامه داد: فیلمسازانی داریم که مجموعه فیلمهایشان فروش نداشته است اما باز هم فیلم میسازند. نباید اجازه دهیم کارگردانی که نمیتواند فیلم جذاب بسازد، دوباره فیلم بسازد. بودجه کافی برای ساخت فیلم نداریم در حالی که میتوان از سر و ته کارهای اضافی زد و بودجه تولید را افزایش داد. هاشمی در ادامه گفت: برگزاری جشنوارهای که فیلم خوبی در آن نمایش داده نمیشود، چه فایدهای دارد؟ من از میرعلایی میخواهم تا درباره تولیدات این چند سال اخیر فارابی توضیح دهند. میرعلایی در این باره پاسخ داد: من قصد جواب دادن به این سوال را ندارم و
ترجیح می دهم فقط گوش کنم. علایی مجری برنامه خطاب به میرعلایی گفت: اما از شما جواب میخواهیم. میرعلایی گفت: من اگر جواب دهم صحبت شخصی خواهد شد، البته پس از پایان نشست، مشخص میشود چه حرفهای را نباید میگفتیم. در ادامه این نشست، علی علایی به سخن علی زارعان در این نشست برگشت و گفت: شما نباید از واژه مهندسی و بازمهندسی در خصوص فرهنگ استفاده کنید چون این واژه غلط و تحکمی است. زارعان در پاسخ به علایی گفت: این واژه کاملا درست است اما اگر بخواهیم دراین باره صحبت کنیم، وارد بحث ادبی میشویم که جایش اینجا نیست. شما میتوانید هر کلمه دیگری را جایگزین کنید اما من از مهندسی فرهنگی استفاده میکنم. علایی ادامه داد: همین کلمات هستند که پوست ما را در عرصه فرهنگ کندهاند! قطبیزاده نیز دراین باره گفت: این واژه کاملا دولتی است و استفاده از آن ثمر و فایدهای ندارد. زارعان با بیان اینکه فیلم سینمایی «اختاپوس» را سه بار دیده است، بحث را اینگونه ادامه داد: زمانی که هنوز این فیلم را ندیده بودم، میخواستم سیدجواد هاشمی را ببینم و بگویم شما بهتر است به همان بازیگری خود برسی اما وقتی فیلم را دیدم بابت ذهن بیمار خودم از او عذرخواهی
کردم. این کار کاملا فضای آزمایشگاهی داشت که خوب جواب داد و معتقدم به جای اینکه مدام مسیرمان را تغییر دهیم و به دنبال تقلید از راههای سنتی باشیم، بهتر است همین مسیری را که تازه آغاز شده است و در ابتدا آزمایشی بود، ادامه دهیم. این مدیر تلویزیونی افزود: معتقدم اگر تلویزیون از این فیلم حمایت میکرد، به فروش میلیاردی میرسید و جواد هاشمی هم الان اینجا بود. من به عنوان نماینده تلویزیون میگویم کاش آن زمان که این کارگردان به سختی تلاش میکرد تا ما را راضی کند که تیزرهای بیشتری را به فیلم او اختصاص دهیم، کمکش میکردیم. قطبیزاده با بیان اینکه نمیتوان به کودک امروز در حالی که میتواند «هری پاتر» ببیند، فیلمهای خودمان را ترزیق کنیم، اضافه کرد: معتقدم به جای اینکه افزایش تخصص در سینما داشته باشیم، به دنبال خلق هنرمند هستیم، در حالی که هنرمند به اندازه کافی داریم، اما چند انیماتور فعال و حرفهای در عرصه سینما تربیت شدهاند که توان عرضاندام در سطح جهانی داشته باشند؟ میخواهم بدانم آیا وقتی نمونههای خارجی را با کارهای خودمان مقایسه میکنید، متوجه این میشوید که ما چقدر در این زمینه عقب هستیم و کارهایمان سطحی است؟ وی
با بیان اینکه عنصر جذابیت در فیلم بسیار حائز اهمیت است، اظهار کرد: وقتی ما از یک فیلم لذت ببریم، متوجه میشویم که عنصر جذابیت جدا از موازین آموزشی آن، برای همراه کردن مخاطب، بسیار جذاب است. ما باید خواسته کودک را در نظر بگیریم، در حالی که عموم فیلمهای کودک در ایران برگرفته از خاطرههای خوش خودمان هستند و با تصویر خاطراتمان تنها به دنبال رفع تکلیف هستیم. آیا ما واقعا بچهها را احمق فرض کردهایم؟ اگر دو فیلم کودک ایرانی را در کنار دو انیمیشن هالیوودی در خانه داشته باشیم، کدامیک را برای دیدن ترجیح میدهیم؟ بنابراین، مشکل ما جدا از اینگونه بحثهای مدیریتی، کشف عنصر جذابیت است. زارعان با بیان اینکه قبل از هر اتفاقی برای حل مشکل سینمای کودک باید همه ارگانهای مرتبط با هم هماهنگ شوند، گفت: مثلا اگر قرار است «اختاپوس» ساخته شود، باید تلویزیون از همان ابتدا تعهد دهد که چند تیزر برای این فیلم پخش خواهد کرد. بنابراین باید مدیران با هم هماهنگ باشند نه اینکه هر کسی ساز خودش را بزند. قطبیزاده با بیان اینکه باید سینما را مانند یک کالا نگاه کنیم، اظهارکرد: سینما باید سوددهی داشته باشد چراکه کارگردانها، دیگر در فضای خلاء
کار نمیکنند و در سیر تسلسل و ساخت فیلمهای بیمخاطب، باقی نخواهند ماند. در ادامه داریوش بابائیان تهیه کننده سینما، گفت: فیلمهای بسیاری وجود دارند که براساس رابطه و بیبرنامگیهای موجود، فرصت تولید و نمایش پیدا میکنند. به گفته شریفینیا، آمار فروش فیلمهای کودکی که سال گذشته نمایش داده شدند، 200 میلیون تومان بوده است اما طبق آمار دقیق، فروششان از این هم کمتر بوده و در مجموع 50 میلیون فروختهاند! معتقدم به جای اینکه به فکر آبروداری باشیم باید فکری به حال شرایط نابسامان موجود کنیم. وی با بیان اینکه بسیاری از مشکلات ما، ناشی از مدیریتهای نیمه کاره است، افزود: یکی از مشکلات مهم نمایش و اکران ما، ناشی از مدیریتی است که بر شورای صنفی نمایش حاکم شده است. مسئولان این بخش یا باید تغییر کنند و یا اینکه به تفکر و اندیشهای جدید برسند. بابائیان ادامه داد: اکثر فیلمهای تولید شده در سال گذشته، ورشکسته شدند و حتی اختاپوس هم با وجود فروش یک میلیاردی، نتوانست هزینه سنگین تولید خود را جبران کند. وی معتقد است: بحثهای فوق را باید در تهران ادامه داد تا به نتیجه برسیم و تغییری حاصل شود. امیررضا معتمدی با بیان اینکه اگر فیلم
«ذهن زیبا» را دیده باشید، متوجه خواهید شد کارگردان به تصویر ذهن خود اکتفا نکرده، بلکه به خوبی ذهن دیگران را درک و اجرا کرده است. وی با تاکید بر اینکه پزشکی کودکان، کاری سخت است، ادامه داد: از آنجا که کودکان درد را درک نمیکنند و نمیتوانند تعریفی از آن ارائه دهند، بنابراین پزشک باید قدرت تشخیص درست داشته باشد تا بتواند به درمان برسد. بنابراین معتقدم کارگردانها و مدیران سینمایی نیز باید قدرت خواندن ذهن کودکان را داشته باشند و آنچه را آنها میخواهند، به رشته تحریر و تصویر درآورند. وی ادامه داد: ما متخصصان و انیماتورهای حرفهای داریم، اما اکثرا در ایران نماندهاند در حالی که اگر درست در نخ تسبیح چیده میشدند، آثار خوبی از آنها به جای میماند. به گفته معتمدی، سینمای کودک فردی نیست و باید در آن، از دانش و علم کودکان بهره برد و متناسب با تغییرات نسل جلو رفت. این انیماتور ادامه داد: ممکن است یک فیلم سوژه خوبی داشته باشد اما به دلیل آنکه عناصر جذب مخاطب را ندارد، دیده نمیشود. بنابراین تولید چنین اثری، فایدهای برای سینمای کودک نخواهد داشت. وی با بیان اینکه بخشی از وظیفه تربیت کودکان، با ساخت فیلمها برعهده ما
قرار میگیرد، توضیح داد: بخشی از فیلمهایی که در این دوره از جشنواره دیدم، برای مدیوم تلویزیون مناسبتر است چرا که تلویزیون در تزریق اجباری یک تفکر در ذهن جامعه کاربرد دارد اما در سینما باید جذابیت وجود داشته باشد تا مخاطب با فیلم همراه شود. همچنین علی علایی تاکید کرد: ما اینجا سینمای کودک را بازنویسی میکنیم تا ادای دینی کرده باشیم. زارعان توضیح داد: ما نباید بنشینیم هر سال همین حرفها را تکرار کنیم بلکه باید به مرحله عمل برسیم. یادم هست 15 ساله گذشته هم همین حرفها را در خانه سینما با حضور کیومرث پوراحمد زدیم. ما باید شورایی برای حمایت از سینمای کودک داشته باشیم، یعنی در ابتدا 19 نهاد متناقض و متضاد کنار هم قرار بگیرند. وی باردیگر تأکید کرد: با افزایش تیزرهای تلویزیونی میتوان به فروش خوب رسید. ما باید کار آزمایشی کنیم و بعد، کارهایی را که نتیجه خوبی از آنها حاصل شده است، بهعنوان نمونه ادامه دهیم. زارعان با بیان اینکه ما به اندازه کافی هنرمند و انیماتور خلاق در کشورمان داریم، ادامه داد: ما به اندازه کافی هنرمند در کشورمان داریم پس کاری نکنیم که افرادی مانند مجید مجیدی، کامبوزیا پرتوی و جواد هاشمی را از
دست بدهیم. مدیرگروه کودک و نوجوان شبکه دو رسانه ملی ادامه داد: تنها نهادی که میتواند این وضعیت را سامان دهد، ریاست جمهوری است. رئیس جمهور باید مشاورعالی برای وضعیت کودک و نوجوان داشته باشد. علایی دراین باره گفت: این راه هم جواب نخواهد داد، چرا که با عوض شدن رئیسجمهور ممکن است همه افراد، از جمله مشاور عالی او در حوزه کودک و نوجوان نیز با او بروند.