اخبار آرشیوی
پرونده "لاله" در برنامه هفت/۱- نیکنژاد: آنچه درباره "لاله" گفتهاند بیش از واقعیت به تهمت شبیه است/ از اول هم بودجه را پنج میلیون و ۸۰۰ هزار دلار اعلام کردیم/ براساس سند حرف میزنم نه شایعه؛ نمیدانم ۱۷میلیارد هزینه را از کجا آوردهاند/ شفافیت پروژه از کریستال هم بیشتر است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، در برنامه امشب "هفت" که تا ساعت 2:30 روی آنتن شبکه سه رفت، بخشی به ادامه بررسی پرونده فیلم سینمایی "لاله" به کارگردانی اسدالله نیکنژاد اختصاص یافت. در همین رابطه نیکنژاد با حضور در این برنامه پیرامون شرایط قبل و بعد این فیلم گفت: - آنچه درباره "لاله" گفتهاند بیش از واقعیت به تهمت شبیه است. نه تنها از بیرون و رسانهها که در داخل پروژه نیز همین حواشی نیز رخ میداد. برای اینکه اعتقادات مرا مسخره کنند حتی اسکلت هم درون رختواب من قرار دادند. من همه کسانی که از بیرون و چه داخل مرا اذیت کردند، میبخشم. - حدود 30 سال در آمریکا زندگی کردم و درس خوانده ام. بدنبال تجربه بودم در صنوف مختلف سینما و این نگاه منفی به مملکتم را میدیدم. در چنین جوی میدیدم که چگونه به ناحق دررابطه با مملکت و نظام من با سابقهای چندهزارساله برخورد میکردند. - من به لحاظ مالی و تکنیک فیلمسازی مشکلی ندارم. با این تفاسیر دنبال سوژهای بودم که بتوانم مقابل این جریان قرار بگیرم. سخنرانی رئیس جمهور قبلی باعث شد که کلیمیهای هالیوود که قرار بود با ما همکاری کنند درباره فیلم سینمایی برگرفته از نقاش ایرانی، کنسل شود تا
اینکه به سمت "لاله" آمدم. رایت را فراهم کردم و شروع کردم به نوشتن. - متأسفانه در 30 سال اخیر آنچه که درسینمای هالیوود و اروپا ساخته اند خلاف و غیرواقعی از چهره ایران بود. - این طرح را به موسسه فیلمسازی آمریکایی هم دادم ولی چون با نگاهشان مخالف بود همکاری نکردند. بعدها به سمت کمپانیهای درجه دو رسیدم. کم کم به من تأکید کردند با این نگاه باید از خود ایران برای ساخت کمک بگیرم. - دوستان من در ایران از جمله آقای طالبزاده و حسینی نژاد هم فیلمنامه را خواندند و توانستند موافقت از ارشاد بگیرند با تحویل فیلمنامه. بعد با جواد شمقدری صحبت کردم اما نتوانستیم در ایران بودجه را فراهم کنیم تا یک سالی گذشت. - از ژانویه 2007 تا الان برای این پروژه مشغول کار و رایزنی هستیم. فیلم را به فارابی انتقال دادند تا دوباره خوانده وبودجه اش تأمین شود. طرح توجیه اقتصادی را به انان دادم. گفته های آقای طباطبایینژاد(مدیر مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی) در حد حرف است نه واقعیت. - فارابی قراداد را از من گرفته اند و بعد از تقریبا دو ماه نظرات خودشان را درباره "لاله" به من اعلام کردند. بنیاد فارابی 19 تیرماه 89 ایمیل زدند واعلام کردند منتظر
قراداد هستیم و من هم برایشان فرستادم تا نظرات اصلاحی را اعلام کنند. در نهایت منجر به توافق شد که کلیه هزینه ها را برعهده بگیرند و 350 میلیون را براساس توافق بعنوان پیش پرداخت به من دادند. قرار بود سرمایه گذار خارجی هم اضافه کنیم اما این اتفاق نیفتاد. - اگر من استعفای خودم را از داوری جشنواره دادم با مشورت گروهی از سینماگران خانه سینما؛ چون دیدم بحث جناح بندی در سینمای ایران زیاد است درحالیکه من اهل این بحثها نیستم. - قرار بود شرکت نور کانادا دیگر ارتباطی با فارابی نداشته باشد و خودمان ثبت کردیم شرکتی را برای فیلم "لاله" و این با اطلاع دوستان حاضر در ایران بود. - رقم اولیه بودجه ساخت لاله را 5میلیون و 800 هزار دلار اعلام کردیم. با این بودجه وارد همکاری با فارابی شدیم. من عادت کرده ام به تهمت و شایعه و افترا بعد از 3سال. به من چه که بقیه و دوستان چه میگویند؛ من که نمیتوانم جلوی کسانی که با ذهنیت خاصی دنبال خرابکاری هستند حرف بزنم. حرف من برحسب قرارداد وتوافق است. - شفافیت این پروژه از کریستال هم بیشتر است. با کسانی که یک سال ونیم بعد اخراج، علیه من حرف میزنند چه میتوانم بکنم. برای من حرف آنان مهم نیست. ثبت
حقوقی این فیلم به نام شرکت درایو هست که من پرزیدنت آن هستم. مدیر فعلی مرکز گسترش بدون دیدن این قرارداد و دلایل من با مشورت با دوستانی خاص، حرفهایی ناصحیح درباره پروژه زدند. - در مورد دیدار اولیه با آقای شمقدری هم بگویم؛ وقتی رئیس جمهورسابق به آمریکا آمدند من هم همراه 800 نفر دیگر ایرانیها به ضیافت شام ایرانی ها رفتم. به هرحال رئیس جمهور ممکلت آنجاست وباید احترام بگذارم. من در همان مهمانی شام آقای شمقدری را دیدم که گفتند چرا در ایران کار نمیکنی این فیلم را. بعد از آن ماجرا فیلم را برای ایشان فرستادم. - اقای سبط احمدی(تهیه کننده اولیه کار) دو ماه(تیر و مرداد) دفتر گرفتند و مسئولیت را به او منتقل کردند. قرار بود در آن زمان بنابر ارتباطم بازیگر خارجی را هم بیاورم. قرار بود نقش مربی "لاله" را رابرت دنیرو برعهده بگیرد. موافقت خودش را اعلام کرد و برای 24 روز 2میلیون دلار درخواست کرده بود. مرکز گسترش خواستند بازیگر خارجی را که بحث رابرت دنیرو پیش آمد. - اینقدر در پشت جریان این فیلم دمیدند که اسپانسر داخلی هم پشت ما را خالی کرد. دنیرو که نشد برای جذب بازیگر به لندن هم رفتم اما در آن زمان کم کم عذر گروه مرا در ایران
میخواستند. از اسفند تا شهریور که به مرکز گسترش رفت، در طول این زمان هیچ کس مدیریت نکرد این پروژه را و وقت نگذاشتند. - کسانی درباره رقم و قراداد بازیگران حرف میزنند که کینه به من و فیلمم دارد. اگر قرارداد دارند بیاورند و اعلام کنند و بگویند من این رقم 100 میلون را برای سه روز و سه پلان به بازیگری مثل نیکی کریمی با این ارقامی که شایعه کردهاند، داده ام. - نمیدانم این اطلاعات غلط را چه کسی به مسئولین سینمایی و فرهنگی میدهند. خانم پروانه پرتو(تهیه کننده دوم کار) حدود 5میلیارد کار کرد و هنوز 3میلیارد آن باید باقی مانده باشد. 20 درصد پروژه ساخت با 40 درصد بودجه باقی مانده و با این روند اولین فیلمی است که چنین رقم دقیقی ارائه میدهد. - میگویند 17 میلیارد خرج شده اما من رقمی این چنین ندیده ام تاکنون که برخی مسئولین سینمایی میگویند. مالکیت برای خود مرکز است اما مسأله بحث حقوقی است که جنبه بین المللی دارد. 12 بار پس از این ماجرا تماس گرفتم با آقای مدیر فعلی مرکز گسترش به من وقت ندادند. به دفتر آقای ایوبی و مشاورشان زنگ زدم اما توجهی نکردند. - من اطمینان کردم به گفته مسئول سینمایی و جلو رفتم اما امروز برخی تظاهر به
بیت المال میکنند. بعد از 6سال دوندگی و 6میلیارد هزینه تنها 25 درصد از کار باقی مانده است. اگر فیلمبرداری را ادامه ندهیم تا چند روز آینده بیشتر متضرر میشویم. اگر نمیخواهند فیلم ساخته شود من قرار نیست جوابگو باشم. خودشان جواب مردم را بدهند.