اخبار آرشیوی
نقد فیلم سینمایی "گناهکاران" در برنامه هفت//درستکار: فیلم شیک و سرگرمکنندهای به نظر میرسد اما بعنوان یک فیلم پلیسی انتظارها را برآورده نکرده/ "گناهکاران" برای سینمای ما خوب اما کم است/ صلح جو: این فیلم میتواند یک نمونه متفاوت در سینمای پلیسی باشد
به گزارش خبرنگار «نسیم»، رضا درستکار در نقد "گناهکاران" ساخته فرامرز قریبیان گفت: - فرامز قریبیان جز معدود سینماگران ایرانی است که جایگاه تثبیت شده و استثنایی دارد؛ چیزی که در مورد بازیگران جوان الان کمتر چنین رویه ای دیده میشود. - "گناهکاران" بهترین فیلم قریبیان در حوزه کارگردانی است بویژه فیلمی پلیسی که در سینمای ما گم شده است. ما اصلا فیلم پلیسی نداشتیم. بنابراین جسارت او در این حوزه قابل ستایش است. اگرچه انتظارها از او با "گناهکاران" برآورده نمیشود. بخشی از این ضعف هم به نویسنده فیلم نیز برمیگردد. - خیلی عجیب است که همه ما چه مدیر، خودی، غیر خودی و روشنفکر انتظار داریم که سینما راجع به مسائل ما حرف بزند و حرف ماها را بزند؛ این انتظار به حق یا ناحق جز در کشور ما، در جامعه دیگری دیده نمیشود. - از طرفی ما سینمای حرفه ای هم نداریم بنابراین در عمل و نتیجه که فیلم باشد، این توقع برآورده نمیشود. سینمای پلیسی در ایران موفق نبوده است. تنها ویژگی و تفاوت "گناهکاران" در خلق شخصیت رامبد جوان است. در مجموعه "گناهکاران" برای سینمای ما خوب اما کم است. - قواعد ژانر پلیسی بطور منظم در فیلم آمده و کار شیک و سرگرم
کننده ای به نظر میرسد ولی توقع را برای مخاطب برآورده نمیکند. باید بدانیم که تماشاگر همیشه در فیلمهای پلیسی باید عقب تر از قصه نگه داشته شود وگرنه باخته است. - نقطه قوت "گناهکاران" شخصیت کارکتر رامبد جوان است. با این حال توقع ما بالاست و با این فیلمها ارضا نخواهد شد. طهماسب صلح جو، دیگر منتقد حاضر در برنامه شب گذشته پیرامون این فیلم سینمایی گفت: - نظارت آشکار و بسیار سرسختانه ای که سیستم پلیسی اعمال کرده، باعث شده که فیلمهای این ژانر رشدی نکنند. با این حال "گناهکاران" را با وجود این محدودیتها یک نمونه متفاوت در سینمای ایران میدانم. - به این اثر علاقه دارم چون حرفهایی هم در لایه های کار قابل ارائه دارد. الگویی کلاسیک دارد در قهرمان پروری و سیر روایت داستان. شخصیت فیلم نیز شخصیت تازه ای است. - عنصر گره افکنی و گره گشایی در این فیلمها جای کار و تعادل دارد درحالیکه "گناهکاران" گره زیادی را ایجاد کرده اما میخواهد یک جا همه را باز کند. این همه ابهام، مخاطب را گیج میکند و ضعف دراماتیک فیلم است. - قرار نیست سینمای حرفهای چیز عجیب و غریب باشد؛ اینکه بگوئیم نداریم؛ مبالغه است. بهتر است که بگوئیم نصف ونیمه است نه
اینکه نداریم. سینمای حرفه ای را با تکینک و ساختار فیلم اشتباه نگیریم.