اخبار آرشیوی

کدخبر: 690322

نشست خبری آلبوم موسیقی "راز اشک"/۱- انصاری، آهنگساز: آثار آلبوم، اجرای موسیقی دهه ۴۰ با فرم امروزی است/ نباید اجازه داد موسیقی به سمت اجرای تکنیک صرف و اجراهای نمایشی برود/حاجیلو، خواننده: سعی کردم مدل آواز سنتی را متناسب با شعر نو به کار گیریم

به گزارش «نسیم»، نشست خبری گروه پدیدآورنده آلبوم "راز اشک" با حضور مزدا انصاری، آهنگساز، مهرشاد حاجی‌لو خواننده، علی غزنوی و فرزاد دهقان تهیه کنندگان و مدیران شرکت "پژواک روزگار معاصر" شب گذشته، شنبه برگزار شد، در ابتدای این نشست مزدا انصاری با اشاره به شیوه آهنگسازی‌اش در این آلبوم گفت: در سال‌های گذشته نگرشم را در شیوه موسیقی "گلها" متمرکز کرده و با اینکه سبک‌های دیگر را نیز تجربه کرده‌ام، اما ترجیح می‌دهم فعالیتم را در موسیقی گلها متمرکز کنم. در آلبوم "راز اشک" نیز شیوه خودم را براساس موسیقی "گلها" انتخاب کردم. انصاری با اشاره به قطعات این آلبوم گفت: این آلبوم حاصل تلاشی است که سال گذشته انجام دادیم و 3 ماه ضبط این آلبوم طول کشید و امسال با آقای غزنونی برای انتشارش به توافق رسیدیم. چند قطعه در این آلبوم را به بازسازی قطعات قدیمی اختصاص داده‌ام و دو قطعه دیگر را نیز خودم آهنگسازی کرده‌ام. وی با اشاره به حضور اردشیر کامکار برای همنوازی آواز در این آلبوم اظهار کرد: اردشیر کامکار که از دوستان نزدیک من است دعوت ما را پذیرفت تا تکنوازی یک بخش آوازی را در این آلبوم برعهده داشته باشد. این آهنگساز در ادامه با اشاره به اجرای آلبوم "راز اشک" در دو بخش آواز اصفهان و دشتی، گفت: آلبوم راز اشک در دو بخش دشتی و اصفهان تنظیم شده است. در بخش آواز اصفهان قطعات "سودازده" اثر نصرالله زرین‌پنجه، وداع یار با آهنگسازی عبدالحسین برازنده و "راز زندگانی" با آهنگسازی خودم قرار گرفته است. در بخش دشتی نیز یک تصنیف قدیمی را به نام "هستی و ناله بی‌اثر" با شعری از رهی معیری در دو بند اجرا کرده‌ایم و قطعه "مفشان اشک" با آهنگسازی خودم نیز خوانده شده است. شعر قطعات "راز زندگانی" و "مفشان اشک" را محیا ستوده نیا سروده است. در ادامه این نشست مهرشاد حاجیلو خواننده آلبوم "راز اشک" درباره فضای آوازی به کار گرفته شده برای قطعات آوازی گفت: در این آلبوم دو فضای آوازی متفاوت را تجربه کردم. نخست آواز اصفهان با شعر سعدی که فضایی سنتی‌تر و قدیمی داشت و سپس آواز دشتی با شعری امروزی سروده محیا ستوده‌نیا که با کمک آقای انصاری توانستیم تلفیقی از فرم امروزی و فرم قدیمی آواز را برای آن ایجاد کنیم. حاجیلو با اشاره به فرمی که در آواز دنبال می‌کند اظهار کرد: این نخستین آلبوم رسمی من است. فرم آوازی که من دنبال می‌کنم نزدیک به سبک استاد شجریان است چون سبک او را کامل‌ترین سبک آوازی می‌دانم. در بخش دیگری از این نشست مزدا انصاری در پاسخ به پرسشی درباره چگونگی پرداختنش به فرم قدیمی موسیقی "گلها" گفت: این یک الزام نیست که هر چیز کهنه‌ای بد و هر چیز نویی حتما خوب باشد. موسیقی گل‌ها سبک خاصی از موسیقی چندصدایی در ایران به شمار می‌رود و تنها ساز مضرابی که به ارکستر گل‌ها اضافه شد ساز تار بود و از میان سازهای کوبه‌ای نیز تنها تنبک حضور داشت. من این ترکیب را دست نزدم اما به سازها شخصیت دادم. وی ادامه داد:‌ آثار من اجرای موسیقی دهه 40 با فرم امروزی است. خیلی‌ها در عصر ما به این نوع موسیقی علاقه‌مندند. این آهنگساز موسیقی کشورمان درباره راهی که برخی از جوانان موسیقی ایرانی در پیش گرفته‌اند، اظهار کرد: شوق و اشتیاق جوانان ما نیاز به زمان دارد. من هم 20 سال پیش دوست داشتم آثارم را شلوغ بنویسم اما الان ساده نوشتن را ترجیح میدهم و به نظرم این شلوغی و شور و شوق با آرامش همراه خواهد شد، البته نباید اجازه داد موسیقی ما سمت اجرای تکنیک صرف و اجراهای نمایشی برود. در ادامه حاجی‌لو نیز درباره شیوه آوازی که در بخش دشتی این آلبوم برگزیده، گفت: در این بخش شعر نو را برای خواندن انتخاب کردیم و سعی کردیم مدل آوازی با تحریرهای کم را متناسب با شعر نو به کار بگیریم. مزدا انصاری درباره نوع ارتباط هنرمند‌ها با مردم زمانه خود گفت: هر کسی با شیوه خودش باید با مردم ارتباط داشته باشد. استاد پرویز کلانتری از دوستان عزیزمن، همیشه می‌گفت: "تو کارت را بکن مخاطبت را پیدا می‌کنی". هر کسی باید کار خودش را بکند نباید به دنبال تقلید از سایراساتید بود. من ترجیح می‌دهم با شیوه و احساس خودم پیام خودم را به مخاطب منتقل کنم. انصاری درباره چگونگی ضبط قطعات آلبوم راز اشک گفت: ما این آلبوم را در استادیو ضبط کردیم اما حمید متبسم در سال‌های گذشته آلبوم سیمرغ و پردیس را به صورت زنده در سالن رودکی ضبط کردند که به نظرم تجربه خوبی بود و ممکن است من هم در کارهای بعدی بخواهم ضبط زنده بر روی صحنه را تجربه کنم. انصاری درباره ضبط استودیویی و ضبط صحنه‌ای یک آلبوم موسیقی اظهار کرد: به طور حتم ارکستری که به صورت یکجا اجرا می‌کند احساس بهتری دارد و نتیجه کار نیز بسیار بهتر از آب درمی‌آید. اما این امر به توانمندی نوازندگان نیز نیاز دارد. من به طور جدی در فکر این هستم که برای کارهای بعدی حتما از اجرای زنده برای ضبط آثارم استفاده کنم.
ارسال نظر: