اخبار آرشیوی
شهریار زرشناس در درسگفتار نقد ایدئولوژیهای مدرن: نشانههای تفکر پسافلسفی غرب، نمایانگر یک اتفاق در دل این تاریخ است که میتوان آن را سقوط مدرنیته و تاریخ خداگریز غرب دانست/ نگاه داروینیستی و حیواناقتصادی دانستن انسان، شاکله سراسر علوم انسانیاجتماعی مدرن است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، شب گذشته در ادامه سلسله درس گفتارهای نقد ایدئولوژی های مدرن به بررسی تفکر پسافلسفی غرب پرداخت. شهریار زرشناس در ابتدای این جلسه گفت: هر یک از تاریخ های شرق، غرب و دینی یک سری ظهورات تفکری داشتند که این ظهورات می خواستند وجه نظری آن تاریخ را بیان کنند، تاریخ غرب نیز همین وضع را دارد. وی افزود: در وجه نظری، تاریخ غرب با تفکری شروع می شود که اصلی ترین مشخصه آن، نیست انگاری ولایت الهی است. اگر نامی بر این تفکر بگذاریم بهتر می توانیم آن را مورد بررسی قرار دهیم که در اینجا نام "متافیزیک" را برای این تفکر بر می گزینیم؛ نامی که در خود غرب نیز ریشه دارد و اولین بار برای آثار ارسوط به کار رفت و پس از آن نیز مورد استفاده قرار گرفت. این عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با بیان این که در تفکر متافیزیکی یک چیز اصل است و آن هم تفکر "نیستانگاری ولایت الهی" است ، اضافه کرد: تفکر متافیزکی دوره های مختلفی داشته است این دوره ها از دل یکدیگر ظهور می کنند و ویژگی مشترک همه این دوره ها این است که به اصالت تاریخ غرب یعنی همان نیست انگاری ولایت الهی،
پایبند هستند. وی در تبیین این دسته ها گفت: اگر بخواهیم دسته بندی اجمالی برای سیر تطور تفکر متافیزیکی بیان کنیم می توانیم پنج دسته کلی ذکر کنیم: - تفکر متافیزیکی هومری هزیودی (قرن هشتم قبل از میلاد) - تفکر متافیزیکی طبیعت انگار طالسی ( قرن هفتم قبل از میلاد) - تفکر متافیزیکی سوفسطایی (قرن ششم و پنجم قبل از میلاد) - تفکر متافیزیکی فلسفی (آغاز به سقراط و اوج گرفتن با ارسطو قرن 4و 5 قبل از میلاد): در این عصر اتفاقی بزرگ رخ می دهد و فیلسوفان به این نتیجه می رسند که برای حفظ عالم یونانی غرب باید راهی جدید را در پی بگیرند و پس از آن بود که سیستم منطقی و فراگیر برای توضیح عالم شکل می گیرد. - تفکر متافیزیکی پسافلسفی زرشناس ادامه داد: به نظر می رسد نفس مدبر تاریخ غرب بیشترین ظهور خود را در فلسفه می دیده است. تاریخ غرب مدرن نتیجه بسط تاریخ فلسفه است چرا که بعد از ارسطو تمام تاریخ غرب به فلسفه پیوند خورد. وی افزود: با به تمامیت رسیدن مدرنیته، فلسفه به طور تام و تمام به پایان می رسد زیرا فلسفه قصد دارد یک تصویر فراگیر از عالم بر مبنای یک نظام مفهومی ارائه دهد و هدف این تصویر نیز، محقق کردن نسبت نیست انگارانه غرب است ولی
ما بعد از هگل تفکری نمی بینیم که قصد و توان توضیح همه چیز را داشته باشد. استاد فلسفه غرب بیان داشت: تفکر پسافلسفی چند خاصیت دارد که همگی نشان می دهد اتفاقی در حال رخ دادن است که این اتفاق را می توان سقوط تاریخ غرب دانست. به گزارش خبرنگار «نسیم،» زرشناس در این نشست با بیان این که آغاز تفکر پسافلسفی غرب را می توان در کی یر که گورد و شوپنهاور دانست و پس از این دو بود که دوران پسافلسفه آغاز شد، گفت: تفکر پسافلسفی غرب گرایش های مختلفی نظیر پراگماتیسم، اگزیستانسیالیسم سارتر، مکتب فرانکفورت، پست مدرنیسم، فلسفه تحلیلی و فلسفه زبان و هرمنوتیست ها داشت که همه این گرایش ها دارای ویژگی های مشترکی بودند. وی افزود: این گرایش ها همگی از سیستم سازی گریزان هستند، به منطق ارسطویی توجه چندانی ندارند، از بحث های مابعدالطبیعی فلسفه گریزانند، شدیدا معطوف به عمل هستند، متوجه مسائل انسانی می باشند، به شدت قابلیت این را دارند که به ایدئولوژی های پیوند بخورند و شدیدا نیز به علوم انسانی و ادبیات نزدیک می شوند. زرشناس در انتها بیان داشت: این ویژگی های گرایش های مختلف تفکر پسافلسفی علائم یک حیات پریشان و رو به احتضار است. این مسیر بدون
تردید به نابودی غرب منجر می شود امثال نیچه و هایدگر نیز به دنبال این بودند که تاریخ غرب را از این وضعیت نجات دهند.