اخبار آرشیوی
نشست خبری نمایش "بین خودمان باشد"/ دشتآرای، کارگردان: در این نمایش ۱۷ جوان و نوجوان حرف دل خود را آنهم واقعی بر زبان میآورند؛ تئاتر ما به همراهی نیروهای جوان و باتجربهها نیاز دارد/ فارسی، نویسنده: بیشتر بازیگران این اثر تجربه بازی در تئاتر را ندارند
به گزارش خبرنگار «نسیم»، آروند دشت آرای کارگردان این نمایش در نشست خبری خود در سالن کنفرانس تئاترشهرگفت: - نمایش "بین خودمان باشد" از این منظر ویژه است که در آن 17 جوان و نوجوان حرفهای دل خود را آن هم واقعی بر زبان می آورند. آن هم حرف هایی که دیدن و شنیدن آنها جالب بوده و برای مخاطبان تازگی دارد. - این چنین نمایش هایی بسیار معدود است و کمتر اجازه می دهند که حرف هایی اینچنینی بر زبان آورده شود آن هم در قالب یک تئاتر. - برای اینکه این 17 جوان و نوجوان به یک برنامه مدیریتی و خودباوری برسند آنها را به مدت 1 ماه رها کردم تا آنها خود کارگردانی و سازماندهی را بر عهده بگیرند که این عمل من تاثیر مهمی در انجام و تداوم کارهایی مشارکتی به این شکل دارد. - همکاری و فعالیت کارگردانهای با تجربه با گروههای تئاتری تازه کار برای تئاتر کشور بسیار خوب است. در حقیقت جریان ساز است و اگر بتوانیم این جریان را حفظ و ساماندهی کنیم دستاوردهای بزرگی را برای تئاتر کشور خواهیم داشت. - اینگونه سخن گفتن 17 نوجوان و جوان در این نمایش صداقت و جسارتی بالا می خواهد که بازیگران باید دارا باشند. - باقری(نویسنده) 17 متن درخشان را در تعامل با این
17 جوان و نوجوان به رشته تحریر درآورده و برای این منظور وقت بسیاری را به آن اختصاص داده است. - در این نمایش با جسارت بچه های حاضر در آن رازهای آنها بیان می شود و در این بین این رازها و مشکلاتی که بیان می کنند در حقیقت همان مشکلات ماها در جامعه است گه از زبان آنها بیان می شود. - ما در حوزه تئاتر به افرادی احتیاج داریم که انگیزه و استعداد دارند نه پول. وظیفه دولت است که از هنرمندان و جوانان مستعد حمایت کند گرچه فعلا که ماها این وظیفه را به دوش میکشیم. - من و گروهم از اصلیترین افرادی بودیم که پایه ساخت تالار حافظ را گذاشتیم اما نه تنها حمایتی ندیدیم بلکه بیشتر هنرمندان هم منتقد ما شدند. یک خسته نباشید هم به ما نگفتند. تنها فردی که از من تشکر کرد پژمان جمشیدی بود. - خوشحالم ظرفیتی ایجاد کردیم تا گروه های تئاتری امکان اجرا در مکانی جدید را نیز بیابند. کاش یک نفر از بنیاد رودکی نیز در اینجا پاسخگوی حرفهای ما بود. - همیشه دغدغه کار با جوانان و آموزش رایگان به آنها را داشته ام. در همین راستا نیز سال 90 کارگاه های آموزشی بدون آزمون ورودی را راه انداخته ایم. در ادامه این نشست نیز فارس باقری نویسنده، گفت: - فرآیند
بسیار سخت و کشنده ای برای نگارش این نمایشنامه طی شده و برای این منظور از ایده های ساده شروع کردیم. - سپس از وضعیت پیرامون این جوانان و نوجوانان بهره بردیم و در گفتگوها و بحثهایی که با آنها داشتیم درمورد وضعیت شخصی، جامعه و روابط اجتماهی آنها بحث کردیم. حتی در گفتگوهای ما با آنها از ایده های آنها نیز بهره بردیم. - از روش آزمون و خطا در گفتگو و یادداشت برداری پیرامون افکار آنها استفاده کردیم و متن های بدست آمده را به طور کل تغییر داده و در این نمایشنامه استفاده کردیم. - نکته دیگر اینکه بیشتر بچه هایی که در این نمایش بازی می کنند تجربه بازی در تئاتر را ندارند. متن نمایش از راه آزمون و خطاهای فراوانی بدست آمده که مخاطبان آن را خواهند دید. - این نمایش کاری است که باید دیده شود و مخاطب هم بایستی در مورد آن نظر بدهد تا ببینیم که کار به چه صورتی درآمده است. - در این نمایش سعی کرده ایم که مخاطبان و بازیگران نمایش در یک سطح قرار داشته باشند و حتی به همین منظور از نور و تابش آتن نیز به طور مساوی مابین مخاطب و تماشاگر استفاده کرده ایم. همچنین پگاه طبسی نژاد مشاور کارگردان نیز در سخنانی گفت: یکی از ویژگی های این نمایش
این است که یک سال و نیم طول کشید تا برای اجرا آماده شود. - این نمایش و نوع تهیه و اجرای آن اتفاق مهمی در تئاتر کشور است. به خاطر میانگین سنی بازیگران آن هم لازم است تا بیشتر این نمایش حمایت و پشتیبانی شود. - دیدن و دیده شدن اتفاقی است که در این نمایش روی می دهد. این اجرا مابین پرفورمنس آرت و نمایش است. در حقیقت اتفاقی مابین دیدزدن و دیده شدن است. - ویژگی های برتر این گروه نسبت به سایر گروه های تازه کار تسلط آنها بر کارگردانی و سازماندهی در کنار بازیگری است. امیدوارم که شیوه کار و فعالیت آنها الگویی برای سایر گروههای تازه کار در کشور شود. - جوانان و نوجوانانی که در این نمایش حضور دارند هر روز در اجراها با بخشی از زندگی خود روبرو می شوند. زیرا انها خود آزادانه خواستند در این چنین نمایشی به بیان روان و افکار پنهان خود بپردازند.