اخبار آرشیوی
نقد و بررسی کارنامه ۲۰ جلدی دائرةالمعارف بزرگ اسلامی/۱- سرپرست دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: تاکنون ۲۰ جلد فارسی، هشت جلد عربی و چهار جلد انگلیسی از دائرةالمعارف بزرگ اسلامی منتشر شده است/ دائرةالمعارف اسلامی تا مجلد ۴۰ ادامه خواهد یافت
به گزارش خبرنگار «نسیم»، سید کاظم موسوی بجنوردی گذشته در مراسم نقد و بررسی کارنامه 20 جلدی دائرة المعارف بزرگ اسلامی که در محل انجمنهای علمی حوزه علمیه برگزار شد اظهار داشت: - مرکز دائرة المعارف اسلامی در اسفندماه سال 62 با هدف نگارش کتابهای مرجع تاسیس شد. در آغاز گفته میشد این کار در ایران شدنی نیست و دلیل آنها فقدان منابع تحقیق و نیز نبودن متخصصان دائرة المعارفنویسی در ایران بود. - دائرة المعارفنویسی در ایران دارای پیچیدگیها و مشکلات خاص خودش است و خاورشناسان نیز کمتر مایل به همکاری با ما بودهاند؛ برای جمعآوری منابع خاورشناسی تلاش زیادی صورت گرفته و در حال حاضر دائرة المعارف بزرگ اسلامی به سه زبان در حال انجام است. - ترجمه به انگلیسی در خارج از کشور صورت میگیرد ولی نظارت و ویرایش نهایی بر عهده محققان مرکز در داخل ایران است. - هفت دائرة المعارف دیگر از جمله دانشنامههای خلیج فارس، تهران، ایران باستان، حقوق، ایران و فرهنگ فولکلور مردم ایران با 3 هزار عنوان در این مرکز در حال نگارش هستند. - تاریخ جامع ایران نیز تاکنون در 15 جلد و پس از 11 سال فعالیت اساتید و محققان برجسته که تعداد آنها به بیش از 200
نفر میرسد منتشر شده است و فهارس آن نیز شامل یک جلد خواهد بود. 10 جلد از دانشنامه تاریخ جامع ایران مربوط به ایران باستان و پنج جلد نیز به دوران پس از ورود اسلام باز میگردد. بر اساس این گزارش در ادامه این مراسم حجتالاسلام محمد کاظم رحمان ستایش از پژوهشگران حوزه دین اظهار کرد: مدخل حدیث در جلد بیستم با بحثی در مورد واژه حدیث شروع میشود که بسیار جالب توجه است؛ در مورد سابقه حدیث در ادیان نیز میتوان مطالب خوبی را مطرح کرد و به عقیده من میتوان این سابقه را پیگیری کرد. - مذهب تشیع به مذهب امامیه مشهور بوده و نامیدن اهل سنت به عامیه در دوران معاصر شاید صحیح نباشد زیرا به مذهب تشیع خاصه گفته نمیشود بنابراین بهتر است هر یک از مذاهب اسلامی را با نام خودش بنامیم. - عنوان حدیث در سه سده نخست اسلامی در مدخل حدیث جلد بیستم دائرة المعارف بزرگ اسلامی به گزارش تألیفات یا همان احادیث ائمه اطهار(ع) میپردازد که تا امام صادق(ع) ادامه یافته و امامان بعدی در بخش دیگری مورد توجه قرار گرفتهاند در حالیکه همه ائمه اطهار(ع) در سه سده نخست زندگی کردهاند. - امالیها املاءهایی هستند که اساتید میگفتند و شاگردان مینوشتند که در
اینجا نویسندگان عمدتاً همان گویندگان کلام نیستند و وقتی به عنوان مثال گفته میشود شیخ طوسی نویسنده امالی طوسی است این سخن صحیح نیست زیرا پسر او این کتاب را به رشته تحریر در آورده است.