اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، حسین پارسایی مدیر کل اسبق اداره هنرهای نمایشی گفت: برگزاری جشنواره‌ی فجر سال‌هاست که به طور نانوشته و نادانسته به ساختاری دست پیدا کرده که همچنان هم بر اساس همان معیار و الگو حرکت می‌کند. پس اگر بنیان ساختار اجرایی برگزاری جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر ضعیف است، این ضعف هیچ ربطی به دبیر جشنواره ندارد. وی ادامه داد: در واقع همواره برگزاری جشنواره تئاتر فجر به عقبه‌‌ی خود گره خورده که وابسته به بخش اداری اداره کل هنرهای نمایشی است و از آنجایی که این جشنواره از بودجه‌ی دولتی تغذیه ‌می‌شود لذا همواره در زیر سایه‌ی مدیر کل اداره‌ی هنرهای نمایشی برگزار می‌شود. پارسایی افزود: البته در یک دوره‌ای جشنواره از مرکز هنرهای نمایشی وقت، خارج شد؛ چرا که قصد این بود تا رییس مرکز نتواند اعمال نظری در برگزاری جشنواره داشته باشد. اما مگر می‌شود جشنواره‌ای که از بودجه‌ی دولتی تغذیه می‌شود، از بدنه‌ی خود جدا شود؟ این تجربه، شکست خورد و برگزاری جشنواره تئاتر فجر دوباره به چهارچوب و مقررات سابقش بازگشت و اکنون نیز چنین برگزار می‌شود. این کارگردان تئاتر، انتظار هنرمندان از جشنواره‌ی فجر را کسب اعتبار بین‌المللی آن دانست و اظهار داشت: یکی از انتظارات هنرمندان ما از جشنواره‌ی فجر، ارتقاء کیفیت بخش بین‌الملل آن است. اما با توجه به ساختار برگزاری جشنواره، هیچ وقت نمی‌توان مدعی شد که تئاتر فجر از تمام ظرفیت بخش بین‌الملل خود استفاده کرده یا خواهد کرد. چرا که برای این منظور باید ابتدا جشنواره در چهره‌ی واقعی بین‌المللی خود ظاهر شود یعنی اول باید تمام کمپانی‌های تئاتر دنیا جشنواره‌ی تئاتر فجر را به رسمیت بشناسند و فراخوان آن را در تقویم خود بگنجانند تا بتوان آن را یک جشنواره‌ی بین‌المللی معتبر دانست. این مدرس دانشگاه یادآور شد: یادمان باشد که گروه‌های بزرگ تئاتر دنیا معمولا برنامه‌های خود را از 2 سال قبل می‌بندند و وقتی دبیر جشنواره‌‌ی تئاتر فجر سال به سال عوض می‌شود و برنامه‌هایش دچار تغییرات می‌گردد، چطور می‌توان نمایشی را برای دو سه سال آینده به فجر دعوت کرد؟ وی خاطرنشان کرد: دبیرهای دو جشنواره‌ی معتبر جهان یعنی آونیون و ادینبرو بیش از 10 سال است که ثابت هستند و برنامه‌ریزی آن‌ها چنان منظم و دقیق است که از حدود هفت ماه قبل از برگزاری جشنواره بلیط‌های جشنواره‌شان پیش فروش می‌شود اما آیا از جشنواره‌ی تئاتر فجر می‌توان چنین انتظاری داشت؟ پارسایی بزرگترین مشکل برگزاری جشنواره‌ی تئاتر فجر را عزل و نصب‌های مداوم و کوتاه بودن دوره‌‌های مدیریتی عنوان کرد و تصریح کرد: تئاتر فجر احتیاج به دبیری با درایت، با تجربه و دلسوز و البته ثابت دارد که بتواند برای چهار سال آینده نیز ‌برنامه‌ی منظم داشته باشد. وی اضافه کرد: باید دبیر جشنواره بتواند برای چهار سال آینده‌ی تئاتر فجر، گروه‌های مورد نظر خارجی خود را انتخاب و دعوت کند تا آن گروه‌ها نیز بتوانند تولیدات خود را با معیارهای فرهنگی ما منطبق کنند. چراکه اساسا مختصات فرهنگی ما فرق می‌کند و این مسئله‌ی مهمی است. اگر نمایشی برای فجر با سرعت انتخاب شود، و آن گروه نمایشی زمان لازم برای تطبیق اثرش با فرهنگ ما را نداشته باشد آن وقت یک شبه با سانسورهای عجیب و غریب مواجه می‌شود که می‌تواند به وجهه‌ی تئاتر فجر لطمه بزند. دبیر اسبق جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر گفت: متاسفانه چون حوزه‌ی فرهنگ در کشور ما چهره‌ی سیاسی پیدا کرده، هیچ مدیری امنیت روحی ندارد. همانطور که می‌بینید دبیر جشنواره 10 روز مانده به زمان برگزاری، عوض می‌شود و کل پرسنل دبیرخانه نیز تغییر می‌کنند که البته جای تعجب نیست. این اتفاق‌هایی ست که در کشور ما می‌افتد ولی اگر خواهان یک جشنواره‌ی کیفی هستیم باید یک مدیر با درایت را سال‌ها حمایت کنیم. حسین پارسایی در پایان گفت: البته جشنواره‌ی سی و دوم تئاتر فجر با همه‌ی فراز و نشیب‌هایش در دبیرخانه، شروع خوبی داشته و امیدواریم تا پایان نیز به خوبی برگزار شود.